Επιστροφή στο Forum : Γυναίκες στο Ναυτικό Επάγγελμα
W.G.F.D.
14-11-2008, 17:11
Κοπέλιά καλησπέρα...
Έχω ταξιδέψει σαν δόκιμος γεφυρας σε κρουαζιερόπλοιο, σε φορτηγό και σε τάνκερ. Η δουλειά σε καράβι είτε είσαι άντρας είτε είσαι γυναίκα είναι να σου αρέσει. Εάν δεν σε ενδιαφέρει το μπάρκο τότε γιατί να το σκεφτείς???
Τώρα το βίσμα που λες δεν είναι τίποτα άλλο από ένα άτομο που πιστεύει ότι αξίζεις και εγγυάτε για σένα. Συχνά στις ναυτιλιακές εταιρείες πέρνουν άτομα από τα έσω, δηλαδή αξιωματικούς που έχουν δουλέψει στα βαπόρια της εταιρείας και έχουν πάρει ένα πτυχίο ή και ένα μεταπτυχιακό. Σίγουρα ένα απλό πτυχίο που έχουν κ αρκετοί άλλοι (σκέψου λίγο, πόσοι μαζί σου πήραν πτυχίο) δεν θα προτιμηθούν για κάποιες θέσεις έναντι άλλων που έχουν μεταπτυχιακά ή και εμπειρία.
Το να στείλεις βιογραφικά είναι το λιγότερο χρήσιμο πράγμα που μπρείς να κάνεις. Πρέπει να τα δώσεις η ίδια στον υπεύθυνο ώστε να μπορείς να ρωτήσεις τί προσόντα ζητάνε. Σίγουρα ένα απλό πτυχίο ίσως είναι το μόνο που ζητάνε στην αγγελία, αλλά τί πραγματικά θέλουν? Είναι μεν λίγες οι θέσεις που προσφέρονται και όπως είπαμε καλύπτονται από άτομα που ήδη γνωρίζει η εταιρεία. Άρα πρέπει να γίνεις ανταγωνιστική. Πρέπει να γνωρίζεις ΤΙ ΘΕΛΟΥΝ από σένα. Σε θέλουν στο οικονομικό τομέα? Σε θέλουν να παραγγέλνεις τα στόρια? Σε θέλουν να φτιάχνεις τις πληρωμές του πληρώματος? Τί δουλειά θέλεις εσύ να κάνεις? Μήπως να ζητήσεις εσύ εργασία συγκεκριμένη? Ας πούμε να πηγαίνεις 10 ώρες την εβδομάδα να βοηθάς με τα χαρτιά (φωτοτυπίες κλπ) σε κάποιο τομέα που σε ενδιαφέρει ιδιαίτερα.
Αυτό που λές "Πώς σας φαίνεται η δουλειά αυτή για γυναίκα????" με θίγει διότι έχω προσπαθήσει να γυρίσω πολλά αντρικά μυαλά που πιστεύουν αυτό το πράγμα και μου μιλάνε υποτιμιτικά όταν με βλέπουν. Κ το κάνουν ΜΟΝΟ οι έλληνες! Ούτε οι φιλιππινέζοι, ούτε οι ινδονήσιοι, ούτε οι αμερικάνοι, ούτε οι παναμέζοι αμφισβήτησαν ποτέ την αξία μου ώς πλήρωμα και μελοντική αξιωματικό γέφυρας. Το λατρεύω το επάγγελμα που διάλεξα από όταν ήμουν 9 χρονών και γνωρίζω αρκετές που νιώθουν το ίδιο με μένα.
Έχοντας τειλειώσει το Πανεπιστήμιο Χίου, (λογικά σε ναυτιλιακά) θα μπορείς ίσως να πας σε πλοίο γραμμής σαν λογίστρια. Έτσι θα έχεις την δυνατότητα να δείς πώς λειτουργεί το καράβι στην πράξη πια και όχι μόνο στη θεωρία. Και σίγουρα θα αποκτήσεις 'μέσον' όπως το αποκαλείς και όχι μόνο ένα ή δύο αλλά όσα άτομα δουν οτί αξίζεις και ότι εάν εγγυηθούν για σένα θα τους βγάλεις ασπροπρόσωπους. Το άτομο άλλωστε που θα μπορεί να σου μάθει πράγματα εκτός από τον αρχιλογιστή, είναι φυσικά ο καπετάνιος. Δεν έχω γνψρίσει ακόμα κανέναν σε βαπόρι που να μην θέλει να μεταδώσει τις γνώσεις τόυ σε κάποιον που πραγματικά ενδιαφέρεται.
Μάθε πρώτα λοιπόν τί ζητάνε οι ναυτιλιακές. Εάν θέλεις να πάς σε πλοίο τα σωστικά είναι 2 εβδομάδες και 20 ευρώ το παράβολοκ και να μπαρκάρεις να πας στο αντικείμενό σου, όχι καμαρωτάκι! Ουτως η αλλιώς θα πας για λίγους μήνες και θα ασκήσεις αυτό που σπούδασες.
W.G.F.D.
14-11-2008, 17:43
Όταν πρωτο έθεσα την απορία μου για την γυναίκα στα βαπόρια, έψαχνα σαν χαμένο δουλειά για εμπορικό καράβι. Τέθηκε από πικρία που μου κλείνανε την μία πόρτα μετά την άλλην. Όπως το έζησαν τόσες πρίν από μένα και όπως θα κάνουν πολλές μετά από μένα.
Τώρα πια έχω εξασφαλισμένη δουλειά, συνεχή εκπαίδευση, πλήρη ιατροφαρμακευτική μέριμνα και πολλές επιλογές για την περαιτέρω ανάπτυξή μου ως μέλος την ναυτιλιακής οικογένειας.
Γιατί στο καράβι είμαστε μια μικρή οικογένεια, μια μικρή κοινότητα στην οποία εμείς οι ίδιοι επιλέγουμε να είμαστε ένα μέλος της.
λάθος μήνυμα παιδιά sorry
Αυτό που λές "Πώς σας φαίνεται η δουλειά αυτή για γυναίκα????" με θίγει διότι έχω προσπαθήσει να γυρίσω πολλά αντρικά μυαλά που πιστεύουν αυτό το πράγμα και μου μιλάνε υποτιμιτικά όταν με βλέπουν. Κ το κάνουν ΜΟΝΟ οι έλληνες! Ούτε οι φιλιππινέζοι, ούτε οι ινδονήσιοι, ούτε οι αμερικάνοι, ούτε οι παναμέζοι αμφισβήτησαν ποτέ την αξία μου ώς πλήρωμα και μελοντική αξιωματικό γέφυρας. Το λατρεύω το επάγγελμα που διάλεξα από όταν ήμουν 9 χρονών και γνωρίζω αρκετές που νιώθουν το ίδιο με μένα.
Η παραπάνω ερώτηση είναι περισσότερο ρητορική θα έλεγα. Φυσικά κ αυτή είναι μία δουλειά που μπορούν να κάνουν κ τα δύο φύλλα κ εξίσου καλά πιστεύω... Γι' αυτό το λόγο και θέλω να μπω κ εγώ σ'αυτή τη διαδικασία. Έστω κ για λίγο... Ο αδερφός μου αυτή τη στιγμή που μιλάμε είναι μπαρκαρισμένος, σαν υποπλοίαρχος σε γκαζάδικο κ τα ακούω από πρώτο..στόμα! Λατρεύω κ εγώ τη θάλασσα κ δεν θα έκανα ένα μπάρκο ΜΟΝΟ επειδή δε βρίσκω δουλειά στη στεριά. Υπάρχουν κ άλλες λύσεις...
Αγαπητή W.G.F.D. ξέρω ελάχιστα για σένα, αλλά παρ΄όλ΄αυτά θα ήθελα να σου δώσω συγχαρητήρια για τις αντοχές σου, γιατί απ'ότι αντιλαμβάνομαι πέρασες αρκετά μέσα εκεί. Κ χαίρομαι που ακούω ότι η αγάπη σου για τη θάλασσα κ ο "τσαμπουκάς" σου (με την καλύτερη έννοια που μπορείς να φανταστείς) σε βοήθησαν να μην τα παρατήσεις..
Τώρα όσο για τις πληροφορίες που μου έδωσες, τις βρήκα πολύ σημαντικές κ σ'ευχαριστώ. Κ εσένα, κ τα υπόλοιπα παιδιά που ασχολούνται με το θέμα μου κ γενικά μ'αυτό το site, κ γράααφουν, κ ενημεώνουν, κ βοηθάνε.
Αυτό λοιπόν που έχω να κάνω είναι να ξεκινήσω τη διαδικασία σωστικών, κ να ψάχνω για εταιρία που να θέλει άτομο στο λογιστήριο. Την πήρα την απόφαση, κ ελπίζω να είναι η σωστή κ να αντέξω! :confused::confused::confused: Το χουν κάνει τόσοι κ τόσες...εγώ θα κολώσω(!)!!
Σας ευχαριστώ κ πάλι!!!
Καλά ταξίδια σε όλους!! :cool:
mastropanagos
15-11-2008, 00:14
Η παραπάνω ερώτηση είναι περισσότερο ρητορική θα έλεγα. Φυσικά κ αυτή είναι μία δουλειά που μπορούν να κάνουν κ τα δύο φύλλα κ εξίσου καλά πιστεύω... Γι' αυτό το λόγο και θέλω να μπω κ εγώ σ'αυτή τη διαδικασία. Έστω κ για λίγο... Ο αδερφός μου αυτή τη στιγμή που μιλάμε είναι μπαρκαρισμένος, σαν υποπλοίαρχος σε γκαζάδικο κ τα ακούω από πρώτο..στόμα! Λατρεύω κ εγώ τη θάλασσα κ δεν θα έκανα ένα μπάρκο ΜΟΝΟ επειδή δε βρίσκω δουλειά στη στεριά. Υπάρχουν κ άλλες λύσεις...
Αγαπητή W.G.F.D. ξέρω ελάχιστα για σένα, αλλά παρ΄όλ΄αυτά θα ήθελα να σου δώσω συγχαρητήρια για τις αντοχές σου, γιατί απ'ότι αντιλαμβάνομαι πέρασες αρκετά μέσα εκεί. Κ χαίρομαι που ακούω ότι η αγάπη σου για τη θάλασσα κ ο "τσαμπουκάς" σου (με την καλύτερη έννοια που μπορείς να φανταστείς) σε βοήθησαν να μην τα παρατήσεις..
Τώρα όσο για τις πληροφορίες που μου έδωσες, τις βρήκα πολύ σημαντικές κ σ'ευχαριστώ. Κ εσένα, κ τα υπόλοιπα παιδιά που ασχολούνται με το θέμα μου κ γενικά μ'αυτό το site, κ γράααφουν, κ ενημεώνουν, κ βοηθάνε.
Αυτό λοιπόν που έχω να κάνω είναι να ξεκινήσω τη διαδικασία σωστικών, κ να ψάχνω για εταιρία που να θέλει άτομο στο λογιστήριο. Την πήρα την απόφαση, κ ελπίζω να είναι η σωστή κ να αντέξω! :confused::confused: Το χουν κάνει τόσοι κ τόσες...εγώ θα κολώσω(!)!!
Σας ευχαριστώ κ πάλι!!!
Καλά ταξίδια σε όλους!! :cool:
Να εισαι καλα και εσυ και σου ευχομαι οτι καλυτερο,και η επιλογη να σε ανταμειψει ανταξια με αυτο που ζητας..!!
Αντε καλα ταξιδια με το καλο..:D
loipon, hthela apo meres na apanthso se aythn thn erothsh.... esto kai tora h apopsi mou eine:
A. den fteei h krisi gia to oti den briskoume doulies, h naytilia eine poli klistos kiklos etsi kai alios.
b. to mparko estsi gia arxh den prosferei TIPOTA. mono an hsoun naytikos karieras kai mono mhxanikos h kapetanios, tha mporouses na bgeis sto grafeio me aksioseis.
c. ta panepistiomia poulane foumara, eime sto xoro kai ksero....
SYNEPOS.: mhn mparkareis kai prospathise na breis kati ekso esto kai gramateia... siga siga tha breis to kalitero kai meta apo merika xronia tha eise eyxaristimeni. an mparkareis tha xaseis to xrono sou... kaneis ergodotis ekso den tha sto anagnorisei san proson ena h dio h tria mparka, den metrane...
ayth eine h apopsi mou... kai sto leo meta apo 16 xronia sth naytilia me spoudes metaptixiakes sti naytilia kai yphresia baporisia 4 xronia.... ksero to xoro kala kai pistepse me, se oti anafero parapano.
h apofasi diki sou... !!!
το ενδεχόμενο του ταξιδίου!! :cool: Δηλαδή θεωρείς ότι δεν θα μου προσφέρει κάτι (εκτός από την προσωπική εμπειρία) ένα μπάρκο... Ένας καθηγητής στη σχολή μας είχε πει ότι εμείς οι κοπέλες των ναυτιλακών καλό θα ήταν να ταξιδεύαμε για λίγους μήνες...Και αυτό για να καλύψουμε την "αδυναμία" μας που είμαστε γυναίκες! Να ληφθεί από την εταιρεία σαν extra προσόν... Τί να πω...
Κοίταξε το τι έλεγε ο καθηγήτης και πόσο σχέση είχε με τα βαπόρια και την ναυτιλία δεν το γνωρίζω και δεν το σχολιάζω. Πάντως να έχετε υπόψη πως πολλοί καθηγητάδες επιδίδόνται στην ενασχόληση με τον έως άρτι παρθένου αυτού επιστημονικού τομέα της ναυτιλίας ως μαθητευόμενοι μάγοι....
Πάντως αν θες να μπαρκάρεις θα σου πρότεινα να το κάνεις μόνο σαν οικονομικός αξιωματικός. Για τις τυπικές απαιτήσεις υπάρχει σχετική θεματική ενότητα στο φόρουμ. Πάντως δεν θα στο πρότεινα, ιδιάιτερα αν δεν θες να εργαστείς και να διαβιώσεις επί του πλοίου. Βέβαια το τι πραγματικά σε ενδιαφέρει εσύ το γνωρίζεις και αφού έχεις και τον αδερφό σου ναυτικό σίγουρα μπορέις να ενημερωθείς πιο αναλυτικά.
Πάντως έγω θα πρότεινα να επιμείνεις να βρεις μια δουλεία σε ναυτιλιακή (αν αυτό είναι που σε ενδιαφέρει) στο γραφείο. Κάθε αρχή και δύσκολη... Κάτι θα βρεις αργά ή γρήγορα. Ίσως πρέπει να διορθώσεις λίγο το βιογραφικό σου, ίσως να στοχεύσεις πιο συγκεκριμένα. Δες και τις σχετικές αγγελίες στις εφημερίδες. Μην πτοήσε. Ο επιμένων νικά! (ισχύει και για την "επιμένουσα"...!)
Υπάρχει και σχετική θεματική ενότητα.
Αυτό που λές "Πώς σας φαίνεται η δουλειά αυτή για γυναίκα????" με θίγει διότι έχω προσπαθήσει να γυρίσω πολλά αντρικά μυαλά που πιστεύουν αυτό το πράγμα και μου μιλάνε υποτιμιτικά όταν με βλέπουν.
Κοίταξε αυτή η δουλεία από παλιά κυριαρχούταν από άνδρες και ως ένα βαθμό σε αυτό συνέβαλαν αντικειμενικές δυσκολίες της εκάστοτε εποχής. Στις μερες βέβαια πολλά έχουν αλλάξει και πολλές παλαιές δυσκολίες έχουν αρθεί και σίγουρα μπορούν να εργαστούν πιο πολλές γυνάικες στα πλοία με μεγαλύτερη ευκολία από ότι παλαιότερα. Ορισμένα όμως στερεότυπα παραμένουν στα μυαλά των ανθρώπων. Συνεπώς μέχρι που αυτά να συγχρονισθούν με την τανύν υφιστάμενη πραγματικότητα αυτές οι υποτιμιτικές συμπεριφορές θα εξακολουθούν να υπάρχουν ακόμα. Και σίγουρα θα εξακολουθεί να υπάρχει τουλάχιστον ένα αρχικό ξαφνιασμα κα απορία.
Κ το κάνουν ΜΟΝΟ οι έλληνες!
Μην το λες αυτό! Έχω ακούσει απίστευτες σοκαριστικές διηγήσεις από ξένους για γυναίκες στα πλοία. Δεν είναι θέμα εθνικότητας όσο παιδείας και νοοτροπίας του συγκέκριμένου ατόμου.
fotini86
19-11-2008, 11:06
Τυχαίνει να βρίσκομαι ακριβώς στην ίδια θέση με την Remezzo.... και δυστυχώς ναι τα πράγματα είναι από λίγο μέχρι πολύ δύσκολα...... Τελείωσα και γω στο Αιγαίου Ναυτιλιακά οπότε λέω ήρθε ο καιρός για δουλειά. Οι προσπάθιες πολλές όπως επίσης και τα βιογραφικά.Ο κύκλος της ναυτιλίας όχι απλά κλειστός αλλά τα πάντα γίνονται κεκλεισμένων των θυρών!!Θέλω να τονίσω εδώ ότι τα βιογραφικά στάλθηκαν σε θέσεις τύπου "γραμματειακή υποστήριξη" και όχι τίποτα περισσότερο γιατί για κάτι περισσότερο ζητούσαν απίστευτα πράγματα! Και πάλι όμως έμεινα μόνο στο στάδιο των συνεντεύξεων...
Τώρα για το ότι τα Παν/μια πουλάνε φούμαρα ήταν κάτι με το οποίο ήμουν Άκρως αντίθετη όταν ξεκίνησα τις σπουδές μου.Έτσι όμως είναι τα πράγματα ... δίνουν φρούδες ελπίδες ότι τελειώνοντας το παν/μιο θα είστε τόσο ανταγωνιστικοί σε σημείο που δεν θα ζητάτε δουλειά αλλά θα σας ζητάνε!! Μύθος!!!!!
Τα πράγματα τα έχουμε - ή τα έχουν φτάσει σε τέτοιο σημείο όπου το πτυχίο έπαψε να είναι εισιτήριο για μία θέση εργασίας. Εισιτηρίο πλέον θεωρείται η γνωριμία με κάποιο άτομο του κυκλώματος το οποίο ίσως θα μας βολέψει κάπου.
Υ. Γ Πιστεψέ με Remezzo και εμένα μου πέρασε η ιδέα της κομμώτριας:!:
fotini kai remezzo, to mono pou exete na kanete eine ypomoni.... tiptoa perisotero. ego nomizo pos oute to biografiko kanei thn diafora oute ta mikra mparka ths arxhs. Kante ypomoni kai kapou tha breite na doulepsete... pithanon na eine mia kali eteria kai naminete ekei kai na eiste eyxaristimenes. to pio pithano omos eine na eine mia eteria mesou orou.... meta prepei na deite to epomeno bima sas.... pantos epimeno to mparko den prosferei tipota... an den eise kapetanios h mixanikos karieras.
exo polles pikres empiries apo aythn thn istoria "barko vs ptixio" kai nomizo oti ta ptixia eine ena tipota, kai se epipedo gnosis kai se epipedo agoras ergasias.. distixos....
exo polles pikres empiries apo aythn thn istoria "barko vs ptixio" kai nomizo oti ta ptixia eine ena tipota, kai se epipedo gnosis kai se epipedo agoras ergasias.. distixos....
diafwnw kathetos/orizontios/diagwnios me to parapanw sxolio
Αγαπητε Morgan
μαζι σου και γω. Δεν πρεπει και δεν ειναι θεμιτο να εξισώνονται τα παντα.
Πτυχιουχος με μπαρκαρουτσο..
Αλλη η δουλεια του ενος αλλή του αλλου.
Gia na ksekathariso ligo ti thesi mou: To proto ptixio apo mono tou den eine ikano na sou brei doulia, xoris ayto omos mhn psaxneis katholou. me metaptixiako eine kapos kalitera alla se sigkrisi me enan ypoploiarxo pali xaneis...
tora an kaneis eine naytikos karieras omos briskei sxedon amesos doulia alla pithanon na mhn exei thn idia ekseliksi me ena ptixiouxo an metrithoun oi dio tous meta apo 5-10 xronia.
Synoptika, thelo na po oti toulaxiston gia thn arxh to ptixio apo mono tou den boithaei. An telika katafereis na breis mia doulia meta apo merika xronia tha proxoriseis poli kalitera apo enan naytiko pou bghke sth steria. Opos kai na exei omos h arxh eine poli diskoli gia tous "gramatizoumenous"....... Tora poso tha proxoriseis eine its up to you.
Episis thelo na po oti kai epimeno se ayto, sta panepistimia naytiliakis kateythinsis, gia politexnio den ksero, oute gnoseis didaskonte oute tipota to sobaro. kai epipleon sou fouskonoun ta miala oti eise spoudeos.. kai meta bgeneis gia doulia... kai meta apo poli kopo briskeis thesi gramatea me 600-800 euro kai blepeis diplasou to mixaniko kai to kapetanio pou pernoun pano 3000 kai stroneis.....
esti eine re paidia....
Ναι αλλα και ο καπετανιος / μηχανικος που παιρνει 3000 μετα απο ποσα χρονια τα παιρνει? ή μηπως ξεκινησε κατευθειαν απο καπετανιος?
Καθε αρχη και δυσκολη συμφωνω οτι ειναι up to you για το που θα φτασεις και αν φτασεις ποτε, ιδιαιτρα στη στερια!
Παντως μια συναδελφος απο Ναυτικη Εκπαιδευση ειναι D.P.A στην εταιρεια και γνωριζω αρκετες που ειναι assistant D.P.A
Γενικα υπαρχει εξελιξη και στους δυο δρομους.
W.G.F.D.
26-11-2008, 15:07
Oi misthoi tis thalassas einai ena teleios diaforetiko thema.....
Den sugkrinontai kan me tin steria!!!!
Rota enan anthupoploiarxo ti pernei... 7000 dollaria einai kala gia arxi kai vasika gia tin douleia pou kanei liga einai
mastropanagos
26-11-2008, 15:43
Ναι αλλα και ο καπετανιος / μηχανικος που παιρνει 3000 μετα απο ποσα χρονια τα παιρνει? ή μηπως ξεκινησε κατευθειαν απο καπετανιος?
Σαν Ανθυποπλοιαρχος η Γ μηχανικος κατα μεσο ορο οι μισθοι κυμαινονται γυρω στις 4000-5000..!!Και αυτα τα παιρνεις οταν παρεις το πτυχιο σου και με το καλο πιασεις ανθυποπλοιαρχος η τριτος..!!Οταν πια φτασεις καπετανιος τοτε μιλαμε για μισθους απο 8000-9000 και πανω,αναλογα την εταιρια παντα..!!
Ξεφυγαμε λιγο απο το θεμα αλλα δεν πειραζει..!!;)
W.G.F.D.
26-11-2008, 15:46
em, otan mpleksoun oi sterianoi me nautikes suzitiseis, prepei kapoioi na lene ta suka suka kai ta skafi skafi (oso einai dunaton diladi....)
[quote=nalakai blepeis diplasou to mixaniko kai to kapetanio pou pernoun pano 3000 kai stroneis.....
[/quote]
Καταρχην ειμαι εκτος απο Hull Superintendent και 3ος Μηχανικος
Κατα δευτερον αναφερομαι στο παραπανω.
Και τριτο αναφερομαι σε Port Captain δηλαδη καπετανιου σε γραφειου.
Σαφως και γνωριζω ποια ειναι τα μισθολογια για στερια και θαλασσα.
Μαστροπαναγο δεν αναφερομαι σε σενα αλλα στον παρα κατω συναδελφο με τα συκα - συκα!
mastropanagos
26-11-2008, 16:58
Καταρχην ειμαι εκτος απο Hull Superintendent και 3ος Μηχανικος
Κατα δευτερον αναφερομαι στο παραπανω.
Και τριτο αναφερομαι σε Port Captain δηλαδη καπετανιου σε γραφειου.
Σαφως και γνωριζω ποια ειναι τα μισθολογια για στερια και θαλασσα.
Μαστροπαναγο δεν αναφερομαι σε σενα αλλα στον παρα κατω συναδελφο με τα συκα - συκα!
Δεν ειναι πουθενα να αναφερεσαι σε καπετανιο γραφειου γι'αυτο επεναιβην..!!
Ετσι το δεχομαι οκ..!!;)
Οκ, απο συναδελφο προς συναδελφο συγνωμη για το λιγο εριστικο μου υφος.
Και παλι δεν αναφερομουν σε σενα.
Και εδω το κλεινω γιατι πραγματικα ειμαι εκτος θεματος.
W.G.F.D.
26-11-2008, 17:31
Kapetanio ego leo auton pou einai sto karavi... Afou milame gia kapetanio etaireias se grafeio, pao paso. Alla pali, 3000 liga nomizo les. Ta epipleon pou pernei otan paei gia epitheorisi sta ploia ta upologizeis?
Tora ama milame gia steria genikos, nai thelei na eisai xronia sti douleia gia na pareis mia kali thesi.
Eilikrina sugnomi ean ethiksa opoiondipote me auta pou egrapsa opotedipote k na ta egrapsa. Prosopika den endiaferomai gia douleia se grafeio kai asxoloume me auto to kommati to ligotero dunaton.
Καταρχην ειμαι εκτος απο Hull Superintendent και 3ος Μηχανικος
Κατα δευτερον αναφερομαι στο παραπανω.
Και τριτο αναφερομαι σε Port Captain δηλαδη καπετανιου σε γραφειου.
Σαφως και γνωριζω ποια ειναι τα μισθολογια για στερια και θαλασσα.
Μαστροπαναγο δεν αναφερομαι σε σενα αλλα στον παρα κατω συναδελφο με τα συκα - συκα!
Οκ, απλα οπως λενε και παρα πανω ειμαστε εκτος θεματος!
Εδω πρεπει να μηλαμε για το επαγγελμα απο τη θεση της γυναικας! Και αυτο ειναι μια αλλη και δυσκολη φαση!
W.G.F.D.
26-11-2008, 17:41
Dekton ;-) .
Οκ, απλα οπως λενε και παρα πανω ειμαστε εκτος θεματος!
Εδω πρεπει να μηλαμε για το επαγγελμα απο τη θεση της γυναικας! Και αυτο ειναι μια αλλη και δυσκολη φαση!
fotini86
26-11-2008, 21:12
Episis thelo na po oti kai epimeno se ayto, sta panepistimia naytiliakis kateythinsis, gia politexnio den ksero, oute gnoseis didaskonte oute tipota to sobaro. kai epipleon sou fouskonoun ta miala oti eise spoudeos.. kai meta bgeneis gia doulia... kai meta apo poli kopo briskeis thesi gramatea me 600-800 euro kai blepeis diplasou to mixaniko kai to kapetanio pou pernoun pano 3000 kai stroneis.....
esti eine re paidia....
Δεν συμφωνώ ότι στα Παν/μια ναυτιλιακής κατεύθυνσης δεν διδάσκονται ούτε γνώσεις ούτε τίποτα το σοβαρό. Ο καθένας από εμάς είναι πολύ εύκολο να αποκτήσει έναν τίτλο το θέμα όμως είναι πως τον υποστηρίζει από εκεί και πέρα. Και το λέω αυτό γιατί το πως θα εκμεταλλευτεί ένας φοιτητής τις σπουδές του είναι στο δικό του χέρι. Υπάρχουν φοιτητές οι οποίοι βρέθηκαν τυχαία να σπουδάζουν ναυτιλιακά και υπάρχουν και φοιτητές οι οποίοι το κυνήγησαν....
Όπως επίσης υπάρχουν και φοιτητές οι οποίοι βρίσκονται στο 4ο έτος σπουδών και ακόμα αναρωτιούνται τι μεταφέρει ένα tanker ή τι κάνει μια ναυτιλιακή εταιρεία. Αλλά υπάρχουν και φοιτητές που αναπτύσσουν ολόκληρες θεωρίες πάνω σε ένα θέμα π.χ TMSA. ΄
Gia na ksekathariso ligo ti thesi mou: To proto ptixio apo mono tou den eine ikano na sou brei doulia, xoris ayto omos mhn psaxneis katholou. me metaptixiako eine kapos kalitera alla se sigkrisi me enan ypoploiarxo pali xaneis...
tora an kaneis eine naytikos karieras omos briskei sxedon amesos doulia alla pithanon na mhn exei thn idia ekseliksi me ena ptixiouxo an metrithoun oi dio tous meta apo 5-10 xronia.
Synoptika, thelo na po oti toulaxiston gia thn arxh to ptixio apo mono tou den boithaei. An telika katafereis na breis mia doulia meta apo merika xronia tha proxoriseis poli kalitera apo enan naytiko pou bghke sth steria. Opos kai na exei omos h arxh eine poli diskoli gia tous "gramatizoumenous"....... Tora poso tha proxoriseis eine its up to you.
Episis thelo na po oti kai epimeno se ayto, sta panepistimia naytiliakis kateythinsis, gia politexnio den ksero, oute gnoseis didaskonte oute tipota to sobaro. kai epipleon sou fouskonoun ta miala oti eise spoudeos.. kai meta bgeneis gia doulia... kai meta apo poli kopo briskeis thesi gramatea me 600-800 euro kai blepeis diplasou to mixaniko kai to kapetanio pou pernoun pano 3000 kai stroneis.....
esti eine re paidia....
προσωπικες αποψεις φυσικα, εμενα οι εμπειριες μου ειναι διαφορετικες απο αυτα που γραφονται παραπανω..εκτος απο αυτο.. kai epipleon sou fouskonoun ta miala oti eise spoudeos..
εκτος αν αναφερονται αποκλειστικα σε κοπελες που ψαχνουν εργασια σε γραφειο που και αλι δεν ισχυουν απολυτα
Evangelia
29-01-2009, 12:05
Παιδιά γεία σας και απο ΄μένα. Ηθελα να ενημερώσω πως το Πανεπιστήμιο Πειραιά θα κάνει μια έρευνα για τη γυναίκα στο πλοίο και θα μας ήταν πολύτιμη η βοήθεια απο κοπέλες που δουλεύουν είτε ως δόκιμοι, είτε ως πλοίαρχοι είτε ως μηχανικοί. Έχουμε κάνει ενα ερωτηματολόγιο, το οποίο καταγράφει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν και τις απόψεις τους για το επάγγελμα. Το ερωτηματολόγιο θα απαντάται ανώνυμα. Υπεύθυνος της έρευνας είναι ο καθηγητής Κ. Γκιζιάκης και τα αποτελέσματα θα δημοσιευτούν σε διεθνές επίπεδο. Παρακαλώ όσες ενδιαφέρονται να απαντήσουν μέσω του Forum ή να μου στείλουν πμ. Ευχαριστώ
Παιδιά γεία σας και απο ΄μένα. Ηθελα να ενημερώσω πως το Πανεπιστήμιο Πειραιά θα κάνει μια έρευνα για τη γυναίκα στο πλοίο και θα μας ήταν πολύτιμη η βοήθεια απο κοπέλες που δουλεύουν είτε ως δόκιμοι, είτε ως πλοίαρχοι είτε ως μηχανικοί. Έχουμε κάνει ενα ερωτηματολόγιο, το οποίο καταγράφει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν και τις απόψεις τους για το επάγγελμα. Το ερωτηματολόγιο θα απαντάται ανώνυμα. Υπεύθυνος της έρευνας είναι ο καθηγητής Κ. Γκιζιάκης και τα αποτελέσματα θα δημοσιευτούν σε διεθνές επίπεδο. Παρακαλώ όσες ενδιαφέρονται να απαντήσουν μέσω του Forum ή να μου στείλουν πμ. Ευχαριστώ
gia sou evaggelia, eime (o) nala, alla epidi kai ego eime sto panepistimio (mps), kai gnorizo ton kopo gia teties ergasies, an htheles na se boithiso tha mporousa.
douleva xronia sth celebrity, ekei eixame polles kopeles.
an katafereis na anevaseis to erotimatologio se kapio site tha to etselna to link me email se polous gnostous mesa sta ploia ths celebrity. sigoura tha apantousa arketoi kai etsi tha eixes ena megalo digma apo ginekes se postalia.
an ayto se boithaei , pes mou. (proypothesi omos to erotimatologio na eine se kapio site anebasmeno giati alios then tha exo tropo na to doso na to simplirosoun.)
Kapetanissa
29-01-2009, 13:39
Evangelia,
θέλω να πιστεύω ότι εκείνοι που θα κάνουν την έρευνα στοιχειωδώς τουλάχιστον θα φροντίσουν πριν να αποκτήσουν γνώση τι σημαίνει γυναίκα στο πλοίο. Το λέω αυτό γιατί πρόσεξα τη διατύπωση:
Παιδιά γεία σας και απο ΄μένα. Ηθελα να ενημερώσω πως το Πανεπιστήμιο Πειραιά θα κάνει μια έρευνα για τη γυναίκα στο πλοίο και θα μας ήταν πολύτιμη η βοήθεια απο κοπέλες που δουλεύουν είτε ως δόκιμοι, είτε ως πλοίαρχοι είτε ως μηχανικοί. Έχουμε κάνει ενα ερωτηματολόγιο, το οποίο καταγράφει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν και τις απόψεις τους για το επάγγελμα. Το ερωτηματολόγιο θα απαντάται ανώνυμα. Υπεύθυνος της έρευνας είναι ο καθηγητής Κ. Γκιζιάκης και τα αποτελέσματα θα δημοσιευτούν σε διεθνές επίπεδο. Παρακαλώ όσες ενδιαφέρονται να απαντήσουν μέσω του Forum ή να μου στείλουν πμ. Ευχαριστώ
Ανάμεσα σε δοκίμους και πλοιάρχους υπάρχουν οι ανθυποπλοίαρχοι και οι υποπλοίαρχοι. Ένα αυτό. Δεύτερο. Οι δόκιμοι μπορεί να είναι δόκιμοι πλοίαρχοι ή δόκιμοι μηχανικοί, άρα ο διαχωρισμός δόκιμος ή πλοίαρχος ή μηχανικός δεν ισχύει.
Η έρευνα που αναφέρεις εμένα προσωπικά με ενδιαφέρει πάρα πολύ. Έχω την εμπειρία στη θάλασσα (δόκιμος πλοίαρχος και αργότερα και ανθυποπλοίαρχος) και έχω επίσης ασχοληθεί με θέματα εκπαιδευτικής έρευνας. Εννοώ ότι σπούδασα παιδαγωγικά και επιμορφώθηκα σε θέματα έρευνας. Θα ήταν χαρά και τιμή για μένα να βοηθήσω στην προσπάθεια που κάνετε στο πανεπιστήμιο Πειραιά.
Εδώ: http://kapetanisses.blogspot.com/ είναι ένας χώρος που έχουμε φτιάξει κάποιες γυναίκες που έχουμε αποφοιτήσει από σχολές πλοιάρχων. Ίσως κάποιες αναρτήσεις μας να σας δώσουν ιδέες για την έρευνά σας.
Evangelia
30-01-2009, 00:29
Ισως ήταν λίγο ατυχής η διατύπωση, αλλά αυτό που ήθελα να πω είναι οτι απευθυνόμαστε σε γυναίκες πλοίαρχους και μηχανικούς κάθε "βαθμίδας". Η βοήθεια σας είναι καλοδεχούμενη! Κapetanissa έχω παρακολουθήσει το blog σας και γενικότερα πρέπει να σας πω οτι σας θαυμάζω για όσα έχετε πετύχει, ενώ αντιμετωπίζεστε με τόση δυσπιστία ακόμα και σήμερα. Αν θέλετε δώστε μου κάποιο mail να σας προωθήσω το ερωτηματολόγιο!
martirio
10-03-2009, 13:39
καλημερα σε ολους.
Μολις εκανα την εγγραφη μου..αλλα δυσκολευομαι να παρακολουθησω ολη τη θεματολογια ειναι πολλα και ενδιαφεροντα.
Ειμαι αποφοιτος πανεπιστημιου πειραιως και δουλευω στο χωρο της ναυτιλιας /purchasing εδω και 14.5 χρονια.
καλως σας βρηκα λοιπον.:cool:
Roger Rabbit
10-03-2009, 14:09
Γυναίκα martirio δηλαδή;;:p
martirio
10-03-2009, 14:33
..εχει πολλες εννοιες το μαρτιριο..μην το ψαχνεις.
για να μην εξαπτω φαντασιες ομως.. μου εμεινε κουσουρι απο ενασχοληση μου με θεατρο..(καμια σχεση με αυτα που πιθανον να φανταστηκες)
βλεπε λορκα!!!
;)
θα παρακαλουσα πολυ αν ειναι ευκολο να μου πητε αν βρεθη κανενα καραβι για να παω για δουλια ειμαι 2 μηνεσ ανεργοσ και εχο τρελαθη εχο οικογενεια και ειμαι σε απελπισια ψαχνο γραμμη πειραια κρητη ευχαρηστο και συγνωμη
Nicholas Peppas
01-01-2010, 03:59
Κάποτε ο ρόλος της γυναίκας στην ναυτιλία ήταν μόνο ως σύζυγος κάποιου ναυτικού.
Τώρα έχουν μπει μέσα στα γραφεία και με μεγάλη επιτυχία στις περισσότερες περιπτώσεις...
Ρωτάω εσάς που έχετε κάνει ταξίδι ... πώς θα ήταν ένα βαπόρι που το πλήρωμα θα απαρτιζόταν μόνο από γυναίκες... (δεν λεω μικτό για ευνόητους λόγους)... θα μπορούσε ποτέ να γίνει κάτι τέτοιο.
Το αρθρο αυτο απο την Ελευθερια της 27ης Σεπτεμβριου 1964 (πριν 46 χρονια) διατεινεται οτι η Αννα Σαριδου ηταν η πρωτη Ελληνιδα που εκανε χρεη (τριτου) πλοιαρχου σε μεγαλο δεξαμενοπλοιο. Μηπως την ξερει κανεις τωρα;
71029
71030
Διαβασα και αυτο το θεμα και αν και στην αρχη ειχα εντελως διαφορετικη αποψη για γυναικα ναυτικο... συγκινηθηκα πολυ απο τα λογια της ΚΑΠΕΤΑΝΙΣΣΑΣ και αλλων γυναικων που εκαναν επαγγελμα την αγαπη τους!! Καταλαβα ποσο πολυ μπορει αυτες οι γυναικες να αγαπουν τη θαλασσα και ποσο αξιες μπορει να ειναι να τη ¨δαμασουν¨!! Δεν ειναι σωστο κανεις μα κανεις να τους στερησει αυτην την αγαπη...
Για το μονο που θα συμφωνησω με καποιους αλλους ( ειδικα με τον φιλο nautiko) ειναι για το θεμα της μηχανης... Δεν ξερω ποσο ευκολο ειναι για γυναικα να βρισκεται σε μηχανοστασια?? Βεβαια τωρα μου ηρθε στο μυαλο η σειρα ΛΙΤΣΑ.COM που μια νεαρη κοπελα υποδειεται την μηχανικο αυτοκινητων και μαλιστα οχι απλα το γουσταρει πολυ αυτο το επαγγελμα αλλα ειναι και καληηηηηη!!!! :p
Θελω ομως να κανω καποιες ερωτησεις... Αν εξαιρεσουμε τα καραβια της γραμμης, στα εμπορικα που ταξιδευουν για μηνες εκτος Ευρωπης, πως μπορει μια γυναικα να κανει οικογενεια αν ο αντρας της δεν ειναι ναυτικος?? Παιδια δεν εχουν αναγκη ολες αυτες οι γυναικες να κανουν?? Ε, δε νομιζω ολες οσες θελουν να δουλευουν στη θαλασσα να ειναι απο αυτες που δεν τους ενδιαφερει η οικογενεια( οχι οτι το κατακρινω..δικαιωμα του καθενος να κανει ο,τι θελει... αλλα ολες ειναι ετσι??)
Θελω να ρωτησω κιαλλα...
συμφωνω μαζι σου.αλλα μια γυναικα σε ενα εμπορικο πλοιο το οποιο εχει 30 ατομα πληρωμα εκ των οποιων οι 29 ειναι αντρες και η 1 γυναικα και εχει να πιασει λιμανι 3-4 μηνες,δεν ειναι και το οτι καλυτερο για αυτη την γυναικα.μονο και μονο σκεψου τουσ καβγαδες που θα γινονται καθε μερα.ο πλοιαρχος τι λες οτι θα κανει?
Βασικα αν και ειμαι γυναικα, δε διαφωνω και πολυ μαζι του... δεν εχει αδικο σε αυτα που λεει απλα ισως δε χρειαζοταν η τελευται προταση..
Εγω δεν ειμαι ναυτικος αλλα γυναικα ναυτικου... οταν λοιπον αρχισα να μαθαινω οτι οι γυναικες ,μπαινουν ενεργα στα εμπορικα καραβια... ε ,δεν μπορω να σας πω οτι πεταξα και τη σκουφια μου!!! Μιλαω με τον αντρα μου στο τηλ. και μου λεει τα νεα του... το ενα βραδυ τη βγαζουν στην καμπινα του γραμματικου, την αλλη στου ανθυποπλοιαρχου και την αλλη στου καπετανιου.. δηλ. αν υπηρχε γυναικα βραδυ παρα βραδυ θα την εβγαζαν και στην καμπινα της?? Και προς θεου δεν εννοω κατι πονηρο αλλα συγγνωμη που θα το πω οταν εγω θα ειμαι στη στερια και θα υπαρχει μια γυναικα μεσα στο καραβι μεχρι την ωρα της εργασιας δε θα με πειραζε καθολου!!! Στη δουλεια ειμαστε ολοι συναδελφοι... στο καραβι ομως δε δουλευουν μονο αλλα ζουν κιολας...Τι θα επρεπε να κανω ??? Εγω δε θα ξερω τι παστα γυναικας ειναι αυτη που να την εμπιστευτω να μπαινει στην καμπινα του αντρα μου για να πιουν τα ουισκακια τους... απ'την αλλη αν κιαλλες γυναικες σκεφτονταν σαν εμενα και αυτη η κοπελα( η Ναυτικος) ηταν αψογη και ηθικοτατη δε θα ηταν κριμα να νιωθει περιθωριοποιημενη εξαιτιας μας?? Για μενα ειναι κατι σαν μπρος γκρεμος και πισω ρεμα... Ακομα δεν εχει τυχει στον αντρα μου να ταξιδεψει με γυναικα σε καραβι αλλα εχω αρχισει να σκεφτομαι και αυτο το ενδεχομενο... απο τη μια θα με ενοχλουσε η παρουσια γυναικας στο καραβι για 7-8 μηνες απο την αλλη μια τετοια γυναικα μπορει να ειναι πολυ πιο καλη παρεα απο εναν αντρα και πολυ πιο ηθικη απο τα παραδειγματα αλλων γυναικων οταν βρισκονται αναμεσα σε πολλους αντρες! Δεν ξερω...
Τωρα που πολλες κοπελες ναυτικοι θα διαβασουν το μηνυμα μου θελω να μου πουν τη γνωμη τους... κιαυτες γυναικες ειναι και θα εχουν ερωτευθει.. πως θα ενιωθαν στη δικη μου θεση...?? και πως ειναι τελικα η ζωη μιας γυναικας σε ενα εμπορικο για τοσους μηνες μονο με αντρες??? Εγω τουλαχιστον δε νομιζω να μπορουσα... Λογω ντροπης προς το αντιθετο φυλο... Ελπιζω να μη σας κουρασα πολυ...
captainmitsi
09-01-2010, 21:15
ΕΧΩ ΜΙΑ ΑΠΟΡΙΑ Ο ΑΝΤΡΑΣ ΣΟΥ ΣΟΥ ΛΕΕΙ ΣΤΑ ΛΙΜΑΝΙΑ ΠΩΣ ΤΗΝ ΒΓΑΖΕΙ ΤΗΝ ΒΡΑΔΙΑ?ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΝΙΩΘΩ ΝΤΡΟΠΗ ΟΠΩΣ ΛΕΣ ΟΤΙ ΘΑ ΕΝΙΩΘΕΣ ΑΝ ΗΣΟΥΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΝΑΥΤΙΚΟΣ?ΔΕΝ ΝΙΩΘΩ ΚΑΜΜΙΑ ΝΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΑΣ ΕΙΜΑΙ Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΛΟΙΟ ΣΤΗΝ ΣΕΙΡΑ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΓΚΑΖΑΔΙΚΑ ΟΧΙ ΠΟΣΤΑΛΙΑ.ΕΧΩ ΒΡΕΘΕΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΣΤΗΝ ΔΥΣΚΟΛΗ ΘΕΣΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΚΑΠΕΤΑΝΑΙΩΝ ΚΑΙ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΩΝ ΓΙΑΤΙ ΝΟΜΙΖΑΝΕς ΟΤΙ ΕΜΕΙΣ ΠΟΥ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ ΕΚΕΙ ΘΑ ΠΑΜΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΤΡΕΣ ΤΟΥΣ.ΕΑΝ ΘΕΛΑΜΕ ΑΥΤΕΣ ΘΑ ΜΑΣ ΚΡΑΤΟΥΣΑΝ?ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΕΧΟΥΜΕ ΕΡΩΤΕΥΤΕΙ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΝΑΥΤΙΚΟΙ ΟΠΩΣ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ ΝΑΥΤΙΚΟΙ.
Kapetanissa
10-01-2010, 11:35
Το αρθρο αυτο απο την Ελευθερια της 27ης Σεπτεμβριου 1964 (πριν 46 χρονια) διατεινεται οτι η Αννα Σαριδου ηταν η πρωτη Ελληνιδα που εκανε χρεη (τριτου) πλοιαρχου σε μεγαλο δεξαμενοπλοιο. Μηπως την ξερει κανεις τωρα;
Νικόλα,
ένα μεγάλο ευχαριστώ από τις καπετάνισσες για το πολύτιμο ντοκουμέντο που δημοσίευσες. Το αγνοούσαμε κι εμείς...
Corazon,
άκου καρδούλα μου (νομίζω ότι και το νικ σου καρδιά σημαίνει στα ισπανικά, ναι; ) θα σου μιλήσω και ως γυναίκα που έζησα κλεισμένη μήνες σε γκαζάδικα και ως πενήντα χρονών, που πλέον δεν απειλώ κανενός την οικογενειακή γαλήνη http://www.nautilia.gr/forum/images/icons/icon7.gif
Τότε ήμουν όμως μόλις είκοσι. Σαν εκείνη την Άννα. Και όχι άσχημη.
Το ίδιο, είκοσι ακριβώς, είναι τώρα μια "κόρη" καρδιάς που έχω. Κι είναι κι αυτή κλεισμένη κάτι μήνες σε ένα γκαζάδικο χωρίς να έχουν πατήσει στεριά... Σε βεβαιώνω ότι το τελευταίο που την απασχολεί είναι να συνάψει ερωτικό δεσμό επί του πλοίου. Κάτι για τις 70 ώρες συνεχόμενες μου έγραφε προχτές που δούλεψε και πως μετά ο καπετάνιος την λυπήθηκε και την έστειλε για ύπνο. Μα σε δυο ώρες είχε βάρδια και φρόντισε να είναι στη θέση της αφήνοντας άναυδο τον καπετάνιο που τη ρώτησε γιατί δεν έμεινε να κοιμηθεί με το "ΜΑ ΕΙΧΑ ΒΑΡΔΙΑ, ΚΑΠΕΤΑΝΙΕ".
Κοίτα, δε θα σε κοροϊδέψω. Σαφώς δεν είναι όλες οι γυναίκες ναυτικοί έτσι. Και δεν είναι πάντα έτσι. Η σάρκα του ανθρώπου είτε στο πέλαγο είτε στη στεριά είναι αδύναμη. Από το 1985 εργάζομαι πια στη στεριά. Μπορώ να σου πω άπειρες περιπτώσεις που διαλύθηκαν σπίτια από θηλυκά που κούναγαν την ουρά τους και από αρσενικά που δεν ήξεραν να τιμήσουν το στεφάνι τους. Θα ξέρεις φαντάζομαι κι εσύ άλλες τόσες... Εδώ τι φταίει;
Σε βεβαιώνω πως δεν είναι χειρότερα τα πράγματα σε ένα καράβι. Μπορώ να σου πω και καλύτερα - γιατί εκεί η συμπεριφορά του καθενός φτάνει στην εταιρεία και κινδυνεύει να μείνει άνεργος. Αναγκάζονται λοιπόν ακόμη και αν το έχουν το "μικρόβιο" να ελέγξουν τις ορμές τους. Και μη φανταστείς ότι μέσα σε ένα καράβι μένει τίποτε κρυφό.
Κι εκτός από τις γυναίκες ναυτικούς έχουμε στα καράβια και τις γυναίκες ναυτικών. Έχουμε και τους γκέι. Δεν κινδυνεύουν μόνο από μας οι άντρες σας :D
Αν έχω ερωτευθεί προσωπικά σε καράβι; Ε, ναι, έχω. Κι έχω δημιουργήσει και σχέση. Δεν πήγα εκεί για καλόγρια. Δε μου έτυχε να ερωτευθώ παντρεμένο συνάδελφο. Ξέρω όμως πολλές γυναίκες και ας μην είναι ναυτικοί που έχουν εδώ στη στεριά μπλέξει με παντρεμένους. Και στο καράβι μού έτυχε μια γυναίκα ναυτικού που έκανε το ίδιο... Όπως μου έτυχε να ταξιδεύει το αγόρι μου σε άλλο καράβι και να του την πέσει ο ... λοστρόμος!!!
Καταλαβαίνω τους προβληματισμούς και τις ανησυχίες σου. Και εκείνοι μέσα στο καράβι, οι άντρες σας, στο ίδιο καζάνι βράζουν. Σας αφήνουν μόνες στη στεριά και ιδέα δεν έχουν τι κάνετε. Σωστά;
Και μη μου πεις ότι εσύ αγνοείς τέτοιες περιπτώσεις. Να ταξιδεύει ο άλλος και να σκυλοπνίγεται και η κυρία πίσω να τρώει τα λεφτά με τον εραστή. Θα σου συστήσω και ένα πολύ ωραίο βιβλίο που πιάνει αυτό το ζήτημα: ΤΑ ΑΝΙΣΧΥΡΑ ΨΕΥΔΗ ΤΟΥ ΟΡΕΣΤΗ ΧΑΛΚΙΟΠΟΥΛΟΥ - του Αντρέα Μήτσου. Έχει πάρει και πρώτο κρατικό βραβείο μυθιστορήματος και έχει γυριστεί και σίριαλ για την τηλεόραση.
Ελπίζω κάποτε να γράψω κάτι κι εγώ, μου αρέσει να σκαλίζω στο χαρτί ιστορίες... Ίσως λοιπόν κάποτε να καταφέρω να τις μοιραστώ και με άλλους τις ιστορίες αυτές που έζησα και παρακολούθησα στα καράβια...
Ως τότε, το μόνο που μπορώ να σε βεβαιώσω είναι πως δε χρειάζεται να πάει ένας άντρας στα καράβια για να απατήσει τη γυναίκα του. Αν το έχει το συνήθειο, θα το κάνει και στη στεριά. Ακόμη και με την αδερφή της γυναίκας του. Ακόμη και με την πεθερά του. Δε λέω σενάρια, μιλώ μόνο για πραγματικά περιστατικά... Και ας μην αναφέρω άλλα που κάνουν τις τρίχες μας και σηκώνονται. Θυμάσαι την περίπτωση Δουρή.
Σήμερα, στα πενήντα μου, έχω αρκετές πρώην συναδέλφισσες χωρισμένες. Μερικές γιατί ο άντρας τους ερωτεύθηκε κάποια μικρότερη. Ξέρω λοιπόν και αυτή την πλευρά του δράματος. Και δυστυχώς ξέρω και την αντίθετη, γυναίκα παντρεμένη που διέλυσε το γάμο της γιατί ερωτεύθηκε.
Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου. Και πού καταλήγουμε; Πως όταν ένας γάμος ή μια σχέση διαλύονται, δε φταίει ο τρίτος άνθρωπος όποιος και αν είναι αυτός. Ο σύντροφός μας φταίει και εμείς οι ίδιοι. Ούτε και τα καράβια φταίνε και οι μήνες που ζει μακριά ο ένας από τον άλλο.
Αν δεν αφήναμε κενό στη σχέση μας, δε θα τρύπωνε ο τρίτος άνθρωπος όποιος και αν είναι αυτός. Ας προσέχουμε λοιπόν όλοι μας τη σχέση μας και ποιον άνθρωπο βάζουμε δίπλα μας. Και ας σταματήσουμε να ρίχνουμε τα βάρη σε τρίτους που δεν καταφέραμε να κρατήσουμε το δεσμό μας ή το γάμο μας.
Η ανασφάλεια μάλιστα και η έλλειψη εμπιστοσύνης, δε βοηθάνε καθόλου. Και όπως λέει η παροιμία, καπνός χωρίς φωτιά δεν υπάρχει. Εκεί πρέπει κανείς να ψάχνει και να ψάχνεται. Τι πραγματικά τροφοδοτεί την ανασφάλεια και την έλλειψη εμπιστοσύνης.
Να σου πω και ένα τελευταίο και να κλείσω. Μου έτυχε κάποτε να ταξιδεύω και να είναι στη στεριά ο τότε φίλος μου. Και να με απατήσει. Ε, τι πρέπει να κάνουν οι γυναίκες ναυτικοί; Να ζητήσουν να κλείσουν σε μοναστήρι όλες τις γυναίκες της στεριάς για να μην κινδυνεύουν οι άντρες τους;
Νικόλα,
ένα μεγάλο ευχαριστώ από τις καπετάνισσες για το πολύτιμο ντοκουμέντο που δημοσίευσες. Το αγνοούσαμε κι εμείς...
Corazon,
άκου καρδούλα μου (νομίζω ότι και το νικ σου καρδιά σημαίνει στα ισπανικά, ναι; ) θα σου μιλήσω και ως γυναίκα που έζησα κλεισμένη μήνες σε γκαζάδικα και ως πενήντα χρονών, που πλέον δεν απειλώ κανενός την οικογενειακή γαλήνη http://www.nautilia.gr/forum/images/icons/icon7.gif
Τότε ήμουν όμως μόλις είκοσι. Σαν εκείνη την Άννα. Και όχι άσχημη.
Το ίδιο, είκοσι ακριβώς, είναι τώρα μια "κόρη" καρδιάς που έχω. Κι είναι κι αυτή κλεισμένη κάτι μήνες σε ένα γκαζάδικο χωρίς να έχουν πατήσει στεριά... Σε βεβαιώνω ότι το τελευταίο που την απασχολεί είναι να συνάψει ερωτικό δεσμό επί του πλοίου. Κάτι για τις 70 ώρες συνεχόμενες μου έγραφε προχτές που δούλεψε και πως μετά ο καπετάνιος την λυπήθηκε και την έστειλε για ύπνο. Μα σε δυο ώρες είχε βάρδια και φρόντισε να είναι στη θέση της αφήνοντας άναυδο τον καπετάνιο που τη ρώτησε γιατί δεν έμεινε να κοιμηθεί με το "ΜΑ ΕΙΧΑ ΒΑΡΔΙΑ, ΚΑΠΕΤΑΝΙΕ".
Κοίτα, δε θα σε κοροϊδέψω. Σαφώς δεν είναι όλες οι γυναίκες ναυτικοί έτσι. Και δεν είναι πάντα έτσι. Η σάρκα του ανθρώπου είτε στο πέλαγο είτε στη στεριά είναι αδύναμη. Από το 1985 εργάζομαι πια στη στεριά. Μπορώ να σου πω άπειρες περιπτώσεις που διαλύθηκαν σπίτια από θηλυκά που κούναγαν την ουρά τους και από αρσενικά που δεν ήξεραν να τιμήσουν το στεφάνι τους. Θα ξέρεις φαντάζομαι κι εσύ άλλες τόσες... Εδώ τι φταίει;
Σε βεβαιώνω πως δεν είναι χειρότερα τα πράγματα σε ένα καράβι. Μπορώ να σου πω και καλύτερα - γιατί εκεί η συμπεριφορά του καθενός φτάνει στην εταιρεία και κινδυνεύει να μείνει άνεργος. Αναγκάζονται λοιπόν ακόμη και αν το έχουν το "μικρόβιο" να ελέγξουν τις ορμές τους. Και μη φανταστείς ότι μέσα σε ένα καράβι μένει τίποτε κρυφό.
Κι εκτός από τις γυναίκες ναυτικούς έχουμε στα καράβια και τις γυναίκες ναυτικών. Έχουμε και τους γκέι. Δεν κινδυνεύουν μόνο από μας οι άντρες σας :D
Αν έχω ερωτευθεί προσωπικά σε καράβι; Ε, ναι, έχω. Κι έχω δημιουργήσει και σχέση. Δεν πήγα εκεί για καλόγρια. Δε μου έτυχε να ερωτευθώ παντρεμένο συνάδελφο. Ξέρω όμως πολλές γυναίκες και ας μην είναι ναυτικοί που έχουν εδώ στη στεριά μπλέξει με παντρεμένους. Και στο καράβι μού έτυχε μια γυναίκα ναυτικού που έκανε το ίδιο... Όπως μου έτυχε να ταξιδεύει το αγόρι μου σε άλλο καράβι και να του την πέσει ο ... λοστρόμος!!!
Καταλαβαίνω τους προβληματισμούς και τις ανησυχίες σου. Και εκείνοι μέσα στο καράβι, οι άντρες σας, στο ίδιο καζάνι βράζουν. Σας αφήνουν μόνες στη στεριά και ιδέα δεν έχουν τι κάνετε. Σωστά;
Και μη μου πεις ότι εσύ αγνοείς τέτοιες περιπτώσεις. Να ταξιδεύει ο άλλος και να σκυλοπνίγεται και η κυρία πίσω να τρώει τα λεφτά με τον εραστή. Θα σου συστήσω και ένα πολύ ωραίο βιβλίο που πιάνει αυτό το ζήτημα: ΤΑ ΑΝΙΣΧΥΡΑ ΨΕΥΔΗ ΤΟΥ ΟΡΕΣΤΗ ΧΑΛΚΙΟΠΟΥΛΟΥ - του Αντρέα Μήτσου. Έχει πάρει και πρώτο κρατικό βραβείο μυθιστορήματος και έχει γυριστεί και σίριαλ για την τηλεόραση.
Ελπίζω κάποτε να γράψω κάτι κι εγώ, μου αρέσει να σκαλίζω στο χαρτί ιστορίες... Ίσως λοιπόν κάποτε να καταφέρω να τις μοιραστώ και με άλλους τις ιστορίες αυτές που έζησα και παρακολούθησα στα καράβια...
Ως τότε, το μόνο που μπορώ να σε βεβαιώσω είναι πως δε χρειάζεται να πάει ένας άντρας στα καράβια για να απατήσει τη γυναίκα του. Αν το έχει το συνήθειο, θα το κάνει και στη στεριά. Ακόμη και με την αδερφή της γυναίκας του. Ακόμη και με την πεθερά του. Δε λέω σενάρια, μιλώ μόνο για πραγματικά περιστατικά... Και ας μην αναφέρω άλλα που κάνουν τις τρίχες μας και σηκώνονται. Θυμάσαι την περίπτωση Δουρή.
Σήμερα, στα πενήντα μου, έχω αρκετές πρώην συναδέλφισσες χωρισμένες. Μερικές γιατί ο άντρας τους ερωτεύθηκε κάποια μικρότερη. Ξέρω λοιπόν και αυτή την πλευρά του δράματος. Και δυστυχώς ξέρω και την αντίθετη, γυναίκα παντρεμένη που διέλυσε το γάμο της γιατί ερωτεύθηκε.
Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου. Και πού καταλήγουμε; Πως όταν ένας γάμος ή μια σχέση διαλύονται, δε φταίει ο τρίτος άνθρωπος όποιος και αν είναι αυτός. Ο σύντροφός μας φταίει και εμείς οι ίδιοι. Ούτε και τα καράβια φταίνε και οι μήνες που ζει μακριά ο ένας από τον άλλο.
Αν δεν αφήναμε κενό στη σχέση μας, δε θα τρύπωνε ο τρίτος άνθρωπος όποιος και αν είναι αυτός. Ας προσέχουμε λοιπόν όλοι μας τη σχέση μας και ποιον άνθρωπο βάζουμε δίπλα μας. Και ας σταματήσουμε να ρίχνουμε τα βάρη σε τρίτους που δεν καταφέραμε να κρατήσουμε το δεσμό μας ή το γάμο μας.
Η ανασφάλεια μάλιστα και η έλλειψη εμπιστοσύνης, δε βοηθάνε καθόλου. Και όπως λέει η παροιμία, καπνός χωρίς φωτιά δεν υπάρχει. Εκεί πρέπει κανείς να ψάχνει και να ψάχνεται. Τι πραγματικά τροφοδοτεί την ανασφάλεια και την έλλειψη εμπιστοσύνης.
Να σου πω και ένα τελευταίο και να κλείσω. Μου έτυχε κάποτε να ταξιδεύω και να είναι στη στεριά ο τότε φίλος μου. Και να με απατήσει. Ε, τι πρέπει να κάνουν οι γυναίκες ναυτικοί; Να ζητήσουν να κλείσουν σε μοναστήρι όλες τις γυναίκες της στεριάς για να μην κινδυνεύουν οι άντρες τους;
Πολυ ομορφα τα λογια σου!!! Δεν ηταν προθεση μου να προσβαλω κανεναν αντιθετως θαυμαζω το εργο σας και σαφως ολα ειναι στον ανθρωπο οπως πολυ σωστα ειπες!!! Εννοειται οτι υπαρχουν πολυ ασχημα παραδειγματα γυναικων που μενουν πισω που τις θεωρω απαραδεκτες και αναξιες ( εχω γραψει κατι σχετικο στο θεμα ναυτιλια και σχεση πανε μαζι?) Φαινεται πως εισαι ΔΥΝΑΜΗ ψυχης και χαιρομαι τοοοοοοοσο πολυ να διαβαζω τα μηνυματα σου!!! Ειναι ωραιο να μοοιραζομαστε εμπειριες και πιο πολυ να διαβαζουμε αυτα που εσεις εχετε ζησει!!! Σαφως πολλα περισσοτερα!!!
ΥΓ: corazon= καρδια ( στα ισπανικα) οπως πολυ σωστα ειπες!!!!
ΕΧΩ ΜΙΑ ΑΠΟΡΙΑ Ο ΑΝΤΡΑΣ ΣΟΥ ΣΟΥ ΛΕΕΙ ΣΤΑ ΛΙΜΑΝΙΑ ΠΩΣ ΤΗΝ ΒΓΑΖΕΙ ΤΗΝ ΒΡΑΔΙΑ?ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΝΙΩΘΩ ΝΤΡΟΠΗ ΟΠΩΣ ΛΕΣ ΟΤΙ ΘΑ ΕΝΙΩΘΕΣ ΑΝ ΗΣΟΥΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΝΑΥΤΙΚΟΣ?ΔΕΝ ΝΙΩΘΩ ΚΑΜΜΙΑ ΝΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΑΣ ΕΙΜΑΙ Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΛΟΙΟ ΣΤΗΝ ΣΕΙΡΑ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΓΚΑΖΑΔΙΚΑ ΟΧΙ ΠΟΣΤΑΛΙΑ.ΕΧΩ ΒΡΕΘΕΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΣΤΗΝ ΔΥΣΚΟΛΗ ΘΕΣΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΚΑΠΕΤΑΝΑΙΩΝ ΚΑΙ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΩΝ ΓΙΑΤΙ ΝΟΜΙΖΑΝΕς ΟΤΙ ΕΜΕΙΣ ΠΟΥ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ ΕΚΕΙ ΘΑ ΠΑΜΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΤΡΕΣ ΤΟΥΣ.ΕΑΝ ΘΕΛΑΜΕ ΑΥΤΕΣ ΘΑ ΜΑΣ ΚΡΑΤΟΥΣΑΝ?ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΕΧΟΥΜΕ ΕΡΩΤΕΥΤΕΙ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΝΑΥΤΙΚΟΙ ΟΠΩΣ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ ΝΑΥΤΙΚΟΙ.
Νομιζω πως θα μπορουσες να απαντησεις λιγο πιο ομορφα και οχι τοσο επιθετικα... εκανα καποιες ερωτησεις δεν σας προσεβαλα ουτε ειπα πως εσεις κανετε κατι κακο... Γιατι τοση επιθεση??? Ντροπη δεν εννοουσα ως προς το επαγγελμα αλλα ως προς το να ξυπνας και να κοιμασαι με αλλους αντρες. ουτε ειπα πως πρεπει να ντρεπεστε απλα επειδη εγω δε θα μπορουσα να το κανω ηθελα να ακουσω την αποψη σας και να μου περιγραψετε τη ζωη. Σιγουρα δεν υπαρχει περιπτωση να το καταλαβω αν δε το ζησω γιαυτο του χρονου που θα μπω κιεγω εστω για λιγο στο καραβι θα εχω σιγουρα πιο αμεση αποψη...
Και οσο για την πρωτη ερωτηση σου υπονοεις κατι???? Θελω να πιστευω οτι μου λεει αληθεια... οτι παει μια βολτα για φαγητο η ποτο κιαν οι αλλοι εχουν ορεξη για ¨αλλα¨ εκεινος επιστρεφει στο καραβι... Θα'πρεπε δηλ. να μην τον πιστεψω??? δεν την καταλαβαινω την ρητορικη ερωτηση σου...
Leviathan
11-04-2010, 17:53
Νομιζω πως θα μπορουσες να απαντησεις λιγο πιο ομορφα και οχι τοσο επιθετικα... εκανα καποιες ερωτησεις δεν σας προσεβαλα ουτε ειπα πως εσεις κανετε κατι κακο... Γιατι τοση επιθεση??? Ντροπη δεν εννοουσα ως προς το επαγγελμα αλλα ως προς το να ξυπνας και να κοιμασαι με αλλους αντρες. ουτε ειπα πως πρεπει να ντρεπεστε απλα επειδη εγω δε θα μπορουσα να το κανω ηθελα να ακουσω την αποψη σας και να μου περιγραψετε τη ζωη. Σιγουρα δεν υπαρχει περιπτωση να το καταλαβω αν δε το ζησω γιαυτο του χρονου που θα μπω κιεγω εστω για λιγο στο καραβι θα εχω σιγουρα πιο αμεση αποψη...
Και οσο για την πρωτη ερωτηση σου υπονοεις κατι???? Θελω να πιστευω οτι μου λεει αληθεια... οτι παει μια βολτα για φαγητο η ποτο κιαν οι αλλοι εχουν ορεξη για ¨αλλα¨ εκεινος επιστρεφει στο καραβι... Θα'πρεπε δηλ. να μην τον πιστεψω??? δεν την καταλαβαινω την ρητορικη ερωτηση σου...
Αγαπητές κυρίες ναυτιλομένες και μη, στα ταξίδια μου είχα για συναδέλφους μέχρι τώρα πέντε συναδέλφισες. Τη καπετάνισα νομίζω ότι την καταλαβαίνω καλά γιατι μία από τις αναφερθήσες συναδέλφισες είναι πολύ καλή μου φίλη. Σε κάποιο λιμάνι όπου είχε προσεγγισει το πλοίο που ταξιδεύαμε είχαν έρθει ως επισκέπτες τρείς σύζηγοι (πλοιαρχου, 1ου μηχανικού και ηλεκτρολόγου), λοιπόν η συνάδελφος είχε νιώσει πολύ άσχημα γιατί όπως μου εκμυστηρεύτηκε, ένιωσε πολύ ασχημα γιατί είχε την εντύπωση ότι την αντιμετωπίζανε ως εταίρα που ξέμεινε στο σκάφος και δεν ανταλάξανε ούτε ένα χαιρετισμό μεταξύ τους. Τι να υποθέσω γυναικεία δυσφορία από μέρους τους, αμηχανία από τη μεριά της συναδέλφού; Όπως και να έχει για καμία από τις δύο πλευρές δεν ήταν εύκολο.
leodint63
11-04-2010, 21:52
Προφανώς η συνάδελφος η οποία στεναχωρέθηκε με την προαναφερθείσα συμπεριφορά είναι ένα άτομο καλοπροαίρετο το οποίο χάρηκε έντονα με την άφιξη των τριών συζύγων -επισκεπτών.Από την άλλη πλευρά όμως οι τρείς σύζυγοι-επισκέπτες ίσως ένοιωσαν έναν κίνδυνο να ελλοχεύει,μία θολή και αβέβαιη απειλή να πλανάται στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα,έναν εισβολέα να έχει εισχωρήσει στο ανδρικό αυτό μοναστήρι,ένοιωσαν αυτό το φυτώριο ανδρών να έχει μολυνθεί και θεώρησαν ίσως ότι η οικογενειακή τους γαλήνη τίθεται σε αμφισβήτηση η δε τακτική ροή της επισιτιστικής βοήθεις πιθανόν να τεθεί σε καθεστώς εμπάργκο.Εγώ σημασία δεν θα τους έδινα.
Kapetanissa
11-04-2010, 22:24
τίθεται σε αμφισβήτηση η δε τακτική ροή της επισιτιστικής βοήθεις πιθανόν να τεθεί σε καθεστώς εμπάργκο.
Κρίμα να φτάνει εκεί ένας γάμος... Και δυστυχώς συμβαίνει.
Ίσως να φταίει και το ίδιο το επάγγελμα, η απόσταση για τόσο χρόνο που τελικά ξεκόβει τους ανθρώπους...
Στα δικά μου χρόνια πηγαίναμε στα τυφλά στο καράβι, σήμερα χαίρομαι που από τα νέα παιδιά μαθαίνω ότι υπάρχει μάθημα "ανθρώπινες σχέσεις". Πολύ χρήσιμο και όχι μόνο για τα προβλήματα των γυναικών.
leodint63
11-04-2010, 23:52
Κρίμα να φτάνει εκεί ένας γάμος... Και δυστυχώς συμβαίνει.
Ίσως να φταίει και το ίδιο το επάγγελμα, η απόσταση για τόσο χρόνο που τελικά ξεκόβει τους ανθρώπους...
Στα δικά μου χρόνια πηγαίναμε στα τυφλά στο καράβι, σήμερα χαίρομαι που από τα νέα παιδιά μαθαίνω ότι υπάρχει μάθημα "ανθρώπινες σχέσεις". Πολύ χρήσιμο και όχι μόνο για τα προβλήματα των γυναικών.
Δυστυχώς παρατηρώ συμπτωματολογία (ζήλια,διεκδίκηση:διότι μόνο έτσι εξηγείται η δυσφορία τους με την παρουσία της συναδέλφου) κακών σχέσεων.Γάμοι και σχέσεις οι οποίοι κινούνται στον άξονα του "πρέπει" αντί να κινούνται στον άξονα του "θυμού"(ο θυμός να εκλειφθεί με την αρχαιοελληνική έννοια του όρου) είναι επόμενο να παρουσιάζουν παρόμοια συμπτώματα.Δεν νομίζω να φταίει η απόσταση και η απομόνωση των ταξειδών.
Kapetanissa
12-04-2010, 00:05
Σαφώς δε φταίει μόνο η απόσταση. Δεν παρατηρούνται τα φαινόμενα αυτά μόνο στα ζευγάρια των ναυτικών. Απλώς για τους ναυτικούς τα πράγματα είναι ακόμη πιο δύσκολα. Και όχι μόνο για τα ζευγάρια. Προχτές μόλις το λέγαμε με μια φίλη το δυσάρεστο συναίσθημα να είσαι στο καράβι και να λαχταράς τους δικούς σου. Και μόλις βγεις στη στεριά να σε πιάνει αμόκ να φύγεις με το πρώτο πλοίο... δεν είναι μόνο η αγάπη στη θάλασσα, το ναυτικό τον διώχνει και η στεριά.
leodint63
12-04-2010, 00:39
Συμφωνώ απολύτως, η ζωή στο πλοίο έχει σοβαρό αντίκτυπο κυρίως στην συναισθηματική μας ζωή. Είναι ένας επικίνδυνος συνδυασμός μονοτονίας και κοινωνικής απομόνωσης. Ιδίως τα σημερινά χρόνια με την έλευση των συγκεκριμένων πολυεθνικών πληρωμάτων και με την περιορισμένη χρονικά παραμονή του πλοίου σε λιμάνια, οι δυνατότητες για τον ναυτικό κοινωνικής διάδρασης είναι ανύπαρκτες, η αναζωογόνηση της σκέψης περιορισμένη . Αν προσθέσουμε δε ότι τα πλοία είναι και single –sex εργασιακοί χώροι τότε το μίγμα γίνεται εκρηκτικό. Η μονοτονία και η περιορισμένη έως ανύπαρκτη κοινωνική ζωή είναι καταπιεστικά. Εμείς στερούμεθα ότι θα μπορούσε να μας αναζωογονήσει. Την ενασχόληση με το σπίτι μας, την οικογένεια ,την ενασχόληση με τον κήπο μας με τα ζωάκια μας, μια αθλητική δραστηριότητα με τους φίλους μας , μια συζήτηση με τους φίλους μας, ένα βράδυ στο σινεμά. Όλες αυτές είναι δραστηριότητες που λιπαίνουν τα γρανάζια του κοινωνικού τροχού, που σε κάνουν να πηγαίνεις χαρούμενος το άλλο πρωί στην δουλειά σου. Είναι δραστηριότητες που εξαλείφουν την καθημερινή εργασιακή πίεση ώστε να έχεις ψυχική δύναμη και ενέργεια για την επόμενη μέρα.
Και δυστυχώς δεν βλέπω να ασχολείται κανένας οργανισμός με αυτά τα προβλήματα.
Kapetanissa
12-04-2010, 12:37
Γόνιμοι προβληματισμοί και λόγος τεκμηριωμένος. Σπάνια στο ίντερνετ διαβάζουμε τέτοια κείμενα. Και επί της ουσίας. Υπήρξα ναυτικός και σε καράβια που έβλεπαν λιμάνι με το κιάλι. Αργότερα έγινα εκπαιδευτικός και βίωσα το πρόβλημα εκείνων που μένουν πίσω. Πέρα και από τα προσωπικά βιώματα. Είναι δύσκολο επάγγελμα του ναυτικού. Όμως το διαλέγουν. Όπως και η σύζυγος ναυτικού (ή και ο σύζυγος στις μέρες μας) μπορεί και πρέπει να λάβει υπόψη τις ιδιαιτερότητες του επαγγέλματος. Εκείνα που δε διαλέγουν είναι τα παιδιά. Από παιδαγωγικής σκοπιάς λοιπόν λέω ότι τα παιδιά των ναυτικών λίγο απέχουν από τα παιδιά χωρισμένων γονέων ή και τα ορφανά. Μεγαλύτερη η ομοιότητα με τα παιδιά των μεταναστών, το αναφέρω γιατί δεν είναι μόνο οι ναυτικοί που έχουν τέτοια προβλήματα με την οικογένεια.
Το πρόβλημα γίνεται οξύτερο όταν και οι δύο γονείς είναι ναυτικοί. Ως γυναίκες ναυτικοί κάναμε σχετικά διαβήματα από τα πρώτα βήματα του θεσμού. Ελάχιστα όμως πράγματα έχουν γίνει. Φέτος κλείνουν 30 χρόνια από την αποφοίτηση των πρώτων γυναικών πλοιάρχων από δημόσιες σχολές. Σκεφτόμαστε να κάνουμε μια μεγάλη εκδήλωση και να βάλουμε βάσεις για ένα σύνδεσμο γυναικών ναυτικών που θα προωθήσει τέτοια ζητήματα και που ξεφεύγουν από τα ενδιαφέροντα των συνδικαλιστικών οργανώσεων.
Εκτός των άλλων πρέπει να απασχολήσει και η επίπτωση στην οικονομία της χώρας. Δεκάδες νέοι και νέες σπουδάζουν στις ΑΕΝ, αναλώνουν χρόνια από τη ζωή τους, καταναλώνει το κράτος τεράστια ποσά, και τελικά πάνε όλα στράφι όταν ο ναυτικός βρεθεί μπροστά στα προβλήματα τα οικογενειακά. Λύσεις υπάρχουν. Αρκεί να υπάρξει και βούληση από τα αρμόδια όργανα.
Προς το παρόν αυτό που συμβουλεύουμε οι μεγαλύτεροι σε ηλικία είναι τα νέα παιδιά να αποκτούν τα κατάλληλα εφόδια ώστε όταν χρειαστεί να μεταπηδήσουν σε στεριανό επάγγελμα, τέτοιο που να αξιοποιούνται οι γνώσεις και η εμπειρία τους από τη θάλασσα. (λιμενικό, ναυτιλιακές εταιρείες, ναυτική εκπαίδευση, δημόσιοι φορείς που έχουν σχέση με τη θάλασσα).
Roger Rabbit
12-04-2010, 13:32
Προς το παρόν αυτό που συμβουλεύουμε οι μεγαλύτεροι σε ηλικία είναι τα νέα παιδιά να αποκτούν τα κατάλληλα εφόδια ώστε όταν χρειαστεί να μεταπηδήσουν σε στεριανό επάγγελμα, τέτοιο που να αξιοποιούνται οι γνώσεις και η εμπειρία τους από τη θάλασσα. (λιμενικό, ναυτιλιακές εταιρείες, ναυτική εκπαίδευση, δημόσιοι φορείς που έχουν σχέση με τη θάλασσα).
Καλά..καλά...ένα ένα....
Ας φύγουμε απ'τα βιβλία του 1980 και βλέπουμε και για τα άλλα..
Έλεος που ζείτε;;;;;;;;;
Roger... το να μπορεί ο καθένας να έχει την δυνατότητα να πάει από την θάλασσα στην στεριά χωρίς να πετάξει στα σκουπίδια τις γνώσεις του και τα χρόνια του στο επάγγελμα... νομίζω ότι είναι διαχρονικό θέλημα του καθενός και όχι μόνο των ατόμων που έχουν γίνει πλοίαρχοι με τα βιβλία του 1980, αλλά ακόμα κι έτσι να μην είναι δεν νομίζω ότι είναι τόσο σωστό να μην λαμβάνουμε υπόψη μας την συμβουλή κάποιων παλαιότερων... και πόσο μάλλον αν αυτοί οι παλιότεροι έχουν κάνει (ή και ακόμα κάνουν μερικοί εξ' αυτών) το επάγγελμα που πολλοί νέοι εδώ μέσα θέλουμε να ακολουθήσουμε.;) Όλα αυτά σου τα λέω όχι για να υποστηρίξω κάποιον ή για να σου κάνω προσωπική επίθεση (κάθε άλλο), αλλά για να σου πω ότι πολλοί εδώ μέσα θεωρούμε χρήσιμα κάποια πράγματα κι έχουμε βοηθηθεί κατά πολύ από τους παλαιότερους που είναι εδώ... όπως κι εσύ φαντάζομαι.:)
Πολύ φιλικά!:)
Kapetanissa
12-04-2010, 19:57
Μακάρι να βοηθάνε σε κάτι αυτά που λέμε. Αν είχαμε κι εμείς ανθρώπους να μας συμβουλέψουν, θα ήταν καλύτερη η επαγγελματική μας εξέλιξη. Φίλος μου τότε από τις σχολές ΕΝ που ήταν από ναυτική οικογένεια, φρόντισε να κάνει με συμβουλές των δικών του ναυτιλιακά στο Λονδίνο και εδώ και πολλά χρόνια είναι αρχιπλοίαρχος. Αλλά και από τη σχολή μας αρκετές κοπέλες εργάζονται σε ναυτιλιακά γραφεία ή διδάσκουν σε σχολές ΕΝ. Για μία γνωρίζω ότι υπηρέτησε και ως διευθύντρια σπουδών στις Οινούσες. Η καπετάν Μαριάννα Μαρούδα. Αλλά και στο λιμενικό υπηρετούν σήμερα και σε υψηλά κλιμάκια πρώην καπετάνισσες του Εμπορικού Ναυτικού. Αντίθετα υπήρξαν άτομα που αναγκάστηκαν στη συνέχεια να δουλέψουν σε όποια δουλειά τους έπαιρναν. Γεμάτα τα ταξί από πρώην ναυτικούς. Και από τις καπετάνισσες ξέρω κοπέλες που δούλεψαν από καθαρίστριες μέχρι μπέιμπι σίτερ. Πρόσφατα θελήσαμε να συναντηθούμε για καφέ και μια από τις συμμαθήτριές μας δεν είχε λεφτά ούτε για εισιτήρια να κατέβει στον Πειραιά. Αναγκάστηκε λόγω της οικογένειας να βγει από τα καράβια, χώρισε... και τώρα περιμένει αν την ειδοποιήσουν να κάνει κανένα μεροκάματο του ποδαριού. Δεν είναι κρίμα για έναν άνθρωπο που τελείωσε και λύκειο και σχολή και έχει και κάμποσα χρόνια στο φυλλάδιο; Φυσικά ούτε σύνταξη πρόκειται να βγάλει και ούτε ασφάλεια έχει.
leodint63
12-04-2010, 20:51
Kapetanissa για τα καλά σου λόγια σε ευχαριστώ πάρα πολύ.Επίσης το μπλογκ σου είναι εξαιρετικό.Εχει γραμμένο ένα μικρό κομμάτι της ιστορίας σας.Παντού και πάντοτε ήταν δύσκολη η ενσωμάτωση της γυναίκας στον παραγωγικό ιστό οποιουδήποτε κοινωνικού μορφώματος.Πολύ πιο δύσκολη στην χώρα μας και ειδικότερα στον κλάδο μας.Δεν είναι δυνατόν η Ελληνίδα να έχει κατακτήσει απο ανώτατες θέσεις σε εκπαιδευτικά ιδρύματα τεχνολογιών αιχμής έως τις στρατιωτικές σχολές ,να εργάζεται από πωλήτρια σε λαική μέχρι μεγαλοστέλεχος σε dealing room τραπεζών αλλά να μην μπορεί να πείσει τον θυρωρό ενός ναυτιλιακού μεγάρου ότι όντως είναι ναυτικός και να την αφήσει να ανέβει στο crew department.
Με λύπησε πάρα πολύ οι αναφορές στο μπλογκ σου για κάποιες κοπέλλες οι οποίες έχουν κακοποιηθεί και μάλιστα πρόσφατα ,είτε φραστικά είτε με φθορές στο αυτοκίνητο τους μόνο και μόνο επειδή είναι γυναίκες και θέλουν να εργασθούν.Είμαστε κοινωνοί όλοι μας τέτοιων γεγονότων και συμπεριφορών και ίσως έπρεπε να εστιάσουμε περισότερο με εκτενέστερη αναφορά,τουλάχιστον να καυτηριάσουμε τα δρώμενα με τον γραπτό μας λόγο.Αν δίνουμε έκταση έστω με τον γραπτό μας λόγο σε τέτοιες απαράδεκτες συμπεριφορές,οι "δρώντες" ίσως νοιώσουν μια πίεση ,μια αφανή διπλωματία.Αν ακόμα και σήμερα υπάρχουν τέτοιες συμπεριφορές ίσως θα πρέπει να αναρωτηθούμε σοβαρά πιό είναι το πρότυπο του Ελληνα ναυτικού του 21ου αιώνα.
προς τον φίλο Roger:η αλματώδης εξέλιξη της τεχνολογίας και κυρίως των ηλεκτρονικών και των υπολογιστών είναι η βοήθεια η οποία σου παρέχεται αφειδώς ώστε να μπορείς να κάνεις download τα βιβλία τα οποία επιθυμείς διακαώς.Επιπροσθέτως αυτά τα οποία εκλαμβάνεις ως "απαιτήσεις" ,είναι η μικρότερη τομή που θα μπορούσα να κάνω στο μεγάλο ζήτημα της ασφάλειας της ναυσιπλοιας και της προστασίας του περιβάλλοντος.Η πνευματική ευεξία που θα έπρεπε να νοιώθει ο εργαζόμενος σε ένα ποντοπόρο πλοίο έχει ουσιώδη σημασία,στην ορθή σκέψη και στην αυξημένη κριτική ικανότητα που επιβάλλει το επάγγελμα μας να έχουμε.
Kapetanissa
13-04-2010, 20:53
Αν δίνουμε έκταση έστω με τον γραπτό μας λόγο σε τέτοιες απαράδεκτες συμπεριφορές,οι "δρώντες" ίσως νοιώσουν μια πίεση ,μια αφανή διπλωματία. .
"αφανής διπλωματία"! τι εύστοχη έκφραση!
Αγαπητέ leodint63,
σχετικά με τις δυο κοπέλες που ανέφερες, κι εκείνη που κάποτε οι θυρωροί δεν την άφηναν να ανέβει και την άλλη που της έσπασαν το αυτοκίνητο γιατί αν και κορίτσι τα πήγε καλά στις εξετάσεις της σχολής, οφείλω να πω ότι "ουδέν κακόν αμιγές καλού". Δε θέλω να τις φωτογραφίσω και να αναφέρω τι ακριβώς έχει πετύχει η κάθε μία, αλλά και οι δύο πλέον έχουν εξασφαλίσει την καριέρα τους σε σημαντικό βαθμό.
Κι αν κάποτε ένας θυρωρός στάθηκε ανίκανος να ξεχωρίσει ποια ακριβώς έβλεπε μπροστά του, φρόντισε η ίδια η κοπέλα να αποδείξει ποια είναι και αν αξίζει, τόσο στη σχολή της όσο και στην εταιρεία που της έδωσε την ευκαιρία να κάνει το εκπαιδευτικό της. Σήμερα υπηρετεί ως ανθυποπλοίαρχος σε μια από τις μεγαλύτερες εταιρείες της ναυτιλίας μας και σε καράβι - κόσμημα του παγκόσμιου εμπορικού στόλου και όχι μόνο του ελληνικού.
Οι μεγάλες εταιρείες - και γι' αυτό ακριβώς είναι μεγάλες - μπορούν να διακρίνουν ποιοι αξίζουν, είτε είναι γυναίκες είτε άντρες.
Αλλά και η μικρή μας που άκουσε τις συμβουλές μας και δεν το έβαλε κάτω με όλες τις αντιξοότητες που βρήκε, είχε ανάλογη τύχη στο εκπαιδευτικό της ταξίδι και την έκθεση που έφερε από τον πλοίαρχο θα τη ζήλευαν πολλά αγόρια. Και στην εταιρεία όταν γύρισε της δήλωσαν ότι πλέον πρέπει να θεωρεί τον εαυτό της μόνιμο μέλος των πληρωμάτων τους.
Το μυστικό επιτυχίας για τις γυναίκες ναυτικούς είναι, αφού υστερούν στον τομέα φύλο, να βρίσκουν τον τρόπο να προηγούνται έστω και ένα βήμα των αντρών συναδέλφων στους άλλους τομείς. Και στις γνώσεις αλλά και στην προθυμία για δουλειά μέσα στο καράβι. Και βέβαια διαρκώς να μαθαίνουν. Τα σύγχρονα πλοία δε θέλουν αξιωματικούς με γερά μπράτσα αλλά με μυαλό και γνώσεις και φυσικά με προσωπικότητα. Δε λέω πως όλες οι γυναίκες μπορούν να τα καταφέρουν. Ίσα ίσα που εμείς είμαστε οι πρώτες που αποθαρρύνουμε όσες βλέπουν το ναυτικό επάγγελμα για κρουαζιέρα επί πληρωμή. Ειδικά στα νέα φυντανάκια εξηγούμε τις τεράστιες δυσκολίες που θα συναντήσουν και πως θα πρέπει να μετρήσουν καλά τις αντοχές τους πριν πάρουν τη βαλιτσούλα τους να μπαρκάρουν.
Έτσι, μη σας φανεί παράξενο, αλλά είμαστε αντίθετες με τη μεγάλη αύξηση γυναικών σπουδαστριών στις ΑΕΝ. Γιατί κάθε μία που δε θα τα πάει καλά στο καράβι, ζημιώνει ολόκληρο τον κλάδο και γίνεται αφορμή να κακοχαρακτηριστούν όλες οι γυναίκες ναυτικοί συλλήβδην. Καθώς ο θεσμός μετράει μόλις τρεις δεκαετίες ζωής, η μαζική είσοδος κοριτσιών στις σχολές ναρκοθετεί την ίδια την επιβίωση του θεσμού.
http://3.bp.blogspot.com/_9CeLBC1t3sU/S22FolJBDYI/AAAAAAAAFlo/NEQFqzMaqZ4/s640/aen_ion_09_5.jpg
Δείτε για παράδειγμα αυτή τη φωτογραφία. Από την ορκωμοσία των ΑΕΝ ΙΟΝΙΩΝ ΝΗΣΩΝ του 2009. Ολόκληρος λόχος γυναικών... Πώς θα απορροφηθούν τόσες κοπέλες; Και οι δεκάδες που φοιτούν στις υπόλοιπες ΑΕΝ της χώρας;
Είναι βέβαιο ότι πολλές θα χρειαστεί να εγκαταλείψουν τη θάλασσα πριν πάρουν καν πτυχίο. Είχαμε πρόσφατα μια τέτοια περίπτωση. Έψαξε ένα χρόνο για καράβι για το εκπαιδευτικό. Δε βρήκε. Αναγκάστηκε να τα παρατήσει. Και το κακό είναι πως αυτές οι περιπτώσεις λειτουργούν αποτρεπτικά για άλλα κορίτσια που θα ήθελαν να κάνουν καριέρα στη θάλασσα.
leodint63
15-04-2010, 02:22
Δεν υπάρχει σημείο να διαφοροποιηθώ σε όσα αναφέρεις. Αντιθέτως θα παραθέσω αυτούσιο εις την αγγλική για να μη αλλοιώσω μεταφράζοντας το νόημα του συμπεράσματος μελέτης σχετικά με την εργασία γυναικών στα πλοία:
«It seems an expensive loss to the shipping industry that many companies are unable to see beyond stereotyped perceptions to the value represented by women in the modern world of work»
Θα σταθώ σε δύο βασικά σημεία. Το πρώτον είναι ότι οι κοπέλες οι οποίες δεν έχουν δει τις σχολές ως ένα ενδιάμεσο σταθμό προς κάποια δημόσια υπηρεσία αλλά εισήλθαν στις σχολές συνειδητοποιημένες να εργασθούν στην θάλασσα, είναι οι λεγόμενοι «αποφασισμένοι μαχητές».Έχει αποδειχθεί ότι είναι αφοσιωμένες στην δουλειά τους ,πρόθυμες, φιλότιμες και πολλές φορές μπορεί να καταβάλλουν διπλάσιες προσπάθειες αλλά και να αποδίδουν και καλύτερα από ότι οι άνδρες συνάδελφοι τους για να αποδείξουν ότι μπορούν να τα καταφέρουν και να είναι αποδεκτές. Ένας άλλος λόγος ο οποίος πολλές γυναίκες τις οδηγεί στην επιτυχία είναι ότι νοιώθουν να έχουν μπροστά τους ένα μόνιμο στόχο τον οποίον θα πρέπει να καταρρίπτουν συνεχώς και δεν είναι άλλος από το “malesideofthings”.Αυτό τις οδηγεί στο να μην σταματάνε να αγωνίζονται.
Το άλλο σημείο το οποίο θα ήθελα να σχολιάσω είναι το «stereotypedperceptions».
Η λέξη στερεότυπο ερμηνευμένη από την κοινωνιολογία έχει αρνητική χροιά. Αποτελεί σύμπτωμα μη υγειές το οποίο για να απαλειφθεί χρειάζεται τουλάχιστον διευρυμένο ορίζοντα σκέψης. Παρά το γεγονός ότι στην χώρα μας συμπληρώνονται τριάντα χρόνια από την εισαγωγή σας στις ΑΕΝ, τα στερεότυπα συνεχίζουν να υπάρχουν και να τα αντιμετωπίζουν οι νέες κοπέλες στα ναυτιλιακά γραφεία.
Θα πρέπει πρωτίστως να πείσει η υποψήφια ότι θα τα καταφέρει σ’αυτην την ανδρική δουλειά. Θα αναφέρω ότι στην νεοσύστατη ομάδα ΔΙΑΣ της αστυνομίας υπηρετούν γυναίκες καθώς και σε άλλες εξίσου απαιτητικές υπηρεσίες. Πιο είναι λοιπόν το δύσκολο και «ανδρικό» όπου δεν θα τα καταφέρει μια κοπέλα.
θα πρέπει να πεισθεί ο αρμόδιος ότι στο πλοίο η κοπέλα δεν θα είναι η αιτία πρόκλησης σεξουαλικών εντάσεων και συναισθηματικών δεσμών. Εγώ θα είχα να αντιπροτείνω ότι αν μία εταιρεία θέλει να λέγεται σύγχρονη και αποτελεσματική τότε να θεσμοθετήσει μέσα στον ISM και να περιγράψει τι θεωρεί και δέχεται η ίδια ως «σεξουαλική παρενόχληση» και να φροντίζει να τηρούνται τα όρια.
Αφού προσληφθεί η υποψήφια, πριν την αναχώρηση θα δεχθεί το κήρυγμα και την προτροπή να είναι de-feminizeμέσα στο πλοίο. Μα σε πιο άλλο επάγγελμα θα ακούσει κάτι τέτοιο μια εργαζόμενη γυναίκα στην Ελλάδα.
Τέλος θα πρέπει να καταρριφθεί το στερεότυπο ότι αυτή η δουλειά κάποια στιγμή θα χρειαστεί «μια γενναία απόφαση σε ώρα κινδύνου»,άρα αυτή η δουλειά είναι μόνο για άνδρες. Δεν θυμάμαι να αναφέρω πόσες γυναίκες κυβερνήτες έχει το αμερικάνικο πολεμικό ναυτικό.Αραγε εκεί δεν χρειάζονται γενναίες αποφάσεις?
Λοιπόν... ας πω κι εγώ την γνώμη μου... αν και μπορεί να μην συμφωνούμε όλοι, αλλά δεν πειράζει!:D Άλλωστε για αυτό υπάρχει η διαφωνία, διότι είναι ''συνέπεια'' της πολυφωνίας - δημοκρατίας.:D
Έχω παρατηρήσει ότι στην γενιά την δικιά μου επικρατεί ακόμα αυτό το στερεότυπο που βασανίζει τις κοπέλες... ότι δηλαδή ζουν σε έναν κόσμο αντρών! Μέχρι ένα σημείο συμφωνώ ότι ο κόσμος γύρω μας είναι φτιαγμένος κυρίως από αντρικά χέρια (σχολεία, γραφεία και γενικότερα όλα τα κτήρια) και αυτό υφίσταται, διότι όπως και να το κάνουμε... όσον αφορά την σωματική δύναμη δεν τίθεται θέμα σύγκρισης (εκτός ελαχίστων περιπτώσεων). Όσον αφορά το πνεύμα όμως... δεν μπορεί να πει κανείς ότι είναι καλύτερες οι γυναίκες ή οι άντρες. Υπάρχουν πολύ μεγάλα αντρικά μυαλά... όπως και γυναικεία! Σίγουρα τα δύο φύλλα έχουν διαφορετικό τρόπο σκέψης, αλλά για αυτό υπάρχουν δύο φύλλα... για να υπάρχουν ΟΧΙ μόνο σωματικές διαφοροποιήσεις, αλλά και πνευματικές. Ας ξεφύγουμε λοιπόν από αυτά τα στερεότυπα που ισχύουν ακόμα σε κάποιες χώρες τριτοκοσμικές, αλλά και σε μία χώρα που θέλει να μπει στην Ευρωπαϊκή Ένωση (βλ. Τουρκία). Εμείς όμως... αν θέλουμε να λεγόμαστε εκσυγχρονισμένο κράτος... πρέπει να αποδεχτούμε την ισότητα και στην πράξη πλέον και όταν λέω στην πράξη... εννοώ ότι πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν πρέπει να λέμε μόνο ότι υπάρχει ισότητα, αλλά να το εννοούμε κιόλας και να το πιστεύουμε μέσα μας!
Όλα αυτά ισχύουν κατά συνέπεια και στο επάγγελμα των πλοιάρχων...!! Από την στιγμή που μπήκαν μέσα στην σχολή πρέπει να καταλαβαίνει ο οποιοσδήποτε πλοιοκτήτης ότι ό,τι γνώσεις έχει λάβει ένας άντρας... ακριβώς τις ίδιες έχει λάβει και μία γυναίκα που έχει φτάσει στο ''γραφείο'' του για να του ζητήσει δουλειά! Ας μην κλείνουμε την πόρτα σε άτομα που προσπαθούν να κάνουν την δική τους επαγγελματική σταδιοδρομία... είτε είναι γυναίκες... είτε άντρες, αλλά κυρίως γυναίκες, διότι σε αυτό το forum διαβάζω συνέχεια posts που δείχνουν ότι η κοινωνία της θάλασσας κάνει συνέχει φυλετικές διακρίσεις. Φτάνει πια...!! Άλλωστε όπως είπε και ο πολύ πιο πεπειραμένος από εμένα σε θέματα θάλασσας leodint: ''Δεν θυμάμαι να αναφέρω πόσες γυναίκες κυβερνήτες έχει το αμερικάνικο πολεμικό ναυτικό. Αραγε εκεί δεν χρειάζονται γενναίες αποφάσεις?''! Αυτή η φράση τα λέει όλα. Ποτέ μου δεν υπήρξα φεμινιστής με την σημερινή έννοια της γενιάς μου (ότι η γυναίκα πρέπει να είναι πάνω από τον άντρα), αλλά υπήρξα φεμινιστής με την αρχική αυθεντική έννοια του συγκεκριμένου κινήματος (ΑΠΟΛΥΤΗ ΙΣΟΤΗΤΑ).
Αυτά από εμένα...!:D
Kapetanissa
15-04-2010, 20:24
«It seems an expensive loss to the shipping industry that many companies are unable to see beyond stereotyped perceptions to the value represented by women in the modern world of work»
Πολύ καλό! Και σοφό...
Όμως θα σημειώσω έναν προβληματισμό στο σημείο της "πρόκλησης σεξουαλικών εντάσεων και συναισθηματικών δεσμών." Εννοείται ότι το καλύτερο είναι η κάθε εταιρεία να θέτει τα όρια που επιτρέπει και να γνωρίζει ο κάθε ναυτικός τι είναι αποδεκτό και τι όχι. Έχοντας όμως και την εμπειρία από τη ζωή στο καράβι και πέντε συμπληρωμένες δεκαετίες στη ράχη μου, θα σημειώσω ότι θα ήταν μέγα λάθος αν μια εταιρεία απαγόρευε τελείως τη δημιουργία συναισθηματικών δεσμών. Για τις σεξουαλικές εντάσεις νομίζω ότι κάθε λογικός άνθρωπος θα υποστηρίξει την αποφυγή τους.
Θα το πω μάλιστα και αλλιώς. Είμαι βεβαία ότι εξαρχής ήταν ζητούμενο η ανάπτυξη συναισθηματικών δεσμών. Εννοώ από εκείνους που έθεσαν σε εφαρμογή το θεσμό της γυναίκας ναυτικού στη ναυτιλία μας. Και η πορεία του θεσμού επιβεβαίωσε την ορθότητα της σκέψης αυτής, αν και επίσημα δε διατυπώθηκε ποτέ.
Θέλω δηλαδή να πω ότι είναι συμφέρον για όλους ανεξαιρέτως η γυναίκα στο πλοίο να εργάζεται με το σύντροφό της, τον αρραβωνιαστικό της ή το σύζυγο. Αν και από μόνο του αυτό δεν αποκλείει τις σεξουαλικές εντάσεις, από την ύπαρξη μιας γυναίκας ανάμεσα σε πολλούς άντρες, τουλάχιστον μειώνει την πιθανότητα να εκδηλωθούν. Και ταυτόχρονα από τη δική μας εμπειρία προκύπτουν κυρίως θετικά αποτελέσματα όταν οι γυναίκες είναι με το σύντροφό τους στο ίδιο καράβι.
Υπάρχουν βέβαια και οι εξαιρέσεις. Με χαρακτηριστική μία που έφτασε ως καταγγελία και στον πρώην ΥΕΝ. Καπετάνιος που δε δεχόταν το ζευγάρι των ναυτικών (ηλεκτρολόγος και ανθυποπλοίαρχος) που υπηρετούσε στο πλοίο του, να παίρνουν περισσότερα χρήματα από όσα έπαιρνε εκείνος... Νομίζω ότι μια τέτοια στενοκεφαλιά δε χαρακτηρίζει την πλειοψηφία των ελλήνων πλοιάρχων.
Απλή λογική πάντως υπαγορεύει πως όταν ένα ζευγάρι συνυπηρετεί στο ίδιο πλοίο, και περισσότερο χρόνο θα μείνουν μπαρκαρισμένοι και η συναισθηματική τους ισορροπία θα βοηθήσει στην επαγγελματική τους απόδοση αλλά και μεγαλύτερη ευσυνειδησία θα δείξουν ώστε να εξασφαλίσουν και μελλοντικά την κοινή τους ναυτολόγηση από την εταιρεία.
Ο μεγάλος κίνδυνος στην περίπτωση αυτή, για να μιλήσουμε έξω από τα δόντια, είναι μια πιθανή εγκυμοσύνη. Δεν είναι και το καλύτερο να συμβεί κάτι τέτοιο μεσοπέλαγα... Εδώ βέβαια απαιτείται το ίδιο το ζευγάρι να επιδείξει ωριμότητα και να λάβει τα αναγκαία μέτρα. Ίσως ακούγεται άσχημα κάτι τέτοιο, να αντιμετωπίζεται σαν "ατύχημα" ο ερχομός της νέας ζωής στον κόσμο, αλλά όποιος γνωρίζει τις συνθήκες ζωής στο πλοίο καταλαβαίνει γιατί το θίγω. Και βέβαια εξαρτάται από τον τύπο του πλοίου και τα ταξίδια που πραγματοποιεί. Σε ένα επιβατικό στη γραμμή Πειραιάς - Κρήτη θα είναι αστείο και να συζητάμε καν την περίπτωση αυτή ως πρόβλημα. Αντίθετα σε ένα ποντοπόρο που κάνει εβδομάδες ή και μήνες να πιάσει λιμάνι, το πρόβλημα είναι υπαρκτό.
Εδώ το δικό μας επιχείρημα στηρίζεται στην εθιμική παρουσία συζύγων των αξιωματικών στα ποντοπόρα πλοία. Και που μετρά περισσότερες δεκαετίες από το θεσμό της γυναίκας ναυτικού. Ουσιαστικά το πρόβλημα είναι κοινό και για τις δύο περιπτώσεις. Αλλά στις γυναίκες ναυτικούς υπάρχει και η παράμετρος της εργασίας που προσφέρουν στο πλοίο. Αν υπηρετούν σε νευραλγικό πόστο, θα δημιουργηθεί πρόβλημα και στο ίδιο το πλοίο. Όμως κι εδώ μπορεί κανείς να αντιτείνει ότι το ίδιο ανά πάσα στιγμή μπορεί να συμβεί από μια ξαφνική ασθένεια ή και ατύχημα σε κάθε ναυτικό και όχι μόνο σε μία γυναίκα ναυτικό. Δε λείπουν, όπως καλά γνωρίζετε, ακόμη και οι αιφνίδιοι θάνατοι μελών του πληρώματος... Άρα είναι ψευδοπρόβλημα το να εστιάζουν κάποιοι στο θέμα μιας πιθανής εγκυμοσύνης της γυναίκας ναυτικού. Εξάλλου μια εγκυμοσύνη δεν είναι ατύχημα ούτε ασθένεια και έχουμε στα υπόψη γυναίκες ναυτικούς που εργάστηκαν ως και τον όγδοο μήνα της κύησης σε ποντοπόρα πλοία χωρίς καμία επίπτωση στην εργασία τους.
Αντίθετα όλοι γνωρίζουμε περιπτώσεις αντρών ναυτικών που "άρπαξαν" κάποιο σεξουαλικά μεταδιδόμενο νόσημα στο λιμάνι και δημιούργησαν στη συνέχεια πρόβλημα και στον εαυτό τους και στο πλοίο.
Τώρα που ο θεσμός των γυναικών ναυτικών μετρά και στη χώρα μας δεκαετίες, υπάρχει η ασφαλής μέθοδος των δεδομένων τόσων ετών από την ίδια την εμπειρία. Κάποτε όλα αυτά τα λέγαμε θεωρητικά και ήταν λογικό να σκοντάφτουμε στη δυσπιστία. Είναι λοιπόν σημαντικό για μας που στελεχώσαμε αυτό το θεσμό και τον πονέσαμε ας μου επιτραπεί η έκφραση, να φέρνουμε στο φως τη βιωμένη πλέον πείρα από τα καράβια ώστε και κατάλληλα μέτρα να λαμβάνονται αλλά και η δυσπιστία να αντικατασταθεί από τη γνώση της αληθινής κατάστασης.
Ζευγάρι στο πλοίο; Δύσκολο να το φανταστεί κανείς. Όταν όμως κάποια στιγμή μείνει έγκυος η γυναίκα... τότε τι γίνεται; Θα παίρνουν το παιδί μαζί τους; Ναι... οκ... δεν λέω... θα κάνει και ταξιδάκια, αλλά δεν νομίζω να είναι τόσο καλή επιλογή για να υπάρξει μία ''σωστή'' οικογένεια. Και στη στεριά βέβαια υπάρχουν οικογένεις που δεν είναι και οι καλύτερες, αλλά αυτό που θέλω να πω είναι ότι για δύο ανθρώπους που θέλουν να κάνουν οικογένεια κάποια στιγμή... είναι δύσκολα τα πράγματα! Εκτός κι αν σκέφτονται να γίνουν γονείς αφού πάρουν σύνταξη (χεχε)!!:p
Anyway... θέληση να υπάρχει, αλλά νομίζω ότι όπως και να 'χει πρέπει να καταλάβουμε ότι το οποιοδήποτε παιδί χρειάζεται συνέχεια την μητέρα του κοντά του. Αυτό ίσως ακούγεται φαλλοκρατικό, αλλά δεν είναι. Βάση της παιδοψυχολογίας ξέρουμε ότι το παιδί μεγαλώνει καλύτερα αν έχει συνεχώς κοντά του την μητέρα του (και τον πατέρα του, αλλά η μητέρα είναι αυτή που το έβγαλε από τα σπλάχνα της και το παιδί γνωρίζει το άρωμα της, το βλέμμα της κ.λπ. κ.λπ.)!!
Άρα οι γυναίκες που θέλουν οικογένεια ας σκεφτούν διπλή και τριπλή φορά το πότε θέλουν να την κάνουν και αν σε όλα αυτά μπορεί να επιτευχθεί το να κάνουν και καριέρα στην θάλασσα (εννοείται πως δεν υπολογίζεται με ακρίβεια το πότε θα κάνει οικογένεια κάποιος, αλλά λέμε σε περιπτώσεις που δεν τύχει να μείνει έγκυος κάποια που δεν θέλει).
Kapetanissa
16-04-2010, 20:57
Θα συμφωνήσω μαζί σου, Τόμμυ. Μητρότητα και καράβι δεν έχουν πολλά κοινά...
Όμως υπάρχει και ο αντίλογος.
Πρώτον υπάρχουν και γυναίκες που δεν έχουν κοινά με τη μητρότητα. Είτε γιατί η φύση προνόησε είτε συνειδητά γνωρίζοντας ότι το δημογραφικό είναι σήμερα το μεγαλύτερο πρόβλημα της γης.
Δεύτερον, το πρόβλημα αφορά και πολλούς άλλους επαγγελματικούς κλάδους. Μεγάλωσα μακριά από τη μητέρα μου για αρκετά χρόνια, αν και ήταν νηπιαγωγός και όχι καπετάνισσα. Τουλάχιστον όχι καπετάνισσα της θάλασσας :)
Τρίτον. Η περίοδος που ένα παιδί έχει ανάγκη τη μητέρα του δεν κρατά και δεν πρέπει να κρατά μια ολόκληρη ζωή. Όσο λοιπόν η μητέρα ναυτικός πρέπει να είναι κοντά στο παιδί της, θα πρέπει να στηριχτεί από την πολιτεία για εργασία στην ξηρά. Εξάλλου και οι εργαζόμενες της ξηράς αφήνουν το επάγγελμά τους για ένα διάστημα προκειμένου να φέρουν το παιδί τους στον κόσμο και να το αναθρέψουν στα πρώτα του βήματα.
Τέταρτον. Ως εκπαιδευτικός για ένα τέταρτο του αιώνα γνωρίζω από πρώτο χέρι ότι τα σημερινά παιδιά μεγαλώνουν στην πλειοψηφία τους βλέποντας ελάχιστα τη μητέρα τους. Γι' αυτό εξάλλου το σημερινό σχολείο εργάζεται και ως ολοήμερο.
Πέμπτον. Ως εκπαιδευτικός και πάλι θα υποστηρίξω ότι είναι μύθος πως τα παιδιά έχουν ανάγκη μόνο τη μητέρα τους. Έχουν εξίσου ανάγκη και τον πατέρα. Τι να κάνουμε λοιπόν; Να καταργήσουμε τελείως το ναυτικό επάγγελμα ή να προτείνουμε στους ναυτικούς να μην κάνουν παιδιά;
Έκτο και κυριότερο. Με έναν καλό συντονισμό το πρόβλημα μπορεί να περιοριστεί κατά πολύ. Υπάρχουν καράβια που πιάνουν συχνά λιμάνι ακόμη και καθημερινά και μάλιστα το ίδιο λιμάνι... Πχ διάφορα επιβατικά ή κρουαζερόπλοια.
Με καλή θέληση λοιπόν όλα μπορούν να βρουν λύση. Έστω και αν σε πρώτη εξέταση η μητρότητα και το καράβι φαίνονται να είναι τελείως ξένα μεταξύ τους...
Έχεις μία τάση αισιοδοξίας πάνω στα πράγματα που αφορούν την θάλασσα και μπορώ να σου πω ότι αυτό δεν είναι καθόλου κακό για κάποιον σαν εμένα που θέλει να ακολουθήσει το συγκεκριμένο επάγγελμα.;)
Ας τα πάρουμε με την σειρά...!!
Το δημογραφικό πρόβλημα δεν οφείλεται μόνο στις γυναίκες, αλλά και στην ανθρωπότητα γενικότερα που δεν γεννιούνται όσα παιδιά γεννιόντουσαν πριν χρόνια (Μόνο οι ''Τούρκοι'' στην Θράκη κάνουν ακόμα τους παραδοσιακούς αριθμούς παιδιών).:p
Δεύτερον... σίγουρα όποιος είναι εκπαιδευτικός... είναι καπετάνιος της στεριάς, γιατί μπορεί να μην φροντίζει για την ασφάλεια ψυχών (βλ. επιβατικά πλοία κ.λπ.), αλλά φροντίζει για την εκμάθηση παιδικών - εφηβικών - ενήλικων ψυχών που βοηθάει μεταγενέστερα στο οποιοδήποτε επάγγελμα.
Τρίτον... σίγουρα δεν πρέπει να κρατά για μία ολόκληρη ζωή η περίοδος που έχει ανάγκη ένα παιδί την μητέρα του, αλλά δυστυχώς ζούμε σε μία εποχή που έφηβος θεωρείται ακόμα κι ο 30άρης, διότι τον ταΐζουν οι γονείς του ακόμα. Όσο για την άδεια που λες... οκ... ας πάρει άδεια, αλλά όπως και να 'χει θα πρέπει να είναι άδεια μεγάλης διάρκειας για να είναι σίγουρη η μητέρα ότι το παιδί πατάει γερά στα πόδια του και δεν χρειάζεται κανέναν μεγαλύτερο πάνω από το κεφάλι του.
Τέταρτον... ας μου επιτρέψεις να πω ότι λόγω αυτού υπάρχουν και περισσότερα κοινωνικά προβλήματα απ' ό,τι παλιότερα, διότι τα παιδιά δεν έχουν τους γονείς τους να λένε τον οποιοδήποτε προβληματισμό τους και προτιμάνε να τα λένε όλα είτε σε φίλους είτε αργότερα καταλήγουν και ψυχολόγους - ψυχιάτρους λόγω ψυχολογικών προβλημάτων. Η διάγνωση ποια είναι; ''Το παιδί σας δεν είχε την στήριξη που χρειαζόταν όταν ήταν μικρότερο και δεν ένιωσε την πατρική - μητρική φροντίδα όσο έπρεπε''.
Πέμπτον... σίγουρα χρειάζεται και ο πατέρας. Άλλωστε χωρίς άντρα... παιδί δεν γίνεται (με εξαίρεση τις τεχνολογικά ανεπτυγμένες μεθόδους της εποχής μας που ακόμα και μία γυναίκα αν θέλει να κάνει παιδί μόνη της... μπορεί). Απλά βάση του Φρόιντ και άλλων πιο σύγχρονων ψυχολόγων το παιδί έχει πρωτίστως ανάγκη την μητέρα και μετά έρχεται ο πατέρας. Χωρίς αυτό να μειώνει την αξία του πατέρα. Ο ρόλος του πατέρα είναι αδιαμφισβήτητος και δεν χωράει καμία διαφωνία πάνω σε αυτό.
Τέλος... με το έκτο... δεν μπορώ να διαφωνήσω, διότι ναι όλα μπορούν να συντονιστούν λόγω αυτού που είπες, αλλά και πάλι ισχύει ότι προείπα στο 3ο, το 4ο και το 5ο.:D
Ευχαριστώ και συγγνώμη αν σας κουράζω με τα - σχετικά - μεγάλα κείμενα!:D
Kapetanissa
16-04-2010, 23:13
Το δημογραφικό δεν είναι συνώνυμη έννοια με την υπογεννητικότητα. Η τελευταία αφορά την Ελλάδα αλλά η γη ως σύνολο αντιμετωπίζει πληθυσμιακή έκρηξη (δημογραφικό πρόβλημα) τέτοια που δεν αντέχει άλλο.
Το έφηβος τριαντάρης είναι σύμπτωμα παθολογικό. Τους γονείς μας όλοι τους θέλουμε και τους αγαπάμε αλλά τον ομφάλιο λώρο μας τον κόβουν από την ώρα που γεννιόμαστε. Σκοπός της σύγχρονης αγωγής είναι ο άνθρωπος το συντομότερο δυνατό να γίνεται ανεξάρτητος και όχι να παραμένει κολλημένος στο φουστάνι της μαμάς του. Εξάλλου η μητέρα δεν είναι ο μόνος φορέας αγωγής. Στη φάση των δύο πρώτων ετών είναι πράγματι απαραίτητη. Αργότερα πολλά άλλα πρόσωπα μπορούν να την αντικαταστήσουν χωρίς να προκύπτει σημαντικό πρόβλημα στο παιδί αν ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα. Έτσι κι αλλιώς αυτό γινόταν και παλιά με τους μετανάστες, είμαι από την Ήπειρο και θυμάμαι πολλά παιδιά εκεί να μεγαλώνουν χωρίς τη μητέρα τους που έλειπε συνήθως στη Γερμανία. Αν ήταν έτσι όπως τα λες θα έπρεπε να απαγορεύσουμε τελείως στις γυναίκες να εργάζονται. Είναι εφικτό κάτι τέτοιο;
Με μια σωστή διαχείριση του χρόνου η γυναίκα ναυτικός μπορεί κάλλιστα στα 30 και κάτι να βγει στη στεριά και να δημιουργήσει οικογένεια. Μπορεί να συνδυάσει την περίοδο αυτή με σπουδές ή και με απασχόληση στη στεριά. Ή με δουλειά στην ακτοπλοΐα. Όταν πια το παιδί φτάσει σε σχολική ηλικία δε θα είναι καθόλου τραγικό αν η μητέρα του μπαρκάρει ένα πεντάμηνο το χρόνο.
Εννοείται πως αν αποφασίσει να γίνει πολύτεκνη μητέρα, θα πρέπει να αναζητήσει μόνιμη εργασία στην ξηρά. Η καθεμιά ας ζυγίσει τι θέλει και ας πράξει ανάλογα.
Δεν καταλαβαίνω πού είναι το πρόβλημα. Τουλάχιστον από παιδαγωγικής σκοπιάς δεν το βρίσκω τραγικό να έχει ένα παιδάκι μητέρα ναυτικό, γνωρίζοντας και τις συνθήκες που επικρατούν στην υπόλοιπη κοινωνία μας.
Το δημογραφικό αφορά άμεσα την τάση να γίνονται λιγότερα παιδιά στις μέρες μας από την στιγμή που έρευνες δείχνουν ότι οι θάνατοι είναι περισσότεροι απο τις γέννες! Άλλωστε δεν είπα ποτέ ότι αφορά μόνο την Ελλάδα.
Το έφηβος τριαντάρης βεβαίως κι είναι σύμπτωμα παθολογικό. Δεν είπα το αντίθετο, αλλά αυτό που είπα είναι ότι θέλουμε δεν θέλουμε... μεγάλο ποστοστό (τουλάχιστον στην Ελλάδα) είναι 30άριδες που είτε ψάχνουν εργασία και δεν βρίσκουν κι έτσι μένουν με τους γονείς ή ακόμα και ''τεμπελιάζουν'' και μένουν με τους γονείς!! Δυστυχώς έτσι είναι. Όσο για τις γυναίκες στο επάγγελμα... πρέπει να σου πω (αν και σίγουρα το ξέρεις σαν εκπαιδευτικός που είσαι) ότι κάποτε ήταν εφικτό να μη δουλεύουν εκτός σπιτιού οι γυναίκες, αλλά μιας και έχουμε φτάσει στο σημείο εν έτη 2010 να λέμε ότι δεν είναι εφικτό... αυτό που λέω είναι ότι θα μπορούσαν άνετα όσες θέλουν να γίνουν μανάδες να κάνουν επαγγέλματα που θα είναι πιο προσιτά απο αυτό του πλοιάρχου για να μπορούν και τα παιδιά τους να μεγαλώνουν και να κάνουν και κάποιο επάγγελμα για να μη νιώθουν δούλες μέσα στο σπίτι (γιατί οι σημερινές γυναίκες... πιστεύουν ότι είσαι δούλα αν φροντίζεις το σπίτι σου).
''Με μια σωστή διαχείριση του χρόνου η γυναίκα ναυτικός μπορεί κάλλιστα στα 30 και κάτι να βγει στη στεριά και να δημιουργήσει οικογένεια.''
Σε αυτό εννοείται πως συμφωνούμε. Άλλωστε αυτό προείπα κι εγώ. Αν και εφόσον μπορεί μία γυναίκα να ελέγξει το πότε θα γίνει μάνα... ας το κάνει.
''Όταν πια το παιδί φτάσει σε σχολική ηλικία δε θα είναι καθόλου τραγικό αν η μητέρα του μπαρκάρει ένα πεντάμηνο το χρόνο.''
Αν της είναι τόσο απαραίτητη η θάλασσα που με το που πάει πρώτη δημοτικού το παιδί της να θέλει να μπαρκάρει ένα πεντάμηνο... τότε οκ... τι να πω;! Το παιδί θα μένει στην γιαγιά του ή θα βάλουν κάποια νταντά να το μεγαλώνει αυτό το πεντάμηνο;
''Εννοείται πως αν αποφασίσει να γίνει πολύτεκνη μητέρα, θα πρέπει να αναζητήσει μόνιμη εργασία στην ξηρά. Η καθεμιά ας ζυγίσει τι θέλει και ας πράξει ανάλογα.''
Σε αυτό συμφωνούμε. Όποια νομίζει ότι μπορεί να καλύψει και οικογένεια και θάλασσα και όλα μαζί γενικά... ας το κάνει. Τιμή της και καμάρι της αν το καταφέρει.
''Δεν καταλαβαίνω πού είναι το πρόβλημα. Τουλάχιστον από παιδαγωγικής σκοπιάς δεν το βρίσκω τραγικό να έχει ένα παιδάκι μητέρα ναυτικό, γνωρίζοντας και τις συνθήκες που επικρατούν στην υπόλοιπη κοινωνία μας.''
Ένα παιδί το οποίο είναι σε θέση να καταλαβαίνει απόλυτα τις οικονομικές ανάγκες της οικογενείας (αυτό συνεπάγεται ότι η ηλικία του δεν θα είναι πρώτης δημοτικού, αλλά κάπως μεγαλύτερο), τότε σίγουρα δεν θα υπάρξει πρόβλημα, αλλά αν είναι ένα παιδί που καλά-καλά δεν θα έχει προλάβει να γνωρίσει την μητέρα του... η δική μου άποψη είναι ότι ναι... είναι τραγικό, διότι για μαμά του θα έχει την γιαγιά και την Φιλιππινέζα.
Αν λοιπόν... οι γυναίκες θέλουν ένα παιδί που θα τους το μεγαλώνει κάποια άλλη στην θέση τους... τότε όχι μόνο ναυτικός, αλλά να πάει να γίνει και μόνιμος κάτοικος σε άλλο κράτος και όταν πια φτάσει ο γιος ή η κόρη της στην ενηλικίωση ας έρθει να το δει πως έγινε το ''παιδί'' της!
Kapetanissa
17-04-2010, 14:59
Σίγουρα δεν ανήκει στις συνηθισμένες επιλογές το επάγγελμα ναυτικός για μια γυναίκα. Μόνο αν καταλάβει κανείς τους λόγους που μια γυναίκα κάνει αυτή την επαγγελματική επιλογή, μπορεί να καταλάβει και τη στάση της στο θέμα της μητρότητας. Πολλοί άνθρωποι εργάζονται... ανάμεσά τους κάποιοι είναι ερωτευμένοι με την εργασία τους. Σ' αυτούς ανήκουν πολλοί από τους ναυτικούς, και άντρες και γυναίκες. Γιατί είναι δουλειά δύσκολη από πολλές απόψεις και αν δεν την ερωτευτείς δεν την αντέχεις.
Το ίδιο φαινόμενο συναντάμε και σε άλλα επαγγέλματα. Βλέπεις γιατρούς αντί να ανοίγουν ιατρείο να τρέχουν στην Αφρική για να σώσουν τον πάσχοντα άνθρωπο. Αξιωματικούς να δίνουν τη ζωή τους για την πατρίδα. Και πόσους ακόμη...
Ο αληθινός ναυτικός, Τόμμυ, είτε άντρας είτε γυναίκα, είναι σαν το ψάρι που δε ζει στη στεριά. Και κανένα παιδί στον κόσμο δε θα ήταν ευτυχισμένο να το μεγαλώνει ένας μαραζωμένος άνθρωπος. Η μητέρα μου, το είπα και παραπάνω, ήταν νηπιαγωγός. Έγινε νηπιαγωγός αφού με γέννησε. Γιατί αγαπούσε υπερβολικά αυτό το επάγγελμα. (Τόσο που το υπηρέτησε 43,5 χρόνια και έφυγε μόνο όταν την απέλυσαν λόγω ηλικίας... ) Εκ των συνθηκών αναγκάστηκε να με αφήσει στον πατέρα μου στα χρόνια που πήγαινα δημοτικό. Ήταν δάσκαλος και δυστυχώς δεν είχαν καταφέρει να βρεθούν στο ίδιο χωριό. Έκριναν λοιπόν οι γονείς μου ότι για να μάθω καλύτερα γράμματα, έπρεπε να μείνω με τον μπαμπά. Μιλάω λοιπόν από πείρα. Και λέω ότι δε θα πάθει τίποτε ένα παιδί αν ένα διάστημα λείψει η μητέρα του και ληφθούν ταυτόχρονα όλα τα κατάλληλα μέτρα. Γιατί μιλάς για Φιλιππινέζες; Υπάρχουν και οι μπαμπάδες...
Σήμερα στην αγωγή μιλάμε για γονεϊκό ρόλο και έχουμε ξεφύγει από τα στερεότυπα του παρελθόντος πως η μητέρα είναι αναντικατάστατη.
Εξάλλου τέτοια θέματα πρέπει να τα βλέπουμε πάντα σε αντιπαραβολή με τις συνθήκες που επικρατούν τριγύρω μας. Πόσα παιδιά σήμερα μεγαλώνουν με ιδανικές συνθήκες; Και δεν είναι μόνο η απουσία των γονέων. Το χειρότερο είναι όταν τα παιδιά μεγαλώνουν σε διαλυμένες οικογένειες. Και πάλι μιλώ με τα δεδομένα της εμπειρίας. Και λέω ότι για ένα παιδί μετρά πολύ περισσότερο το ζεστό οικογενειακό περιβάλλον και λιγότερο η φυσική παρουσία σε 24ωρη βάση των γονέων του.
Στο πρώτο καράβι που μπάρκαρα σαν δοκιμάκι, συνάντησα μια πολύ ευτυχισμένη ναυτική οικογένεια. Ο πατέρας πλοίαρχος, η μητέρα ασυρματίστρια και ο δεκάχρονος γιος τους, έχοντας καλοκαιρινές διακοπές από το σχολείο του, συνταξίδευε μαζί μας.
Σήμερα, τριάντα χρόνια μετά, ξέρω και τις περιπτώσεις των συσπουδαστριών μου. Αρκετές παντρεύτηκαν ναυτικούς και εκ των πραγμάτων αντιμετώπισαν κάποια στιγμή το θέμα μητρότητα. Δε στάθηκαν όλες τυχερές. Μα ακριβώς από τα προβλήματα συνάγουμε συμπεράσματα και εντοπίζουμε ποιο είναι το αληθινό πρόβλημα. Δεν είναι το γυναίκα - ναυτικός.
Σε ορισμένες περιπτώσεις έφταιξε η έλλειψη συνεννόησης ανάμεσα στο ζευγάρι, σε άλλες δεν υπήρχε υποστήριξη από την ευρύτερη οικογένεια, αλλού έπαιξαν ρόλο τα εργασιακά προβλήματα κλπ. Όπου όμως οι άνθρωποι κατάφεραν να βρουν λύσεις, μια χαρά αντιμετωπίστηκε το θέμα της οικογένειας.
Στο facebook έχουμε φτιάξει ένα γκρουπ για Ελληνίδες Καπετάνισσες. Συμμετέχουν σ' αυτό και αρκετά παιδιά γυναικών πλοιάρχων. Μεγάλα παιδιά πια. Θέλουμε την παρουσία τους για να ακούμε και τη δική τους φωνή και εμπειρία τι λέει. Και μόνο η συμμετοχή τους όμως στο γκρουπ δείχνει ότι καμαρώνουν που η μητέρα τους ήταν ή και είναι ακόμη ναυτικός.
Στα εξαιρετικά περιστατικά θα σημειώσω την περίπτωση μιας συμμαθήτριάς μου από την Εμποροπλοιάρχων που έφτασε στο βαθμό του γραμματικού και σήμερα έχει δυο γιους υποπλοιάρχους. Ναυτικός και ο πατέρας. Και νομίζω πως τη συγκεκριμένη οικογένεια θα έπρεπε ο κόσμος της ναυτιλίας να την τιμήσει και να την προβάλλει σαν παράδειγμα. Γιατί αποδεικνύει πως η θάλασσα είναι η ζωή μας και ο έρωτάς μας και δεν είναι η μαύρη όψη που βλέπουν οι στεριανοί... Και ναι, η δυνατή θέληση δαμάζει τις δυσκολίες, όπως έξυπνα μας ζήτησαν κάποτε να γράψουμε στο μάθημα της έκθεσης, όταν θελήσαμε να μπούμε στην Εμποροπλοιάρχων.
Μάλιστα...!! Δεν βλέπω με αυτό το ποστ να διαφωνώ κάπου!! Ο 10χρονος γιος που ταξίδευε μαζί με τους γονείς του δεν νομίζω να πιστεύει κάποιος ότι δεν είναι ωραία εικόνα. Όσο για αυτό που είπες... ότι δηλαδή το παιδί δεν χρειάζεται τους γονείς σε 24ωρη βάση από πάνω του! Εννοείται πως όχι, αλλά κάποιες ώρες τους χρειάζεται.
Όσο για τους μπαμπάδες που φροντίζουν πίσω τα παιδιά, ενώ η γυναίκα ταξιδεύει δεν μπορώ να πω ότι μου φαίνεται τόσο φυσιολογικό σε σχέση με τα στάνταρτς της οικογένειας που έχω εγώ στο μυαλό μου, αλλά οκ... ναι... υπάρχει και αυτή η διέξοδος ΑΝ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΑΝ δεν είναι και ο μπαμπάς πλοίαρχος, γιατί για αυτή την περίπτωση μίλησα πριν για Φιλιππινέζες, διότι αν υπάρχει η διέξοδος του μπαμπά... τότε οκ... δεν υπάρχει και λόγος να συζητάμε για την οποιαδήποτε δυσκολία!
Όταν λείπουν και οι δύο... αναγκαστικά κάποιος πρέπει να κρατάει το παιδί όμως. Αν όμως είναι σε μία ηλικία που μπορεί να μείνει μόνο του... τότε σίγουρα θα θαυμάζει την μητέρα και τον πατέρα του για την δουλειά τους και πολύ πιθανό να ακολουθήσει την συγκεκριμένη επαγγελματική σταδιοδρομία και το ίδιο το παιδί αργότερα!
Το δημογραφικό δεν είναι συνώνυμη έννοια με την υπογεννητικότητα. Η τελευταία αφορά την Ελλάδα αλλά η γη ως σύνολο αντιμετωπίζει πληθυσμιακή έκρηξη (δημογραφικό πρόβλημα) τέτοια που δεν αντέχει άλλο.
Το έφηβος τριαντάρης είναι σύμπτωμα παθολογικό. Τους γονείς μας όλοι τους θέλουμε και τους αγαπάμε αλλά τον ομφάλιο λώρο μας τον κόβουν από την ώρα που γεννιόμαστε. Σκοπός της σύγχρονης αγωγής είναι ο άνθρωπος το συντομότερο δυνατό να γίνεται ανεξάρτητος και όχι να παραμένει κολλημένος στο φουστάνι της μαμάς του. Εξάλλου η μητέρα δεν είναι ο μόνος φορέας αγωγής. Στη φάση των δύο πρώτων ετών είναι πράγματι απαραίτητη. Αργότερα πολλά άλλα πρόσωπα μπορούν να την αντικαταστήσουν χωρίς να προκύπτει σημαντικό πρόβλημα στο παιδί αν ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα. Έτσι κι αλλιώς αυτό γινόταν και παλιά με τους μετανάστες, είμαι από την Ήπειρο και θυμάμαι πολλά παιδιά εκεί να μεγαλώνουν χωρίς τη μητέρα τους που έλειπε συνήθως στη Γερμανία. Αν ήταν έτσι όπως τα λες θα έπρεπε να απαγορεύσουμε τελείως στις γυναίκες να εργάζονται. Είναι εφικτό κάτι τέτοιο;
Με μια σωστή διαχείριση του χρόνου η γυναίκα ναυτικός μπορεί κάλλιστα στα 30 και κάτι να βγει στη στεριά και να δημιουργήσει οικογένεια. Μπορεί να συνδυάσει την περίοδο αυτή με σπουδές ή και με απασχόληση στη στεριά. Ή με δουλειά στην ακτοπλοΐα. Όταν πια το παιδί φτάσει σε σχολική ηλικία δε θα είναι καθόλου τραγικό αν η μητέρα του μπαρκάρει ένα πεντάμηνο το χρόνο.
Εννοείται πως αν αποφασίσει να γίνει πολύτεκνη μητέρα, θα πρέπει να αναζητήσει μόνιμη εργασία στην ξηρά. Η καθεμιά ας ζυγίσει τι θέλει και ας πράξει ανάλογα.
Δεν καταλαβαίνω πού είναι το πρόβλημα. Τουλάχιστον από παιδαγωγικής σκοπιάς δεν το βρίσκω τραγικό να έχει ένα παιδάκι μητέρα ναυτικό, γνωρίζοντας και τις συνθήκες που επικρατούν στην υπόλοιπη κοινωνία μας.
Παιρνω το θαρρος να παρεμβω στη συζητηση σας μονο με την ιδιοτητα μου ως συζυγου καπετανιου ποντοπορου πλοιου και ως εκπαιδευτικου.Κατ αρχας να εκφρασω τον απεραντο θαυμασμο μου για τις "μαχιμες"γυναικες αξιωματικους της ναυτιλιας και τον ειλικρινη σεβασμο μου για τον αγωνα τον οποιο δινουν σε καθημερινη βαση απο την πρωτη στιγμη της εισοδου τους στη Σχολη μεχρι τη συνταξιοδοτηση τους.Λατρευω το συζυγο μου και το επαγγελμα μου που εξακολουθω εικοσι χρονια μετα να θεωρω λειτουργημα κι ετσι να το υπηρετω.Με μεγαλη μου λυπη διαπιστωνω διαρκως οτι τα παιδακια(ειμαι δασκαλα Δημοτικου Σχολειου)των περισσοτερων γονιων που ζουν στη στερια βιωνουν μια βαθια μοναξια και την ελλειψη ουσιαστικης στοργης κι αγαπης απο μερους των γονιων τους.οι οποιοι ειναι βεβαιοι οτι εχουν κανει τι καθηκον τους με το παραπανω προσφεροντας τους αχρηστα υλικα αγαθα κι απαιτωντας απο αυτα να τους ειναι ευγνομωνα και να τους το ανταποδιδουν με καθε τροπο.Θεωρου κουραστικη πολυτελεια να σκυψουν πανω στην ψυχη τους,ν αγκαλιασουν τα μικρα καθημερινα τους προβληματα,που γι αυτα μοιαζουν τεραστια,να κερδισουν την εμπιστοσυνη κι ενα αληθινο χαμογελο αγαπης τους.Δε θα επεκταθω στο θεμα αυτο(παρολο που θα ειχε ενδιαφερον),αλλα θα πω πως κατω απο αυτο το πρισμα η γυναικα καπετανιος εχει την ωριμοτητα,τις ικανοτητες και κυριως τη λαχταρα να δωσει στα παιδια της ολα οσα θα τα εκαναν σωστους κι ολοκληρωμενους ανθρωπους και δυνατες κι ευαισθητες προσωπικοτητες.Κι αυτο,πιστεψτε με,δεν εχει να κανει με το χρονο που βρισκεται κανεις κοντα στα παιδια,αλλα με τον ουσιαστικο χρονο που τους διαθετει και την απειρη αγαπη που μπορει και τα αγκαλιαζει απο οπου κι αν βρισκεται.Και μονο το γεγονος οτι νιωθει τυψεις εργαζομενη μακρια τους,την καθιστα πιο σωστη και ικανη μανα (και πατερα μην ξεχναμε τον αντρα ναυτικο),απο παρα πολλους στεριανους γονεις.Προσπαθησα να συνοψισω σε λιγες γραμμες ενα θεμα που με ποναει πολυ ως δασκαλα κι οχι μονο ως συζυγου ναυτικου.Ευχαριστω για τη φιλοξενια στο χωρο σας!
Kapetanissa
17-04-2010, 20:07
Xotiko, καλωσόρισες στη συζήτηση. Γυναίκα και ναυτιλία είναι ο τίτλος του θέματος, οπότε περιλαμβάνει και τις συζύγους των ναυτικών. Συμφωνώ απόλυτα με όσα λες, πώς θα μπορούσα άλλωστε να μη συμφωνήσω. Εκπαιδευτικός είμαι κι εγώ εδώ και πολλά χρόνια και βιώνω αυτά που καταθέτεις κι εσύ ως διαπίστωση.
Τόμμυ, χαίρομαι που τελικά συμφωνήσαμε. Αν και δεν κατάλαβα γιατί εξαίρεσες τον μπαμπά πλοίαρχο από το γονεϊκό του ρόλο. Λίγο παραπάνω στην ενότητα αυτή υπάρχει νομίζω ένα άρθρο για την πρώτη ελληνίδα καπετάνισσα, την Άννα Σαρίδου. Όχι από δημόσια σχολή, μιλάμε για αρχές της δεκαετίας του 60. Και ποιος τη βοήθησε να μπει στα καράβια; Ο πατέρας της, πλοίαρχος και ο ίδιος. Ποιος είπε ότι ένας καπετάνιος δεν μπορεί να είναι και θαυμάσιος πατέρας; Ίσα ίσα που όταν μαθαίνεις να κουμαντάρεις καράβι, μαθαίνεις να κρατάς καλύτερα και τα ηνία του σπιτιού σου.
Δε λέω κοτζάμ πλοίαρχος να βάλει ποδιά και να μαγειρεύει και να πλένει... υπάρχουν τρόποι να γίνουν από άλλα πρόσωπα αυτά. Εξάλλου στην εποχή μας όλα τα εργαζόμενα ζευγάρια αναγκάζονται να ζητάν βοήθεια άλλων προσώπων για τις οικιακές δουλειές.
Όσο για τα παιδιά των ναυτικών, όπως και τα παιδιά όποιου άλλου κάνει επικίνδυνο επάγγελμα, έχουν την ωριμότητα τις περισσότερες φορές να εκτιμούν ως πιο σημαντικό να γυρίσει σώος και αβλαβής ο γονιός τους στο σπίτι από την αναγκαστική απουσία του λόγω εργασίας. Ίσως και γιατί ισχύει αυτό που είπε το Xotiko. Οι ναυτικοί έχουν επίγνωση των δυσκολιών που προκύπτουν από την απουσία τους στα αγαπημένα τους πρόσωπα και φροντίζουν όσο δεν φροντίζει ένας στεριανός να τους δείχνουν με κάθε τρόπο την αγάπη τους. Γιατί λένε πως ό,τι στερείσαι, το εκτιμάς και περισσότερο. Σαφώς υπάρχουν και οι εξαιρέσεις, ίσα ίσα για να επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Πάντως στην πλειοψηφία τους οι ναυτικοί γίνονται οικογενειάρχες - υπόδειγμα.
Κι όταν μιλάω για ναυτικό - πατέρα έχω ζωντανό στα μάτια μου το παράδειγμα ενός πατέρα φετινού μου μαθητή. Χάθηκε πέρυσι η μάνα. Κι εκείνος έχει πλέον αναλάβει και μάνα και πατέρας του παιδιού του. Και δίνει το δύσκολο αγώνα του με τέτοιο τρόπο που έχει αποσπάσει το θαυμασμό όλων μας. Και ναι, αυτά είναι τα πραγματικά προβλήματα για ένα παιδί, όταν ο γονιός είτε μάνα είτε πατέρας φεύγει για το ταξίδι χωρίς γυρισμό.
Δεν αφαίρεσα τον γονεϊκό ρόλο του πατέρα. Σε καμία περίπτωση δεν θα έκανα κάτι τέτοιο. Απλά είπα ότι μου φαίνεται παράξενο το συγκεκριμένο σκηνικό που περιέγραψες κι εσύ η ίδια (ποδιά, δουλειές του σπιτιού κ.λπ.).
Xotiko... συμφωνώ ΑΠΟΛΥΤΑ σε όσα είπες. Είναι ακριβώς όλα αυτά που προείπα με τον ιδιαίτερα πολύ ωραίο δικό σου τρόπο γραφής. Τα παιδιά σήμερα... έχουν πολλά προβλήματα (για τους μεγάλους ασήμαντα, αλλά για εκείνα όχι). Οι γονείς νομίζουν ότι είτε επειδή μπορεί και πηγαίνει σχολείο μόνο του, είτε επειδή του προσφέρουν υλικά αγαθά... του καλύπτουν όλες τις ανάγκες (αυτά που λέγαμε πιο πριν), όμως δεν είναι καθόλου έτσι.
Δεν τίθεται θέμα σύγκρισης των προβλημάτων αυτών με τον θάνατο ενός γονιού τους. Ας μου επιτρέψεις να πω Kapetanissa ότι το συγκεκριμένο παράδειγμα ήταν ακραίο, διότι ΣΙΓΟΥΡΑ αυτό το πρόβλημα είναι αξεπέραστο και θα σημαδέψει για όλη του τη ζωή το παιδάκι, αλλά μέχρι τώρα μιλάγαμε για προβλήματα καθημερινά, πιο απλά και όχι για το θέμα του ΘΑΝΑΤΟΥ. Πράγμα το οποίο εγώ προσωπικά δεν ήθελα καν να το αναφέρω, διότι δεν πιάνεται σαν απλό πρόβλημα, αλλά σαν ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΖΩΗΣ κι ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ αργότερα, διότι κάθε φορά που θα σκέφτεται αυτό το παιδί της μητέρα του θα δυσκολεύεται να κρατήσει τα δάκρυά του.
Αυτά... κι εννοείται πως ο πατέρας του καλά κάνει και του στέκεται σαν μάνα και πατέρας. Είναι υποχρεωμένος να κάνει κάτι τέτοιο, διότι το συγκεκριμένο παιδί τώρα είναι που τον χρειάζεται όσο τίποτα άλλο.
Kapetanissa
18-04-2010, 11:36
Tommy,
θα συμφωνήσω ότι ο θάνατος είναι ακραίο γεγονός αλλά με την εξής έννοια: Στέκεται στην άκρη της γραμμής που λέγεται ζωή και μας περιμένει όλους. Στην άλλη είναι η γέννηση. Την άκρη μιας διαδρομής τη λέμε και ΤΕΛΟΣ. Όμως η λέξη τέλος σημαίνει και το σκοπό. Έτσι ο θάνατος έχει το διπλό νόημα, το τελείωμα του δρόμου μας αλλά και του σκοπού που δίνει νόημα στη ζωή μας. (ασχολούμαι ιδιαίτερα με όλα αυτά, από φιλοσοφική σκοπιά, και δεν μπόρεσα να αποφύγω τον πειρασμό να σου απαντήσω - περισσότερα μπορείς να δεις στο blog http://liantinis-o-daskalos-mas.blogspot.com/ που έχω αφιερώσει στο Δ. Λιαντίνη, το στοχαστή που αφιέρωσε τη ζωή του στη μελέτη θανάτου)
Το θέμα θάνατος αναγκάστηκα να το αντιμετωπίσω από τον καιρό που ταξίδευα στις θάλασσες. Και όχι γιατί τον φοβόμουν αλλά γιατί το επάγγελμά μου είχε προκαλέσει φοβίες στη μητέρα μου και υπέφερε πραγματικά. Το ίδιο συνέβη και με τον τότε αρραβωνιαστικό μου, ναυτικός κι εκείνος, μετά από ένα τρομακτικό ατύχημα. Ενώ βρισκόταν στην πλώρη τον σήκωσε η θάλασσα και μόνο από τύχη όταν το κύμα υποχώρησε ξαναβρέθηκε πάνω στο καράβι και όχι στον αγριεμένο ωκεανό. Υπέστη τέτοιο σοκ που χρειάστηκε να επισκεφθεί ψυχίατρο ενώ παράλληλα βρήκε τον τρόπο να εγκαταλείψει τη θάλασσα. Δεν το άντεξε να βρεθεί ξανά σε καράβι.
Νομίζω ότι το πρόβλημα θάνατος, με τη μία ή την άλλη μορφή που το ανέφερα, απασχολεί όλους τους ναυτικούς. Κι εδώ κατά τη γνώμη μου οι γυναίκες υπερτερούν έναντι των αντρών. Δε λέω όλες, οι περισσότερες τουλάχιστον. Γιατί η γυναίκα είναι εκείνη που φέρνει τους ανθρώπους στη ζωή και η συμμετοχή της σ' αυτό το μυστήριο την κάνει πιο ικανή να αντιλαμβάνεται ότι και ο θάνατος είναι ένα φυσικό γεγονός. Γεννιόμαστε; Το μόνο βέβαιο είναι πως κάποια στιγμή θα πεθάνουμε. Η γέννηση και ο θάνατος είναι σαν οι δύο όψεις του αυτού νομίσματος.
Κι επειδή δε μου αρέσει να λέω λόγια του αέρα, θα φέρω παράδειγμα τις θρυλικές καπετάνισσες του 1821. Οι περισσότεροι γνωρίζουν την Μπουμπουλίνα, δικαίως αφού είναι η μόνη γυναίκα που έστω και μετά θάνατο έλαβε τον τίτλο του ναυάρχου, και τη Μαντώ Μαυρογένη (το Μαυρογένους που την αποκαλούν συνήθως είναι λάθος). Και για τις δύο ξέρουμε πως μπρος στο θάνατο στάθηκαν λεβέντικα. Ειδικά η Μπουμπουλίνα, που όχι μόνο άντεξε δυο φορές να μείνει χήρα και να μην το βάλει κάτω, αλλά με περισσή γενναιότητα αντιμετώπισε και το θάνατο του πρωτότοκου παιδιού της χωρίς να λυγίσει. Όμως υπάρχει και τρίτη καπετάνισσα του 21 κι ας την αγνοεί ο κόσμος. Η θρακιώτισσα Δόμνα Βισβίζη. Και παραθέτω γι' αυτή ετούτο το χαρακτηριστικό:
http://www.yousouroum.gr/forum/showthread.php?t=9898
Άνδρας της από το 1808 ο Χ’Αντώνης Βισβίζης, καραβοκύρης και καπετάνιος, ..... αρμάτωσε το καλύτερο από τα καράβια του “την Καλομοίρα” .... εκείνη τον ακολούθησε παίρνοντας μαζί τα πέντε παιδιά τους, παρατώντας πατρίδα και ακίνητη περιουσία. Του συμπαραστέκεται, συμπορεύεται και συμπολεμά σε όλες τις ναυμαχίες του. Ως τη μοιραία εκείνη στιγμή (21 Ιουλίου 1822) και στην πιο κρίσιμη φάση της πολιορκίας του Ευρίπου, που ο γενναίος Βισβίζης πέθανε .....
Και τότε “θα περίμενε κανείς .... να αποσυρθεί πια το τολμηρό μπρίκι για να πάει να κλάψει το νεκρό καπετάνιο του αλλά αν ο καπετάνιος απέθανε το καράβι δεν έμεινε ακυβέρνητο. Τούτη την κρίσιμη στιγμή η τολμηρή Θρακιώτισσα, γνήσια Ελληνίδα, πετιέται δίπλα από τον νεκρό. Στέκεται ορθή στο τιμόνι, της “Καλομοίρας” παίρνει στα χέρια της την τύχη του καραβιού και των ναυτών, γιατί βλέπει πως δεν έχει καιρό να χάνει κλαίοντας τον άνδρα της. Διατάσσει αμέσως να μεταφέρουν το νεκρό σώμα του στο αμπάρι για να τον κλάψουν τα παιδιά του και αυτή με τον υπαρχηγό του πλοίου Καπετάν Σταυρή συνεχίζει τον αγώνα έως την άλλη μέρα. Και όταν η μάχη κόπασε τότε αποσύρεται στη Λιβάδα της Εύβοιας να κλάψει, να ενταφιάσει τον άνδρα της ....
Κι αν αυτές οι καπετάνισσες έζησαν σε εποχές που έβγαζαν αυθόρμητο ηρωισμό στους ανθρώπους, μου έτυχε δυο φορές στις μέρες μας να δω σύγχρονες καπετάνισσες να φέρονται ανάλογα. Η μία ήταν φίλη μου κολλητή από τη σχολή. Λίγο μετά που αποφοιτήσαμε, μπαρκάραμε στην ίδια εταιρεία. Το δικό της όμως ταξίδι κόπηκε απότομα όταν την ειδοποίησαν ότι πατέρας είναι βαριά άρρωστος. Ευτυχώς ήταν σε λιμάνι και κατάφερε να πάρει το πρώτο αεροπλάνο να γυρίσει στην Ελλάδα. Δεν τον πρόλαβε. Καθώς όμως ήταν η πρωτότοκη της οικογένειας και με πολλά μικρότερα αδέρφια, σε λίγες μέρες παρουσιάστηκε στον υπουργό ΕΝ και ζήτησε ειδική άδεια να ξαναμπαρκάρει (ίσχυαν τότε νομοθετικές διατάξεις που απαγόρευαν τη ναυτολόγηση πέραν των έξι μηνών λόγω της ανεργίας και υποχρέωναν το ναυτικό να περιμένει ένα διάστημα στη στεριά). Και έτσι και έγινε.
Την άλλη περίπτωση τη γνώρισα φέτος μόλις τα Χριστούγεννα. Ήταν η δόκιμος πλοίαρχος του Aegean Wind. Τη συνάντησα στην κηδεία δύο μελών του πληρώματος, στο Σχιστό. Και έμαθα από το κορίτσι αυτό πως αντιμετώπισε παρόμοια κατάσταση με της φίλης μου. Τον καιρό που ήταν μέσα στο καράβι πέθανε ξαφνικά ο πατέρας της. Δε διέκοψε όμως το ταξίδι της. Γιατί σκέφτηκε όπως μου είπε ότι δε θα το ήθελε αυτό ούτε ο πατέρας της, που την καμάρωνε και τη στήριζε στη απόφασή της να γίνει καπετάνισσα.
Θέλω να πω ότι ο θάνατος ναι μεν είναι ακραίο γεγονός αλλά όταν τον αντικρίσεις σωστά σου δίνει δύναμη. Και το ίδιο προσπάθησα όλη αυτή τη χρονιά να κάνω και με το μικρό μαθητή μου. Νομίζω πως και ο πατέρας του μαθητή μου για τον ίδιο λόγο βρήκε τη δύναμη να σταθεί και μάνα και πατέρας.
Το παράδειγμα που με καθοδηγεί στην περίπτωση αυτή είναι ο δικός μου πατέρας, που ορφάνεψε από μάνα μόλις στα έξι του χρόνια. Κι εκείνον τον μεγάλωσε ο πατέρας του. Η εικόνα της νεκρής μητέρας του του έδωσε τη δύναμη να κάνει πράγματα που ίσως δε θα είχε κάνει αν δεν την είχε χάσει τόσο νωρίς. Αλλά και μια ιδιαίτερη αγάπη και σεβασμό για το ρόλο της γυναίκας. Ο τρόπος που με ανάθρεψε πιστεύω ότι έπαιξε καταλυτικό ρόλο στη δική μου επιλογή να γίνω ναυτικός. Γιατί ήξερε πως πάνω από κάθε τι άλλο είναι τη σύντομη ζωή μας να τη ζήσουμε ευτυχισμένοι. Και να κάνουμε όσα διψά η ψυχή μας πριν ο μαύρος καβαλλάρης μας φορτώσει στου αλόγου του τα καπούλια.
Νομίζω ότι η ζωή στη θάλασσα με τους κινδύνους που τη συνοδεύουν, σφυρηλατεί παρόμοια την ψυχή των ναυτικών. Κι όσοι και όσες αντέχουν τη δοκιμασία και δεν εγκαταλείπουν, αυτή την πείρα και τη σοφία ζωής τις μεταβιβάζουν στα παιδιά τους. Γι' αυτό και τα παιδιά των ναυτικών βγαίνουν συνήθως καπετανόπουλα της ζωής. Και στις σπουδές τους διακρίνονται και όταν μεγαλώσουν ξεχωρίζουν στους τομείς που ασχολούνται. Δε φτάνουν στα 30 τους να απλώνουν το χέρι στη μάνα και τον πατέρα. Ούτε λιποψυχούν μπρος στις φουρτούνες της ζωής. Λες και περνά στο dna τους μαζί με τα άλλα γονίδια και το σύνθημα των ναυτικών: "Ο καλός ο καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται."
Δεν διαφωνούμε σε κάτι. Μάθαμε και ιστορία.:D
Από την στιγμή που είσαι μέσα σε ένα πλοίο... είτε γυναίκα είσαι... είτε άντρας πρέπει να ξέρεις και ''την άλλη πλευρά'' του νομίσματος. Σίγουρα πρέπει να θαυμάζουμε όλους αυτούς του ανθρώπους που ''παραβλέπουν'' τον θάνατο και συνεχίζουν την επαγγελματική τους σταδιοδρομία, αλλά έτσι κι αλλιώς αυτό πρέπει να το κάνουν όλοι και οι περιπτώσεις που θα φαίνονται παράξενες να είναι οι ναυτικοί που παράτησαν το επάγγελμα λόγω του χαμού κάποιου δικού τους ατόμου και όχι αυτοί που το συνέχισαν. Αυτή είναι η θάλασσα και μπορεί η σχολή να μην ονομάζεται Στρατιωτική Σχολή, αλλά Ακαδημία Εμπορικού Ναυτικού, όμως δεν αλλάζει κατά πολύ η ψυχική δύναμη από την μία σχολή στην άλλη. Το ότι είσαι πλοίαρχος... πάει να πει ότι πρέπει να ξέρεις να κουμαντάρεις και τη ζωή σου το ίδιο καλά όσο το καράβι! Είσαι στρατιώτης της θάλασσας και είσαι υποχρεωμένος να ανταπεξέλθεις σε όλα!
Όλα αυτά βέβαια είναι θεωρία και για να βρουν εφαρμογή στην πράξη πρέπει ο οποιοσδήποτε να έχει ψυχικό σθένος και δύναμη.
leodint63
23-04-2010, 20:13
Παραθέτω το κατωτέρω link προς ενημέρωση και συζήτηση .
http://www.lloydslist.com/ll/home/blogView.htm?blogId=20001020382 (http://www.lloydslist.com/ll/home/blogView.htm?blogId=20001020382)
Πέρα από τα συμπεράσματα και τις επισημάνσεις του συγγραφέως του μπλογκ ,ιδιαίτερη εντύπωση μου προκάλεσε το γεγονός ότι οι Άγγλοι για άλλη μια φορά προηγούνται και προβληματίζονται με θεσμικά θέματα.
«As with other previously male domains,” he wrote, “to overcome the barriers requires senior role models not being the sole female on board, assurance of privacy and personal security, and clarity from the master and company about behaviour.»
Είχα γράψει σε προηγούμενο post ότι θα πρέπει μέσα στον ISM των Ελληνικών εταιρειών (αφού προσλαμβάνουν γυναίκες στα πλοία τους) να υπάρχει η πρόβλεψη για το τι θεωρούν ως εταιρείες και τι δέχονται ως σεξουαλική παρενόχληση. Επιπροσθέτως θα πρέπει να διασφαλίζεται μέσω του ISM η προστασία της προσωπικής ζωής των γυναικών ναυτικών καθώς και η ασφάλεια τους.
Αγαπητε Leodint63,ασφαλως αναφερεσαι στις ιδιαζουσες συνθηκες που επικρατουν σε ενα μακροχρονιο επαγγελματικο ταξιδι με εμπορικο πλοιο,ωστοσο,οι γυναικες που συμμετεχουν σ αυτο γνωριζουν πολυ καλα οσα προκειται να αντιμετωπισουν και ειναι αποφασισμενες να βαλουν τα ορια που επιβαλλουν η προσωπικοτητα και ο αυτοσεβασμος τους.Για να βρισκονται εκει,εχουν το δυναμισμο που χρειαζεται για να το πετυχουν.οποτε θεωρω ανωφελες θεωριες και ασκοπες συζητησεις την επεκταση του θεματος,τη στιγμη που αντρες και γυναικες "μαχιμοι"σε τετοιες θεσεις,εχουν να ανταπεξελθουν.Οπως πολυ καλα γνωριζεις(πολυ καλυτερα απο τον καθενα μας εδω που εκφραζει καποια αποψη),αυτα που εχουν να αντιμετωπισουν ειναι πολυ περισσοτερα και σοβαροτερα,καθε μερα.καθε ωρα μερικες φορες.Νιωθω οτι βεβηλωνουμε τον αγωνα τους που δινεται σε ολα τα επιπεδα καθε φορα,με το να συζηταμε εκ του ασφαλους,θεματα ησσονος τελικα σημασιας.Και εκφραζω αυτη την αποψη αναλαμβανοντας το σχεδον σιγουρο ρισκο,να δεχτω ανελεητη επιθεση εδω μεσα.Ειναι ομως παγια θεση μου,ζωντας σχεδον καθε ανασα του ανθρωπου μου που ταξιδευει χρονια τωρα και κατεχει υπευθυνη θεση.
Roger Rabbit
23-04-2010, 21:35
Ρε παιδιά γιατί δεν γράφετε πιο λίγα να τα διαβάζουν και άλλοι;;
:cool:
leodint63
23-04-2010, 21:38
Ρε παιδιά γιατί δεν γράφετε πιο λίγα να τα διαβάζουν και άλλοι;;
:cool:
τι εννοείς ακριβώς?
Καλως ηρθες,αγαπητε!Γραφω τα λιγοτερα και χαιρομαι που εμφανιστηκες.Θα χαρω πιο πολυ να ακουσω την αποψη σου για οτιδηποτε σε ενδιαφερει.Αλλωστε,νομιζω πως ειναι ωρα να αλλαξουμε θεμα και να παψουμε να μονοπολουμε το forum.Καλως ηρθες!
leodint63
24-04-2010, 02:06
Και εκφραζω αυτη την αποψη αναλαμβανοντας το σχεδον σιγουρο ρισκο,να δεχτω ανελεητη επιθεση εδω μεσα.Ειναι ομως παγια θεση μου,ζωντας σχεδον καθε ανασα του ανθρωπου μου που ταξιδευει χρονια τωρα και κατεχει υπευθυνη θεση.
Η γόνιμη αντιπαράθεση διαφορετικών απόψεων δεν νομίζω ότι θα πρέπει να εκλαμβάνεται ως ανηλεής επίθεση.
Πέραν τούτου το έρεισμα του δικού μου post είναι ότι ενώ στην σημερινή διεθνή κα Ελληνική ναυτιλιακή πραγματικότητα ,υποχρεωτικά βάση νομοθεσίας , η κάθε ναυτιλιακή εταιρεία θα πρέπει να έχει καταγεγραμμένα στα εγχειρίδια της ΤΑ ΠΑΝΤΑ ,από το τι θα πρέπει να κάνουμε σε οποιαδήποτε κατάσταση ακραία η μη, από τα ωράρια εργασίας και ότι άλλο μπορείς να φαντασθείς, το θέμα το οποίο πραγματεύεται το post μου και το μπλογκ το οποίο παραθέτω ,έχουν μείνει εκτός.
Εστιάζω σε τέτοια θέματα διότι δεν τα θεωρώ καθόλου ήσσονος σημασίας. Αν εξαιρέσεις την ύπαρξη των πειρατών στον Ινδικό και την αιωρούμενη απειλή, το αμέσως επόμενο μεγάλο πρόβλημα μέσα σε ένα εμπορικό πλοίο είναι οι διαπροσωπικές σχέσεις και διάφορα άλλα προβλήματα των ετερόκλητων κυρίως μελών του πληρώματος. Πιο εύκολα αντιμετωπίζω μια επερχόμενη κακοκαιρία παρά μια καθήλωση πχ στην «στοματική φάση» κάποιου μέλους του πληρώματος .
Πιστεύω δε ότι αν βοηθήσουμε τον συγκεκριμένο επαγγελματικό χώρο να γίνει πιο «φιλικός» για τις γυναίκες συναδέλφους μέσα από θεσμοθετημένες πολιτικές, το ανταποδοτικό όφελος θα είναι τεράστιο για όλους εμάς τους εμπλεκόμενους. Εκτός του ότι η παρουσία γυναικών συναδέλφων προάγει το ήθος και την ευπρέπεια μέσα σε ένα εμπορικό πλοίο και του ότι το περιβάλλον γίνεται πιο ισορροπημένο, έρευνες αποδεικνύουν ότι βελτιώνεται ακόμη και η προφορά λέξεων όσο κι αν ακούγεται περίεργο αυτό. Παρουσία γυναικών ,μέλη πληρώματος τα οποία συνήθιζαν να επικοινωνούν μεταξύ τους βοηθεία συριγμών, λαρυγγισμών, μισών λέξεων και άλλων γλωσσικών ιδιομορφιών ,προσπαθούν πλέον να ομιλήσουν κανονικά.
Δεν εχω να πω κατι συγκεκριμενο, μονο να σας πω οτι σαν τριτο ατομο που διαβασα ολα οσα γραφτηκαν ηταν μια ωραια κουβεντα και απο καμια μερια δεν υπηρξε επιθεση...
Μπραβο για το επιπεδο σας!! Ειναι πολυ σημαντικο να διαβαζεις τοσες διαφορετικες αποψεις και να ειναι γραμμενες τοσο προσεγμενα που δεν καταλαβαινεις τελικα οτι υπαρχει διαφωνια!
Για μενα ηταν σαν να διαβαζα ενα ωραιο βιβλιο διοτι συμφωνουσα και με την καπετανισσα και με τον Tommy.
Οσο για το ξωτικο...τι να πω???!!!!
Τυχερος ο αντρας ( οπως προειπα ) τυχεροι και οι μαθητες σου!!! :p
Kapetanissa
28-04-2010, 19:52
Μου αρέσει. Η παρέα σας μου αρέσει. Και θα συμφωνήσω με την προλαλήσασα. Για το επίπεδο που κρατήθηκαν οι διαφωνίες. Εξάλλου αν συμφωνούσαμε απόλυτα θα έπαυε και ο διάλογος.
Αγαπητέ leodint63,
φαίνεσαι τόσο "διαβασμένος" για το θέμα, που με βάζεις σε μεγάλη περιέργεια για το πώς... λες και έχεις κάνει ειδική έρευνα για το ζήτημα. Είναι έτσι ακριβώς όπως τα λες. Και στα καράβια που το καταλαβαίνουν αυτό, είναι κέρδος για όλους. Από όση πείρα προσωπική ή τις εμπειρίες που μου έχουν εμπιστευθεί συναδέλφισσες, πιστεύω ότι η εταιρεία παίζει σημαντικό ρόλο. Πχ η εταιρεία Ωνάση στα δικά μου χρόνια ή η εταιρεία Αγγελικούση σήμερα, αποτελούν υπόδειγμα στον τομέα αυτό. Και οι γυναίκες ναυτικοί που περάσαμε από τα καράβια τους έχουμε να λέμε τα καλύτερα. Σαφώς θα υπάρχουν και οι εξαιρέσεις, γιατί και οι άνθρωποι δεν είναι όλοι ίδιοι.
Δε θα αναφερθώ στα αρνητικά παραδείγματα για ευνόητους λόγους. Όμως και εκεί το πρόβλημα από την εταιρεία ξεκινούσε. Δεν ήξεραν να χειριστούν σωστά το ανθρώπινο δυναμικό και αυτό φυσικά έχει επιπτώσεις σε πολλά επίπεδα και όχι μόνο στην όποια γυναίκα εργάστηκε στα καράβια τους.
leodint63
28-04-2010, 20:13
Μου αρέσει. Η παρέα σας μου αρέσει. Και θα συμφωνήσω με την προλαλήσασα. Για το επίπεδο που κρατήθηκαν οι διαφωνίες. Εξάλλου αν συμφωνούσαμε απόλυτα θα έπαυε και ο διάλογος.
Αγαπητέ leodint63,
φαίνεσαι τόσο "διαβασμένος" για το θέμα, που με βάζεις σε μεγάλη περιέργεια για το πώς... λες και έχεις κάνει ειδική έρευνα για το ζήτημα. Είναι έτσι ακριβώς όπως τα λες. Και στα καράβια που το καταλαβαίνουν αυτό, είναι κέρδος για όλους. Από όση πείρα προσωπική ή τις εμπειρίες που μου έχουν εμπιστευθεί συναδέλφισσες, πιστεύω ότι η εταιρεία παίζει σημαντικό ρόλο. Πχ η εταιρεία Ωνάση στα δικά μου χρόνια ή η εταιρεία Αγγελικούση σήμερα, αποτελούν υπόδειγμα στον τομέα αυτό. Και οι γυναίκες ναυτικοί που περάσαμε από τα καράβια τους έχουμε να λέμε τα καλύτερα. Σαφώς θα υπάρχουν και οι εξαιρέσεις, γιατί και οι άνθρωποι δεν είναι όλοι ίδιοι.
Δε θα αναφερθώ στα αρνητικά παραδείγματα για ευνόητους λόγους. Όμως και εκεί το πρόβλημα από την εταιρεία ξεκινούσε. Δεν ήξεραν να χειριστούν σωστά το ανθρώπινο δυναμικό και αυτό φυσικά έχει επιπτώσεις σε πολλά επίπεδα και όχι μόνο στην όποια γυναίκα εργάστηκε στα καράβια τους.
Όταν διαβάζω στα διάφορα forum για τις συναδέλφους οι οποίες στην προσπάθεια ανεύρεσης εργασίας δέχθηκαν λοιδωρίες ,θεωρώ ότι το επάγγελμα δυσφημείτε βάναυσα.
Όταν τους λένε «μα που να σε στείλω σε δαύτους εκεί μέσα» θεωρώ ότι ο ISM της συγκεκριμένης εταιρείας χρήζει βελτιώσεως καθότι δεν δίνει οδηγίες στον crew manager αν μπορεί να στείλει γυναίκα σε δαύτους εκεί μέσα και τον αφήνει να αναρωτιέται. Σίγουρα δεν θα περιγράφει και ποιοί είναι οι "δαύτοι"
Πολύ ενδιαφέροντα όλα όσα γράφετε. Τα διάβασα όλα με αμείωτο ενδιαφέρον. Θα ήθελα να δώσω και μια άκομα διάσταση στο θέμα που συζητάμε εδώ. Εχω παρατηρήσει ότι και μέσα στις ίδιες τις ΑΕΝ υπάρχει προκατάληψη για τις κοπέλες σπουδάστριες και από τους ίδιους τους συμμαθητές αλλά και από μερικούς καθηγητές που είναι κυρίως παλαίμαχοι καπετάνιοι. Αυτό δεν το λέω από προσωπική πείρα φυσικά, καθώς δεν υπήρξα σπουδάστρια σε ΑΕΝ αλλά από συζητήσεις με πολλούς σπουδαστές και αποφοίτους η πλειοψηφία των οποίων δε θεωρεί ότι μια γυναίκα μπορει τελικά να καπετανεύσει σε βαπόρι ειδικά μάλιστα αν αυτό είναι της ποντοπόρου ναυτιλίας. Γιατί άραγε να συμβαίνει αυτό;
Και επίσης έχω μια ερώτηση και παρακαλώ αν ξέρει κάποιος ας μου απαντήσει. Μπορεί ένας πλοίαρχος να μη δεχτεί σπουδάστρια που θέλει να κάνει το εκπαιδευτικό της στο βαπόρι του, μονο με την αιτιολογία ότι είναι γυναίκα;
leodint63
28-04-2010, 23:48
Πολύ ενδιαφέροντα όλα όσα γράφετε. Τα διάβασα όλα με αμείωτο ενδιαφέρον. Θα ήθελα να δώσω και μια άκομα διάσταση στο θέμα που συζητάμε εδώ. Εχω παρατηρήσει ότι και μέσα στις ίδιες τις ΑΕΝ υπάρχει προκατάληψη για τις κοπέλες σπουδάστριες και από τους ίδιους τους συμμαθητές αλλά και από μερικούς καθηγητές που είναι κυρίως παλαίμαχοι καπετάνιοι. Αυτό δεν το λέω από προσωπική πείρα φυσικά, καθώς δεν υπήρξα σπουδάστρια σε ΑΕΝ αλλά από συζητήσεις με πολλούς σπουδαστές και αποφοίτους η πλειοψηφία των οποίων δε θεωρεί ότι μια γυναίκα μπορει τελικά να καπετανεύσει σε βαπόρι ειδικά μάλιστα αν αυτό είναι της ποντοπόρου ναυτιλίας. Γιατί άραγε να συμβαίνει αυτό;
Και επίσης έχω μια ερώτηση και παρακαλώ αν ξέρει κάποιος ας μου απαντήσει. Μπορεί ένας πλοίαρχος να μη δεχτεί σπουδάστρια που θέλει να κάνει το εκπαιδευτικό της στο βαπόρι του, μονο με την αιτιολογία ότι είναι γυναίκα;
Οι προκαταλήψεις και τα στερεότυπα αποτελούν συμπτώματα των κοινωνιών. Χρειάζεται γνώση και παιδεία για να εξαλειφθούν.
Πως εξηγείται στην φρεγάτα του πολεμικού μας ναυτικού η οποία βρίσκεται προς αποτροπή της πειρατείας στον Ινδικό να υπηρετούν γυναίκες, σε διάφορες θέσεις, αλλά η θέση εργασίας της γυναίκας σε εμπορικό πλοίο να βρίσκεται σε αμφισβήτηση. Η εξήγηση είναι ότι ακόμα και τα πολεμικά πλοία έχουν γίνει πιο «φιλικά» προς τις γυναίκες και εννοώ ότι έχουν γίνει σύγχρονα, εκμεταλλεύονται την τεχνολογία και οι συνθήκες εργασίας είναι ανθρώπινες.
Επίσης ένας πλοίαρχος δεν μπορεί να αρνηθεί μία σπουδάστρια την οποία θα στείλει η εταιρεία του στο πλοίο για το εκπαιδευτικό της(συνήθως οι εταιρείες αποφασίζουν και δεν ρωτάνε) .Αν όμως μετά την επιβίβαση της συντρέχουν λόγοι και δημιουργηθούν προβλήματα τότε ο πλοίαρχος έχει υποχρέωση, κινδύνους εν δυνάμει η σε λανθάνουσα μορφή, να τους εξαλείψει.
Οι προκαταλήψεις και τα στερεότυπα αποτελούν συμπτώματα των κοινωνιών. Χρειάζεται γνώση και παιδεία για να εξαλειφθούν.
Πως εξηγείται στην φρεγάτα του πολεμικού μας ναυτικού η οποία βρίσκεται προς αποτροπή της πειρατείας στον Ινδικό να υπηρετούν γυναίκες, σε διάφορες θέσεις, αλλά η θέση εργασίας της γυναίκας σε εμπορικό πλοίο να βρίσκεται σε αμφισβήτηση. Η εξήγηση είναι ότι ακόμα και τα πολεμικά πλοία έχουν γίνει πιο «φιλικά» προς τις γυναίκες και εννοώ ότι έχουν γίνει σύγχρονα, εκμεταλλεύονται την τεχνολογία και οι συνθήκες εργασίας είναι ανθρώπινες.
Δηλαδή θες να πεις ότι στα ποντοπόρα πλοία οι συνθήκες εργασίας δεν είναι και τοσο ανθρώπινες και ότι τεχνολογικά είναι πίσω; Αν ναι αναρωτιέμαι γιατί να συμβαίνει αυτό...ειδικά σε ότι αφορά τεχνολογικά ζητήματα πως γίνεται να είναι πίσω πλοία που είναι τόσο καινούργια και που έχουν χτιστεί μέσα στην τελευταία πενταετία;
Κατά τα άλλα με βρίσκει απόλυτα σύμφωνη η αρχή του πόστ σου: "Οι προκαταλήψεις και τα στερεότυπα αποτελούν συμπτώματα των κοινωνιών. Χρειάζεται γνώση και παιδεία για να εξαλειφθούν.
Υποθετω αγαπητη μου,επειδη τον συγχρονο τεχνολογικο εξοπλισμο στα ποντοπορα,θα πρεπει να τον πληρωσει εξτρα η εταιρια και αφου κανει χρονια τη δουλεια της χωρις αυτο το εξοδο,τωρα με την παγκοσμια κριση στη ναυτιλια,γιατι να το επωμιστει?Μαλλον αντιμετωπιζει εξαιρετικα κοντοφθαλμα το ολο θεμα.Κι αυτο μακροπροθεσμα θα αποβει σε βαρος της.Υποθετω,γιατι δε βρισκω αλλη λογικη εξηγηση.
Kapetanissa
29-04-2010, 15:56
Και επίσης έχω μια ερώτηση και παρακαλώ αν ξέρει κάποιος ας μου απαντήσει. Μπορεί ένας πλοίαρχος να μη δεχτεί σπουδάστρια που θέλει να κάνει το εκπαιδευτικό της στο βαπόρι του, μονο με την αιτιολογία ότι είναι γυναίκα;
Ναι, μπορεί.
Ο καπετάνιος έχει δικαίωμα να κάνει τα πάντα. Ή τουλάχιστον υπάρχουν πολλοί καπετάνιοι που πιστεύουν ότι μπορούν να κάνουν τα πάντα.
Έφτασα Αμερική, με ξέχασαν στο αεροδρόμιο. Αναγκάστηκα να καταφύγω στο προξενείο για να βρω το καράβι. Κι όταν έφτασα, δυο μέρες στο δρόμο και φορτωμένη εκτός από τη βαλίτσα μου και ένα κάρο πράγματα που η εταιρεία με φόρτωσε να πάω στο καράβι, είδα ένα ξινισμένο πρόσωπο που αντί για καλημέρα ή καλησπέρα μου δήλωσε:
- Δε θέλω γυναίκες στο καράβι μου!
Και ναι μεν αναγκάστηκε να με αφήσει να αναλάβω χρέη ανθυποπλοιάρχου, όπως ήταν η εντολή της εταιρείας, κι αφού θα είχε και πρόβλημα με τους αμερικάνους αν δεν είχε νόμιμη σύνθεση το καράβι "του"... μα φρόντισε να μου ψήσει το ψάρι στα χείλη, να στείλει τα ραπόρτα του στην εταιρεία και να με ξεφορτώσει μερικές βδομάδες αργότερα στο Πορτ Σάιντ. Δήθεν εντολή για τράνσφερ σε άλλο πλοίο της εταιρείας.
Νύχτα και άφραγκη και σε λάντζα... με ένα τσούρμο αιγύπτιους. Και ετών 20.
Ας μη μιλήσω τι έκαναν άλλοι καπεταναίοι σε συναδέλφισσες.
Θα έρθει όμως η ώρα που θα βγουν όλα αυτά σε βιβλίο. Για να συμπληρωθεί η ναυτική ιστορία της πατρίδας μας με το τι πέρασαν οι πρώτες γυναίκες που τόλμησαν να ακολουθήσουν το δρόμο της θάλασσας.
Και φυσικά στον αντίποδα θα υπάρχουν και οι εξαιρετικοί εκείνοι ναυτίλοι που αγκάλιασαν το νέο θεσμό και στα πρόσωπα των νέων κοριτσιών είδαν τις κόρες τους. Μας εμπιστεύτηκαν, μας βοήθησαν και έκαναν ό,τι θα έκανε ένας πατέρας για το παιδί του.
Με παράδειγμα στις μέρες μας - θα το ξαναπώ - τους καπεταναίους του Αγγελικούση. Και όλοι ξέρουμε τι εστί όμιλος Αγγελικούση. Λέτε να μην ξέρουν τι κάνουν προωθώντας γυναίκες;
Όταν με ρωτάνε νέα κορίτσια πού να ζητήσουν δουλειά, λέω πάντα και σταθερά: Να πάνε στου Αγγελικούση. Με κλειστά μάτια. Εταιρεία που τιμά τη ναυτική παράδοση της πατρίδας μας και αντιμετωπίζει τα πληρώματα σαν μέλη μιας μεγάλης οικογένειας. Αρκεί βεβαίως και ο ναυτικός, ή η ναυτικός, να ξέρουν και να κάνουν τη δουλειά για την οποία προσλήφθηκαν.
Υποθετω αγαπητη μου,επειδη τον συγχρονο τεχνολογικο εξοπλισμο στα ποντοπορα,θα πρεπει να τον πληρωσει εξτρα η εταιρια και αφου κανει χρονια τη δουλεια της χωρις αυτο το εξοδο,τωρα με την παγκοσμια κριση στη ναυτιλια,γιατι να το επωμιστει?Μαλλον αντιμετωπιζει εξαιρετικα κοντοφθαλμα το ολο θεμα.Κι αυτο μακροπροθεσμα θα αποβει σε βαρος της.Υποθετω,γιατι δε βρισκω αλλη λογικη εξηγηση.
Σε ότι αφορά στον εξοπλισμό κάνετε λάθος. Η δουλειά χωρίς αυτό τον εξοπλισμό δεν γίνεται και όλα τα ποντοπόρα πλοία σοβαρών και οργανωμένων εταιριών είναι πλήρως εξοπλισμένα με ηλεκτρονικό εξοπλισμό τελευταίας τεχνολογίας. Βέβαια, επειδή βρισκόμαστε στην Ελλάδα και όπως είναι γνωστό ο Ελληνας ήταν, είναι και θα είναι κομπλεξικός και οπισθοδρομικός δεν εξοπλίζουν όλες οι εταιρίες τα πλοία τους με κάποια βασικά μηχανήματα όπως πχ. ECDIS. Για να εγκαταστήσουν κάποιες ελληνικές εταιρείες ECDIS στα πλοία τους έπρεπε να γίνει πρώτα υποχρεωτικό από τον IMO (όπως κι έγινε) αλλιώς δεν θα έβαζαν ποτέ για να μην μειώσουν την δουλειά του 2ndOff, που στην ουσία αυξάνεται. Δυστυχώς, λόγω του κομπλεξισμού της πλειοψηφίας των Ελλήνων δεν θα δούμε ποτέ γυναίκες Αξιωματικούς και Πλοιάρχους σε ελληνικά ποντοπόρα πλοία, εκτός από λίγες εξαιρέσεις (πχ Andriaki Shipping). Ευτυχώς που υπάρχει και το εξωτερικό.
Kapetanissa
09-05-2010, 20:04
Δυστυχώς, λόγω του κομπλεξισμού της πλειοψηφίας των Ελλήνων δεν θα δούμε ποτέ γυναίκες Αξιωματικούς και Πλοιάρχους σε ελληνικά ποντοπόρα πλοία, εκτός από λίγες εξαιρέσεις (πχ Andriaki Shipping). Ευτυχώς που υπάρχει και το εξωτερικό.
Κόμπλεξ ποιων ακριβώς;
Των υπευθύνων των εταιρειών; Γιατί οι εταιρείες είναι οι αρμόδιες να προσλάβουν ή όχι γυναίκες.
Προσωπικά δε νομίζω ότι υπάρχει κόμπλεξ. Αν μια εταιρεία πιστέψει ότι θα κάνει σωστά τη δουλειά της μια γυναίκα, θα την προσλάβει και θα την προωθήσει. Πού βρισκόμαστε; Στο μεσαίωνα να διοικούν τις εταιρείες με τα κόμπλεξ και τα συναισθήματα;
Κόμπλεξ ποιων ακριβώς;
Των υπευθύνων των εταιρειών; Γιατί οι εταιρείες είναι οι αρμόδιες να προσλάβουν ή όχι γυναίκες.
Προσωπικά δε νομίζω ότι υπάρχει κόμπλεξ. Αν μια εταιρεία πιστέψει ότι θα κάνει σωστά τη δουλειά της μια γυναίκα, θα την προσλάβει και θα την προωθήσει. Πού βρισκόμαστε; Στο μεσαίωνα να διοικούν τις εταιρείες με τα κόμπλεξ και τα συναισθήματα;
Και οι εταιρίες και οι "επαγγελματίες" οι ναυτικοί που τα ξέρουν όλα. Σίγουρα τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο για το αν θα προσλάβει γυναίκες τον έχει η εταιρία αλλά μετά θα πρέπει να "εκπαιδεύσει" και τους ναυτικούς της, που θα έχει ήδη μέσα στα πλοία της, για να την δεχθούν και όταν ο άλλος δεν έχει παιδεία δεν θα μπορέσει να δεχθεί κάτι τέτοιο ή θα το δεχθεί-αφού είναι διαταγή του εργοδότη-αλλά αργότερα θα δημιουργηθούν άλλα προβλήματα στο πλοίο.
Μπορεί η Ελλάδα να είναι μπροστά στην εμπορική ναυτιλία, να έχει τον μεγαλύτερο στόλο, τη μεγαλύτερη μεταφορική ικανότητα κλπ κλπ κλπ, αλλά αυτό δεν σημαίνει και ότι όλοι οι Ελληνες Πλοίαρχοι και Αξιωματικοί έχουν παιδεία και είναι πλήρως εκπαιδευμένοι.
leodint63
10-05-2010, 08:15
Και οι εταιρίες και οι "επαγγελματίες" οι ναυτικοί που τα ξέρουν όλα. Σίγουρα τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο για το αν θα προσλάβει γυναίκες τον έχει η εταιρία αλλά μετά θα πρέπει να "εκπαιδεύσει" και τους ναυτικούς της, που θα έχει ήδη μέσα στα πλοία της, για να την δεχθούν και όταν ο άλλος δεν έχει παιδεία δεν θα μπορέσει να δεχθεί κάτι τέτοιο ή θα το δεχθεί-αφού είναι διαταγή του εργοδότη-αλλά αργότερα θα δημιουργηθούν άλλα προβλήματα στο πλοίο.
Μπορεί η Ελλάδα να είναι μπροστά στην εμπορική ναυτιλία, να έχει τον μεγαλύτερο στόλο, τη μεγαλύτερη μεταφορική ικανότητα κλπ κλπ κλπ, αλλά αυτό δεν σημαίνει και ότι όλοι οι Ελληνες Πλοίαρχοι και Αξιωματικοί έχουν παιδεία και είναι πλήρως εκπαιδευμένοι.
Διακρίνω την ύπαρξη κακών εμπειριών η κάνω λάθος? Σε προηγούμενα posts υπογραμμίζεται η ύπαρξη προκαταλήψεων και η ανάγκη κατάργησης στερεότυπων όπως επίσης πως μόνο με παιδεία και μόρφωση των εμπλεκομένων θα ξεπεραστούν αυτές οι αντιξοότητες.
Η αποψη μου ειναι πως οι Ελληνες πλοιαρχοι και αξιωματικοι ειναι αριστα εκπαιδευμενοι,ομως το θεμα "παιδεια". την ευρεια της εννοια.ειναι ενα αλλο ζητημα.Πιστευω πως δε διαθετουν λιγοτερη παιδεια απο εργαζομενους σε αλλους κλαδους,απλως σε μερικους ειναι δυσκολο να παραδωσουν (δικαια)το τελευταιο ισως προπυργιο ενος καθαρα ανδρικου ως τωρα κλαδου.Ειναι μοναχα ζητημα χρονου.Το δυσκολο αυτο ρολο,δυστυχως,τον αναλαμβανουν οι πρωτοπορες καπετανισσες που θα αποδειξουν και θα εδραιωσουν τη θεση τους με τα αναμφισβητητα προσοντα τους.Προσωπικα,τις εμπιστευομαι απολυτα.
Kapetanissa
10-05-2010, 14:00
Η αποψη μου ειναι πως οι Ελληνες πλοιαρχοι και αξιωματικοι ειναι αριστα εκπαιδευμενοι.
Οι έλληνες ναυτικοί γενικότερα έχουν μια λεβεντιά που δεν την βρίσκεις στη στεριά, όπου επίσης δε λείπουν τα προβλήματα της προώθησης γυναικών.
Έχω δοκιμάσει στη ζωή μου δυο ακραία μεταξύ τους επαγγέλματα για γυναίκα. Ανθυποπλοίαρχος στην αρχή, δασκάλα σε δημοτικό αργότερα. Θα φανεί λοιπόν παράξενο αν πω ότι περισσότερες προκαταλήψεις απέναντι στις γυναίκες συνάντησα στο δεύτερο επάγγελμα; Και όμως έτσι είναι.
Και θα σας το αποδείξω με στοιχεία. Το ανώτερο συνδικαλιστικό όργανο των δασκάλων και νηπιαγωγών της χώρας είναι η Διδασκαλική Ομοσπονδία, η οποία αποτελείται από ένα ενδεκαμελές συμβούλιο και το οποίο ψηφίζεται με διαδικασίες που ξεκινούν από τη βάση του κλάδου. Παρότι η βάση του κλάδου αποτελείται σε συντριπτική πλειοψηφία από γυναίκες, το 11μελές συμβούλιο της ηγεσίας του κλάδου σπανίως φιλοξενεί γυναίκες στη σύνθεσή του. Αυτή τη χρονική περίοδο είναι 9 άντρες και 2 γυναίκες. Και πέστε μου εδώ ποιος το έχει το κόμπλεξ; Προφανώς οι ίδιες οι γυναίκες... αφού με τις δικές τους ψήφους επιλέγονται άντρες να τις εκπροσωπούν και όχι γυναίκες.
Έτσι για το θέμα της γυναίκας στη θάλασσα λέω πως υπάρχει πολύ μεγαλύτερη αποδοχή από όση νομίζουμε. Αλλιώς στα καράβια δε θα υπήρχε γυναίκα αξιωματικός ούτε για δείγμα... Γιατί, κακά τα ψέματα, η δουλειά στο καράβι δικαιολογεί την ύπαρξη προκαταλήψεων κατά των γυναικών. Για χίλιους λόγους. Και όμως αυτές παραμερίστηκαν από τους ίδιους τους άντρες και άνοιξαν οι πόρτες της ναυτιλίας στις γυναίκες.
Καθοριστικός ο ρόλος των ίδιων των εταιρειών. Αν οι εταιρείες δεν το ήθελαν, ούτε που θα είχε ανοίξει σχολή για γυναίκες.
Από κει και πέρα έχουν ευθύνη και οι ίδιες οι γυναίκες που επιλέγουν το ναυτικό επάγγελμα να ανταποκριθούν στην πρόκληση. Δυστυχώς, για να λέμε τα σύκα σύκα, δεν το κάνουν πάντα. Και βλέπουμε τα τελευταία χρόνια δεκάδες κορίτσια να κατακλύζουν τις σχολές πλοιάρχων αλλά και μηχανικών. Ξέρουν άραγε τι τις περιμένει;
Η γέφυρα του πλοίου δεν είναι γέφυρα ομορφιάς. Να βάλεις τη στολή και να κόβεις βόλτες με τις γόβες και το νύχι το βαμμένο. Η κάθε κοπέλα που ξεκινά αυτό το δρόμο πρέπει εκατό φορές να αναρωτηθεί αν αντέχει σε συνθήκες πλοίου. Και ούτε μία να μην το δει σαν φεμινιστική εξέγερση και πως θα την "πει" στους άντρες.
Το ένα που χρειάζεται είναι χαρακτήρας που να αντέχει στα δύσκολα. Το άλλο γνώσεις. Και φυσικά ένα μίνιμουμ σωματικών προσόντων. Να μπορεί πχ να ανέβει μια ανεμόσκαλα, να μην την ανεβάζουν με το βίντζι.
Υπάρχουν τέτοιες γυναίκες; Φυσικά και υπάρχουν. Και λέω τρία ονόματα: Μπουμπουράκη, Μαρούδα, Κατσικαδάκου. Και οι τρεις έφτασαν στο βαθμό του πρώτου πλοιάρχου. Για τη Μπουμπουράκη που ξέρω περισσότερα, θα σημειώσω ότι κυβέρνησε γκαζάδικο 100.000 τόνων.
http://archive.enet.gr/2000/08/07/on-line/keimena/greece/greece6.htm
Εμείς λοιπόν οι ίδιες λέμε ότι ΔΕΝ κάνει κάθε γυναίκα για ναυτικός και μάλιστα για πλοίαρχος. Και δε μειώνει τις γυναίκες αυτό. Γιατί το ίδιο ισχύει και για τους άντρες.
Και λέμε στα νέα κορίτσια που θέλουν να ανέβουν στη γέφυρα να το σκεφτούν πολύ σοβαρά πριν το αποφασίσουν. Και αν ναι, να στρωθούν στο διάβασμα στη σχολή και να δουλέψουν σκυλίσια στο καράβι. Αλλιώς να αλλάξουν επάγγελμα. Για να μη ζημιώσουν εκτός από τον εαυτό τους και τον ίδιο το θεσμό.
Διακρίνω την ύπαρξη κακών εμπειριών η κάνω λάθος? Σε προηγούμενα posts υπογραμμίζεται η ύπαρξη προκαταλήψεων και η ανάγκη κατάργησης στερεότυπων όπως επίσης πως μόνο με παιδεία και μόρφωση των εμπλεκομένων θα ξεπεραστούν αυτές οι αντιξοότητες.
Σίγουρα σε κάποια ταξίδια μου είχα και κάποιες (ελάχιστες) άσχημες εμπειρίες αλλά οι περισσότερες είναι άριστες. Ολοι γνωρίζουμε όμως σε τι επίπεδα βρίσκεται η ναυτική εκπαίδευση στην χώρα μας και πιστεύω πως για να γίνει κάποιος σοβαρός επαγγελματίας πρέπει να ασχοληθεί μόνος του γιατί οι σχολές είναι πλήρως οπισθοδρομικές σε πολλά θέματα. Συμφωνώ κι εγώ λοιπόν "πως μόνο με παιδεία και μόρφωση των εμπλεκομένων θα ξεπεραστούν αυτές οι αντιξοότητες"
Η αποψη μου ειναι πως οι Ελληνες πλοιαρχοι και αξιωματικοι ειναι αριστα εκπαιδευμενοι,ομως το θεμα "παιδεια". την ευρεια της εννοια.ειναι ενα αλλο ζητημα.Πιστευω πως δε διαθετουν λιγοτερη παιδεια απο εργαζομενους σε αλλους κλαδους,απλως σε μερικους ειναι δυσκολο να παραδωσουν (δικαια)το τελευταιο ισως προπυργιο ενος καθαρα ανδρικου ως τωρα κλαδου.Ειναι μοναχα ζητημα χρονου.Το δυσκολο αυτο ρολο,δυστυχως,τον αναλαμβανουν οι πρωτοπορες καπετανισσες που θα αποδειξουν και θα εδραιωσουν τη θεση τους με τα αναμφισβητητα προσοντα τους.Προσωπικα,τις εμπιστευομαι απολυτα.
Δεν ξέρω ποια είναι η εμπειρία σου πάνω στο θέμα της εκπαίδευσης και στην ναυτιλία γενικότερα, πάντως η δική μου μικρή εμπειρία μου έχει δείξει κι άλλα πράγματα. Σίγουρα υπάρχουν και πάρα πολλοί αξιωματικοί και πλοίαρχοι που είναι πλήρως εκπαιδευμένοι. Εχω δει όμως και Πλοιάρχους να μιλάνε αγγλικά και να γελάνε οι Loading masters και οι πλοηγοί μαζί τους. Εχω δεί και έχω ακούσει από πολλούς φίλους άλλα παρόμοια γελοία περιστατικά που τα ακούς και ντρέπεσαι που είσαι ναυτικός. Βλέπω άτομα στην σχολή να παίρνουν το πτυχίο τους και να μην ξέρουν τι είναι passage plan και πως γίνεται. Στο ειδικό σχολείο που υπάρχει στον Ασπρόπυργο τώρα "εκπαιδεύουν" ναύκληρους 45άρηδες για να αποκτήσουν Δίπλωμα Πλοιάρχου Γ' μέσα σε 3 μήνες(!). Πες μου τώρα εσύ αν αυτοί θα είναι πλήρως εκπαιδευμένοι Αξιωματικοί. Για να μην πω για τα επίπεδα των σχολών που οι μισοί από αυτούς που είναι στις σχολές μπήκαν από σπόντα επειδή δεν μπήκαν πουθενά αλλού και μπαίνοντας στην αίθουσα να κάνεις μάθημα αναρωτιέσαι αν βρίσκεσαι σε ναυτική ακαδημία ή σε βρεφονηπιακό σταθμό. Δεν λέω πως δεν υπάρχουν επαγγελματίες, μορφωμένοι και εκπαιδευμένοι ναυτικοί, απλά υπάρχουν και κάποιοι που καταστρέφουν το προφίλ του επαγγέλματος.
Kapetanissa
10-05-2010, 20:52
Στο ειδικό σχολείο που υπάρχει στον Ασπρόπυργο τώρα "εκπαιδεύουν" ναύκληρους 45άρηδες για να αποκτήσουν Δίπλωμα Πλοιάρχου Γ' μέσα σε 3 μήνες(!). Πες μου τώρα εσύ αν αυτοί θα είναι πλήρως εκπαιδευμένοι Αξιωματικοί.
Ο θεσμός του πρακτικού πλοιάρχου είναι κατά πολύ αρχαιότερος του πλοιάρχου που βγαίνει από σχολή.
Και σε πληροφορώ ότι αυτοί οι 45άρηδες που θα πάρουν δίπλωμα Γ' μέσα σε λίγους μήνες, όπως γράφεις, έχουν πολύ περισσότερες γνώσεις από τα πιτσιρίκια των 23 ετών που πάνε με βελουδένια χεράκια να πρωτοπιάσουν αξιωματικοί. Γιατί η θάλασσα δεν είναι μόνο θεωρία είναι και εμπειρία. Και εξαρτάται από το καράβι που ο καθένας δουλεύει για το ποιο από τα δυο είναι πιο χρήσιμο.
Να προσθέσεις ότι ένας 45άρης λοστρόμος που κάθεται στο θρανίο ουδεμία σχέση έχει με τα άλλα παιδάκια που περιγράφεις, του βρεφονηπιακού. Και σε τρεις μήνες μπορεί να μάθει όσα οι άλλοι δε θα μάθουν σε τρία χρόνια.
Εξάλλου για το λόγο αυτό ακριβώς εκείνοι που γνωρίζουν τις απαιτήσεις του επαγγέλματος επιτρέπουν δίπλα στους άλλους καπεταναίους να υπάρχουν και οι πρακτικοί.
Ο θεσμός του πρακτικού πλοιάρχου είναι κατά πολύ αρχαιότερος του πλοιάρχου που βγαίνει από σχολή.
Και σε πληροφορώ ότι αυτοί οι 45άρηδες που θα πάρουν δίπλωμα Γ' μέσα σε λίγους μήνες, όπως γράφεις, έχουν πολύ περισσότερες γνώσεις από τα πιτσιρίκια των 23 ετών που πάνε με βελουδένια χεράκια να πρωτοπιάσουν αξιωματικοί. Γιατί η θάλασσα δεν είναι μόνο θεωρία είναι και εμπειρία. Και εξαρτάται από το καράβι που ο καθένας δουλεύει για το ποιο από τα δυο είναι πιο χρήσιμο.
Να προσθέσεις ότι ένας 45άρης λοστρόμος που κάθεται στο θρανίο ουδεμία σχέση έχει με τα άλλα παιδάκια που περιγράφεις, του βρεφονηπιακού. Και σε τρεις μήνες μπορεί να μάθει όσα οι άλλοι δε θα μάθουν σε τρία χρόνια.
Εξάλλου για το λόγο αυτό ακριβώς εκείνοι που γνωρίζουν τις απαιτήσεις του επαγγέλματος επιτρέπουν δίπλα στους άλλους καπεταναίους να υπάρχουν και οι πρακτικοί.
Σίγουρα χρειάζεται και η εμπειρία, δεν αντιλέγω, αλλά στις μέρες μας δε νομίζω να χρειάζονται πρακτικοί πλοίαρχοι σε υπερσύγχρονα πλοία. Εχω δει αρκετούς μεγάλους σε ηλικία να μην ξέρουν να στείλουν ένα e-mail, επίσης έχω δει πρακτικούς να κλείνουν τα RADAR στο πέλαγος για να μην χαλάσουν(!) Για φαντάσου κάτι τέτοιους τύπους μέσα στο Cargo Control να προσπαθούν να ξεφορτώσουν. Η ναυτιλία χρειάζεται νέους ανθρώπους για να πάει μπροστά που και αυτοί με την σειρά τους θα αποκτήσουν εμπειρία όπως απέκτησαν όλοι. Ετσι όπως έχουν γίνει τα πράγματα στις μέρες μας το αναγκαίο είναι να γνωρίζεις αγλικά, κανονισμούς, νομοθεσίες, χρήση PC,ότι άλλο έχει να κάνει με ηλεκτρονικό εξοπλισμό κ.ο.κ. παρά να ξέρεις να κάνεις γάσα ή heaving line.
Και δε νομίζω να έχουν περισσότερες γνώσεις, άλλο γνώση και άλλο εμπειρία.
Οσο για το θεσμό του πρακτικού που είναι αρχαιότερος του πλοιάρχου από σχολή είναι λογικό. Αλλες απαιτήσεις είχαν τα πλοία τότε και άλλες τώρα. Από την στιγμή που εξελίσσεται η τεχνολογία πρέπει να εξελισσόμαστε κι εμείς για να μπορέσουμε να την ακολουθήσουμε. Αν δεν μπορέσουμε να την ακολουθήσουμε δεν θα κάτσει η τεχνολογία να μας περιμένει να την φτάσουμε, θα προχωρήσει, επακόλουθο ήταν λοιπόν να ιδρυθούν και οι σχολές.
Kapetanissa
11-05-2010, 02:05
Απορία: Έχεις μπαρκάρει καθόλου;
Γιατί έχω την εντύπωση ότι μιλάμε για διαφορετικούς κόσμους ναυτιλίας...
Τουλάχιστον η ελληνική ναυτιλία που εγώ γνωρίζω δίπλα στα υπερσύγχρονα πλοία της έχει και κάτι άλλα που οι φερέλπιδες απόφοιτοι των σχολών ούτε που τα καταδέχονται να τα κοιτάξουν.
Κάτι φορτηγάκια που διατρέχουν πάνω κάτω το Αιγαίο και κάτι άλλα επιβατικούλια της μισής μπουκιάς. Όμως και αυτά χρειάζονται καπεταναίους και αξιωματικούς. Κι ας μην έχουν μέσα σύγχρονα όργανα και ας μην πιάνουν λιμάνια ξενόγλωσσα.
Οι πρακτικοί καπεταναίοι είναι γι' αυτά τα καραβάκια θησαυρός. Ενώ άμα βάλεις κανέναν γαλονά της σχολής θα ψάχνεις να βρεις το καράβι...
Απορία: Έχεις μπαρκάρει καθόλου;
Γιατί έχω την εντύπωση ότι μιλάμε για διαφορετικούς κόσμους ναυτιλίας...
Τουλάχιστον η ελληνική ναυτιλία που εγώ γνωρίζω δίπλα στα υπερσύγχρονα πλοία της έχει και κάτι άλλα που οι φερέλπιδες απόφοιτοι των σχολών ούτε που τα καταδέχονται να τα κοιτάξουν.
Κάτι φορτηγάκια που διατρέχουν πάνω κάτω το Αιγαίο και κάτι άλλα επιβατικούλια της μισής μπουκιάς. Όμως και αυτά χρειάζονται καπεταναίους και αξιωματικούς. Κι ας μην έχουν μέσα σύγχρονα όργανα και ας μην πιάνουν λιμάνια ξενόγλωσσα.
Οι πρακτικοί καπεταναίοι είναι γι' αυτά τα καραβάκια θησαυρός. Ενώ άμα βάλεις κανέναν γαλονά της σχολής θα ψάχνεις να βρεις το καράβι...
Ναι, έχω μπαρκάρει.
Αν τα επιβατικά και τα φορτηγάκια είναι έτσι όπως λες τότε ναι, μιλάμε για διαφορετικούς κόσμους ναυτιλίας. Εξ' αρχής δεν μιλούσα για ακτοπλοία και για μικρά φορτηγά που κάνουν εσωτερικούς πλόες και είναι παλιάς κατασκευής. Μιλούσα για την παγκόσμια ναυτιλία. Το βλέπω απόλυτα λογικό κάποιος νέος άνθρωπος που έχει τελειώσει μια σχολή να μην θέλει να πιάσει δουλειά πάνω σε ένα πλοίο που είναι παλιό. Και ποιος ο λόγος να το κάνει αφού την ίδια στιγμή υπάρχει και η άλλη ναυτιλία που λέω εγώ. Σίγουρα οι πρακτικοί είναι θυσαυρός για αυτά τα πλοία αλλά για τα άλλα δε νομίζω να είναι και τόσο θυσαυρός.
leodint63
11-05-2010, 10:12
http://www2.rizospastis.gr/story.do?id=3691113&publDate=16/3/1995 (http://www2.rizospastis.gr/story.do?id=3691113&publDate=16/3/1995)
http://www2.rizospastis.gr/story.do?id=3780613&publDate=28/7/1999 (http://www2.rizospastis.gr/story.do?id=3780613&publDate=28/7/1999)
http://www.reporters.gr/souda/ (http://www.reporters.gr/souda/)
http://www.tanea.gr/default.asp?pid=14&la=1&ct=11&artid=4539125 (http://www.tanea.gr/default.asp?pid=14&la=1&ct=11&artid=4539125)
Παραθέτω μερικά links με την περιγραφή σχετικά προσφάτων τραγικών ναυαγίων και λυπηρών περιστατικών απλά για να επισημάνω ότι κίνδυνοι εν δυνάμει, σε λανθάνουσα μορφή, η σε υπολανθάνουσα μορφή ,ελλοχεύουν επί παντός πλοίου,ανεξαρτήτως μεγέθους, άσχετα αν είναι παραβεβλημένο σε κάποιον προβλήτα ,αν ταξιδεύει στο Αιγαίο, στην Μεσόγειο η σε όλη την υφήλιο. Θεωρώ δε επιβεβλημένο το επιβαίνον πλήρωμα να είναι σε θέση έχοντας τις γνώσεις και την ικανότητα να επισημαίνει τους κινδύνους και να τους εξαλείφει .Με αυτόν τον τρόπο το πλοίο θα φέρει σε πέρας την αποστολή του με την μεγαλύτερη δυνατή ωφέλεια.
Roger Rabbit
11-05-2010, 13:36
Οι πρακτικοί καπεταναίοι είναι γι' αυτά τα καραβάκια θησαυρός. Ενώ άμα βάλεις κανέναν γαλονά της σχολής θα ψάχνεις να βρεις το καράβι...
Ναι, για φαντάσου και το αντίθετο.......................
Εκεί να δείς!
:D
http://www2.rizospastis.gr/story.do?id=3691113&publDate=16/3/1995 (http://www2.rizospastis.gr/story.do?id=3691113&publDate=16/3/1995)
http://www2.rizospastis.gr/story.do?id=3780613&publDate=28/7/1999 (http://www2.rizospastis.gr/story.do?id=3780613&publDate=28/7/1999)
http://www.reporters.gr/souda/ (http://www.reporters.gr/souda/)
http://www.tanea.gr/default.asp?pid=14&la=1&ct=11&artid=4539125 (http://www.tanea.gr/default.asp?pid=14&la=1&ct=11&artid=4539125)
Παραθέτω μερικά links με την περιγραφή σχετικά προσφάτων τραγικών ναυαγίων και λυπηρών περιστατικών απλά για να επισημάνω ότι κίνδυνοι εν δυνάμει, σε λανθάνουσα μορφή, η σε υπολανθάνουσα μορφή ,ελλοχεύουν επί παντός πλοίου,ανεξαρτήτως μεγέθους, άσχετα αν είναι παραβεβλημένο σε κάποιον προβλήτα ,αν ταξιδεύει στο Αιγαίο, στην Μεσόγειο η σε όλη την υφήλιο. Θεωρώ δε επιβεβλημένο το επιβαίνον πλήρωμα να είναι σε θέση έχοντας τις γνώσεις και την ικανότητα να επισημαίνει τους κινδύνους και να τους εξαλείφει .Με αυτόν τον τρόπο το πλοίο θα φέρει σε πέρας την αποστολή του με την μεγαλύτερη δυνατή ωφέλεια.
Συμφωνώ μαζί σου. Η εκπαίδευση είναι το Α και το Ω ανεξάρτητα τον τύπο πλοίου. Δυστυχώς όμως συμβαίνουν κι αυτά. Σχετικά με ατυχήματα μπορείτε να δείτε κι εδώ, όποιος θέλει, με επίσημα στοιχεία και ανάλυση των συμβάντων:
http://www.maib.gov.uk/home/index.cfm
http://www.ntsb.gov/
Βέβαια, το πρώτο link είναι για ατυχήματα στην Αγγλία και το δεύτερο για Αμερική, αλλά είναι ενδιαφέρον.
Με το συμπαθιο, ολα ωραια και καλα... αλλα μηπως το θεμα εδω αναφερεται στη σχεση Γυναικας και Ναυτιλιας? Γιατι απο τα τελευταια post..δεν φαινεται.
Παρακαλω να παρουσιαζετε τις αποψεις σας που αφορουν το συγκεκριμενο θεμα.
Ευχαριστω.
leodint63
11-05-2010, 15:55
Αν και στα τελευταία posts αποτυπώνονται προσεγγίσεις, προβληματισμοί και εμπειρίες που έχουν σαν κοινή βάση την ανάγκη ύπαρξης μόρφωσης και παιδείας εις τους εμπλεκομένους εις την ναυτιλία ως απαραίτητη προϋπόθεση για την ομαλή διείσδυση και παραμονή γυναικών εις το επάγγελμα ,προφανώς το πλαίσιο παραδειγμάτων – ατυχημάτων τα οποία παραθέσαμε είχε ως αποτέλεσμα να αντικειμενοποιηθει το υποκείμενο και να θεωρηθεί ότι έχουμε εκτραπεί από το θέμα.
Θα προσπαθήσουμε να παραμείνουμε εστιασμένοι στο θέμα
Kapetanissa
11-05-2010, 21:15
Θα συμφωνήσω με τον προλαλήσαντα, πως οι τοποθετήσεις έστω και αν φαίνονται εκτός θέματος, είναι εντός και μάλιστα πολύ. Πάντα για το γυναίκα και ναυτιλία μιλάμε και ενδιαφέρει όπως είπε και ο Leodint63 η ομαλή διείσδυση και παραμονή των γυναικών στον κόσμο της ναυτιλίας.
Και θα δώσω και απόδειξη. Πώς και γιατί δηλαδή όσα ειπώθηκαν παραπάνω σχετίζονται άμεσα με την είσοδο γυναικών στο ναυτικό επάγγελμα.
Όπως όλοι γνωρίζουμε η επίσημη είσοδος γυναικών στην ελληνική ναυτιλία σε θέσεις αξιωματικών σηματοδοτείται με την ίδρυση των πρώτων δημόσιων σχολών πλοιάρχων και ασυρματιστών γυναικών. Και φέτος κλείνουν 30 χρόνια από την αποφοίτηση των πρώτων σπουδαστριών σε αυτές τις σχολές. (ΑΔΣΕΝ ΠΕΙΡΑΙΑ συγκεκριμένα)
Τι αλλάζει λοιπόν στα τέλη του '70 και ξαφνικά λαμβάνεται αυτή η απόφαση; Να ανοίξουν οι πύλες για τις γυναίκες;
Μα οι απαιτήσεις της ναυτιλίας μας για αξιωματικούς μορφωμένους. Έχουμε δηλαδή πλέον αρκετά πλοία σύγχρονα που προϋποθέτουν γνώσεις χειρισμού σύγχρονων μηχανημάτων και όχι απλά γερά μπράτσα. Όπως και αυξημένες απαιτήσεις σε όλους τους άλλους τομείς εργασίας - ειδικά του πλοιάρχου. Μπορεί η ναυτοσύνη να παραμένει πάντα ζητούμενο όμως ο σημερινός καπετάνιος έρχεται σε επαφή με πλήθος αρχών και φορέων και πρέπει να είναι σε θέση να εκπροσωπήσει σωστά το πλοίο και την εταιρεία του.
Γι' αυτό και τόνισα παραπάνω ότι δεν είναι θέμα φεμινισμού η είσοδος των γυναικών. Είναι λάθος αν μια γυναίκα ναυτικός αντιλαμβάνεται το ρόλο της ως φεμινιστικό κατόρθωμα. Αντίθετα πρέπει να αντιλαμβάνεται σωστά την αναγκαιότητα που η είσοδος των γυναικών ήρθε να καλύψει. Και εκεί να δώσει τη μάχη της και για την προσωπική της επιτυχία στο επάγγελμα.
Όμως δεν πρέπει να αγνοούμε και την άλλη όψη του νομίσματος. Πως δεν αποτελείται η ναυτιλία μας μόνο από σύγχρονα πλοία. Και όπως ειπώθηκε παραπάνω από τον Β737:
Το βλέπω απόλυτα λογικό κάποιος νέος άνθρωπος που έχει τελειώσει μια σχολή να μην θέλει να πιάσει δουλειά πάνω σε ένα πλοίο που είναι παλιό. Και ποιος ο λόγος να το κάνει αφού την ίδια στιγμή υπάρχει και η άλλη ναυτιλία που λέω εγώ. Σίγουρα οι πρακτικοί είναι θυσαυρός για αυτά τα πλοία αλλά για τα άλλα δε νομίζω να είναι και τόσο θυσαυρός.
Θα προβάλω όμως εδώ και αντιρρήσεις. Στο ποιος ο λόγος που αναρωτιέται ο Β737. Και θα του απαντήσω ευθέως: Η ΑΝΕΡΓΙΑ!
Όταν δε βρίσκεις δουλειά, αγαπητέ φίλε, δεν κοιτάς τι καράβι είναι. Μόνο να μπαρκάρεις. Κι εδώ αρχίζει το πρόβλημα των γυναικών. Γιατί σε καιρούς κρίσης οι μεν άντρες μορφωμένοι αξιωματικοί θα μπουν και στα άλλα καράβια, που ζητάν από τον αξιωματικό να δουλεύει και σαν λοστρόμος και σαν ναύτης, οι δε γυναίκες θα μείνουν στη στεριά να βλέπουν τα καράβια να αναχωρούν... Εντάξει, υπάρχουν και οι αντρογυναίκες, αλλά πόσες είναι αυτές; Μιλάμε για την πλειοψηφία και όχι για τις εξαιρέσεις.
Και δεν είναι μόνο οι απαιτήσεις της δουλειάς. Είναι και οι συνθήκες ενδιαίτησης. Στα μικρά και παλιά καραβάκια η γυναίκα θα υποχρεωθεί να μοιράζεται πχ τους χώρους υγιεινής με τους άντρες συναδέλφους της. Δεν υπάρχει εκεί η πολυτέλεια να έχει καμπίνα με δικό της μπάνιο. Κι επειδή το έχω ζήσει το πρόβλημα, ξέρω και τι συνεπάγεται μια τέτοια κατάσταση.
Ή ακόμη, από πρόσφατο παράδειγμα γυναίκας δοκίμου που έκανε εκπαιδευτικό σε ένα μικρό καραβάκι... Της έδωσαν για καμπίνα το χώρο του φαρμακείου που ταυτόχρονα φιλοξενούσε και το φωτοτυπικό μηχάνημα. Πήγαινε η κοπέλα να κοιμηθεί και τρεις το πρωί της χτύπαγαν την πόρτα για να βγάλουν απαραίτητα έγγραφα του πλοίου φωτοτυπία. Εννοείται πως κοιμόταν πάντα ντυμένη με το παντελόνι της. Κι εννοείται πως για μια γυναίκα δεν είναι και το πιο ευχάριστο πράγμα στον κόσμο να μην έχει τον προσωπικό της χώρο να φυλάει τα πράγματά της αλλά να μπαίνει ο καθένας οποιαδήποτε στιγμή.
Λοιπόν. Κι εγώ αν ήμουν υπεύθυνη ναυτολόγησης σε μια εταιρεία δε θα έπαιρνα κορίτσια για τέτοια καραβάκια. Θα προτιμούσα άντρες. Και μάλιστα πρακτικούς πλοιάρχους.
Αν πάλι έφτιαχνα πλήρωμα για ένα υπερσύγχρονο πλοίο θα φρόντιζα να προσλάβω τον πιο μορφωμένο από τους ενδιαφερόμενους, άσχετα από φύλο.
Έτσι έχουμε σήμερα γυναίκες αξιωματικούς σε LNG και σε σούπερ τάνκερς όχι όμως στα μικρά καραβάκια... Να ξέρουμε και να καταλαβαίνουμε γιατί συμβαίνει αυτό. Δεν είναι μειωτικό για τις γυναίκες. Μάλλον το αντίθετο...
tonia dok.
18-05-2010, 16:18
egina melos edw gia na ekfrasw thn aganakthsh mou!!eimai se aen sto 1 etos k molis exasa to 2o e3amhno gt den vrhka eteria na mparkarw!!vlepete i frash "den pernoume kopeles"egina soupa!k oses pernoune an den exeis meson den kaneis tipota!!egw loipon den exw alla den ta parataw 8a 3anaprospa8isw an k 8a eimai 2eths etsi k as perasa ta ma8imata ta swsthka ktl etsi goustaroun autoi!!3erw einai mpelades i gyneka sto karavi!!oxi oles omws dokimaste mas re gamoto!makari na i3era pou na apeu8in8w!
Συμμερίζωμε την αγανάκτησή σου και μάλιστα έτυχε μόλις πριν λίγο να διαβάσω ότι περίπου 150 σπουδαστές των ΑΕΝ δεν έχουν ναυτολογηθεί και οι 100 είναι γυναίκες.
Δυστυχώς το ΥΕΝ δεν έχει λάβει σοβαρή πρόνοια ώστε να μην παρατηρούνται αυτά τα φαινόμενα. Ακόμα είναι πολύ δύσκολο να μπορέσουν οι γυναίκες και μάλιστα σπουδάστριες να γίνουν δεκτές στα πλοία και αυτό είτε λόγω προκαταλήψεων για τις ικανότητές τους είτε για το φόβο μήπως υπάρχουν παρατράγουδα στις σχέσεις με τους άρρενες συναδελφους και βρει η εταιρία το μπελά της..
Όπως και να χει, είναι απαράδεκτο να αφήνεις να μπαίνουν στις σχολές τόσα νεα παιδιά και ύστερα πριν καν ξεκινήσουν να τους κόβεις τα φτερά την στιγμή μάλιστα που υποτίθεται ότι υπάρχει έλλειψη ποιοτικών πληρωμάτων.
Το μόνο που μπορείτε να κάνετε (εκτός από.. υπομονή) είναι να απευθυνθείτει στην διεύθυνση ναυτικής εκπαίδευσης του ΥΕΝ (το οποίο τώρα ούτε κι εγώ δεν μπορώ να παρακολουθήσω με ποιό υπουργείο έχει συγχωνευθεί..) και να ζητήσεται να σας βοηθήσουν να βρείτε πλοίο. Κατόπιν υπάρχει και η ένωση εφοπλιστών και το συνδικαλιστικό σωματείο. Δεν είμαι πολύ σίγουρος για το αποτέλσμα αλλά είναι ό,τι πιο πρακτικό μπορεί κάνεις να προτείνει αν δεν υπάρχει κάποιος στο ευρύτερο οικογενειακό και φιλικό περιβάλλον που να έχει σχέση με την ναυτιλία και να μπορεί να βοηθήσει. Λυπάμαι ειλικρινά και εύχωμαι εν τέλει με επιμονή και υπομονή όλα να πάνε καλά.
Πάντως σε γενικότερο επίπέδο πρέπει να γίνουν κάποιες κινήσεις και να παρθούν μέτρα. Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες φετος ο αριθμός των εισακτέων στις ΑΕΝ θα είναι μειωμένος σε σχέση με πέρσι κατα 350 άτομα, αλλά αυτό δεν αρκεί. Πάντως θα πρέπει να γίνουν και κινήσεις ενημέρωσης/εκπαίδευσης των εταιριών και του προσωπικού (γραφείου και πλοίου) προκειμένου να υπάρχει διαφορετική αντιμετώπιση τόσο των νέων σπουδαστων εν γένει όσο και των γυναικών ειδικότερα. Εν τέλει δεν ξέρω και κατα πόσο είναι νόμιμο να σε απορίπτει κάποιος από μια δουλειά λόγω φύλλου. Αν αυτό δεν είναι φυλλετική διάκριση τότε τί είναι; Τα σωματεία και οι αρμόδιες υπηρησίες των υπουργείων δεν τους ενδιαφέρει το τι συμβαίνει και σε τι κινήσεις προβαίνουν όταν ένας σπουδαστής τους καταγγέλει στην ουσία φυλλετική διάκριση; Διότι αυτό είναι όταν μια σπουδάστρια έρχεται και σου λέει ότι την απορρίπτουν ρητά επειδή είναι κοπέλα. Που είναι η ισότητα; Τί πρέπει δηλαδή να κάνει κανείς; Να βγει στα κανάλια;
leodint63
19-05-2010, 02:00
Είναι πράγματι λυπηρό το ανωτέρω φαινόμενο. Τα προηγούμενα χρόνια λόγω της έξαρσης των παραγγελιών νέων πλοίων ,του αναρριχόμενου σε νέα υψηλά ναυλαρίθμου, της υπέρμετρης αισιοδοξίας για την παγκόσμια οικονομία, έγινε ορατός ο κίνδυνος τα νέα πλοία που θα καθελκυσθούν να μη μπορέσουν να στελεχωθούν επαρκώς. Νέες καμπάνιες προσέλκυσης νέων στο ναυτικό επάγγελμα επινοήθηκαν.(βλέπε ΙΜΟ Go to sea campaign).Στην Ελληνική πραγματικότητα το ηλιοβασίλεμα με τον δόκιμο και τον εξάντα ήταν σε πρώτη ζήτηση όπως και ο νεανίας καθήμενος στην μεγάλου κυβισμού μηχανή του που αγνάντευε το πέλαγος. Στην Ινδική πραγματικότητα προσπαθούσαν να δελεάσουν τους νέους προσφέροντας έπειτα από μια δεκαετία εργασίας ,άπειρο ελεύθερο χρόνο για γκολφ. Στην Φιλιπινέζικη πραγματικότητα έταζαν στους Φιλιπινέζους νέους φίλους ανά την υδρόγειο. Αποτέλεσμα των ανωτέρω ήταν η αθρόα εισαγωγή σπουδαστών και σπουδαστριών στις σχολές μην τυχόν και ξεμείνει η πιάτσα από κόσμο. Όσον αφορά δε τον γυναικείο πληθυσμό σε περιόδους έλλειψης πληρωμάτων απετέλεσε το λεγόμενο “untapped resource” εργατικού δυναμικού. Χρονιά σταθμός υπήρξε το 1978(αν θυμάμαι καλά ) που εισήλθαν για πρώτη φορά γυναίκες στις σχολές. Λίγο οι ράδες στην Νιγηρία, λίγο η υπέρμετρη αισιοδοξία για την στο διηνεκές ανάπτυξη της ναυτιλίας κάτι παρόμοιο με σήμερα συνέβη και γέμισε ο κόλπος της Ελευσίνας με παροπλισμένα(για λίγο γιατί μετά πήγαν για scrap).Οι γυναίκες πλήρωσαν δυστυχώς με το τίμημα της ανεργίας την μετάπτωση από τον ένα οικονομικό κύκλο στον άλλον.
Αλλά φευ, για άλλη μια φορά η ιστορία επαναλαμβάνεται σαν ιλαροκωμωδία. Τα χρηματιστήρια κατακρημνίζονται, ο ναυλάριθμος βρίσκεται στα τάρταρα, οι παραγγελίες πλοίων είτε ακυρώνονται είτε οι παραδόσεις μετατίθενται στο αβέβαιο μέλλον. Εφοπλιστές οι οποίοι διαφήμιζαν το the sky is the limit ,βλέπουν την μετοχή τους να κοστίζει μηδέν κόμμα κάτι ψιλά, άλλοι μεγιστάνες εκλιπαρούν για χρηματοδότηση από τις τράπεζες ώστε να αποπερατωθούν τα παραγγελθέντα πλοία .Πλοία παροπλίζονται(για λίγο) ελπίζοντας στην ταχεία ανάρρωση της παγκόσμιας οικονομίας(παγκόσμια= κινέζικη).Αλλά το χρηματιστήριο της Σαγκάης είναι και αυτό άρρωστο και όπως το βλέπω μάλλον προς τα κάτω κοιτάζει.. Εφοπλιστές οι οποίοι είναι σοφοί ,έχουν πουλήσει εδώ και αρκετό καιρό και αναμένουν την βαθειά ύφεση για να ξανααγοράσουν πλοία σε λίαν δελεαστικές τιμές. Και ο παρόν οικονομικός κύκλος θα δώσει την σκυτάλη στον επόμενο.
Για άλλη μια φορά τα όνειρα κάποιων παιδιών και οι θυσίες κάποιων γονιών δεν θα ευοδωθούν. Οι αρμόδιοι δεν αντελήφθησαν εγκαίρως την επερχόμενη απειλή του παγκόσμιου χρέους και συνέχιζαν να δέχονται υπεράριθμους στις σχολές, χωρίς πρόβλεψη για τις δυνατότητες μελλοντικής απασχόλησης. Για άλλη μια φορά θα ξαναδημιουργήσουν τους “never recruited”.Εφέτος σαν κάτι να αντιλήφθησαν και ανακοίνωσαν ότι θα μειώσουν τον αριθμό των εισακτέων. Αυτό είναι το λεγόμενο λάθος timing.Αλλά φταίνε και λίγο τα παιδιά. Παρασύρονται από τις διαφημίσεις και και ανυποψίαστα παίρνουν αποφάσεις ζωής. Χωρίς τον παραμικρό υπολογισμό της μελλοντικής αξίας των αποφάσεων τους.
Οι γυναίκες είναι τα πρώτα θύματα όπως ήταν και στο παρελθόν χωρίς αυτό να σημαίνει ότι και η υπόλοιπη Ελληνική κοινωνία δεν θα πιεσθεί ιδιαίτερα από τις επερχόμενες οικονομικές εξελίξεις.
Όσον αφορά την Tonia .dok συνιστώ ψυχραιμία.
argonauths
22-05-2010, 10:53
ΕΓΩ ΤΩΡΑ ΘΑ ΦΕΡΩ ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΘΕΜΑ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ, ΚΑΙ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΘΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΟΥΝ ΟΙ ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΟΙ. ΚΑΤ' ΕΜΕ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ Η ΠΕΤΡΑ ΤΟΥ ΣΚΑΝΔΑΛΟΥ ΣΤΑ ΠΛΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΚΑΙ ΙΔΙΚΑ ΣΤΑ ΠΟΝΤΟΠΟΡΑ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΠΡΟΚΑΤΙΛΗΜΕΝΟΣ ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΟΤΙ ΞΕΡΩ ΑΦΤΟ ΕΧΕΙ ΔΕΙΞΕΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ....
Κατ αρχην δεν ειναι καθολου νεο θεμα αυτο που εθιξες τωρα,αλλα συζητηθηκε πολυ,για αρκετο διαστημα.Διαφωνω.ωστοσο,αγαπητε μου,διαφωνω καθετα!Με εχουν καλυψει ηδη οι αποψεις της Καπετανισσας,αλλα θα σου πω οτι μια γυναικα μπορει να σταθει ψηλα και να κερδισει το σεβασμο και την εκτιμηση των συναδελφων της.ακομα και σε τοσο ευαισθητα ποστα.Εξαρταται αποκλειστικα απο την προσωπικοτητα και την επαγγελματικη της καταρτηση.Οταν σεβεται η ιδια τον εαυτο της και το επαγγελμα της,αυτο αντανακλα και στους γυρω της.Πιστεψε με,τα ιδια αν οχι μεγαλυτερα προβληματα προκαλουν αντρες αξιωματικοι στα καραβια με την αναρμοστη συμπεριφορα τους και την ελλειπη καταρτηση τους.Αν αυτη τη στιγμη ο Ελληνας ναυτικος δεν εχει το κυρος που του πρεπει,ευθυνονται οι αντρες ναυτικοι κι οχι οι γυναικες.Οι λογοι εχουν αναλυθει με επιχειρηματα και σαφηνεια απο τους προλαλησαντες ως τωρα.Σεβομαι τις ανησυχιες σου,απλα εκφραζω την αποψη μου ως ανθρωπος κι οχι ως γυναικα-σουφραζετα σε καμμια περιπτωση.
Kapetanissa
22-05-2010, 20:14
ΕΓΩ ΤΩΡΑ ΘΑ ΦΕΡΩ ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΘΕΜΑ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ, ΚΑΙ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΘΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΟΥΝ ΟΙ ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΟΙ. ΚΑΤ' ΕΜΕ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ Η ΠΕΤΡΑ ΤΟΥ ΣΚΑΝΔΑΛΟΥ ΣΤΑ ΠΛΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΚΑΙ ΙΔΙΚΑ ΣΤΑ ΠΟΝΤΟΠΟΡΑ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΠΡΟΚΑΤΙΛΗΜΕΝΟΣ ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΟΤΙ ΞΕΡΩ ΑΦΤΟ ΕΧΕΙ ΔΕΙΞΕΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ....
Θα συμφωνήσω. Εξάλλου είναι γνωστό ότι εκ γυναικός πηγάζουν τα φαύλα. Όπως και η παροιμία ΠΥΡ - ΓΥΝΗ - ΚΑΙ ΘΑΛΑΣΣΑ. Κι απορώ μ' εκείνους που σκεφτήκαν να ενώσουν τα δυο κακά μαζί.
Εσύ Αργοναύτη, ως Αργοναύτης, θα έχεις και προσωπική πείρα του πράγματος. Διότι όπως είναι γνωστό στην Αργοναυτική εκστρατεία συμμετείχε και γυναίκα. Η περίφημη Αταλάντη.
Παρά την ... κατσικοπόδαρη... η εκστρατεία λένε πως πέτυχε. Και έφερε το χρυσόμαλλο δέρας.
Να σημειώσω ότι στην εκστρατεία πήραν μέρος όλοι οι ήρωες της Ελλάδος, πενήντα τον αριθμό, συμπεριλαμβανομένου και του Ηρακλή. Ανάμεσα τους ήταν οι Διόσκουροι, Κάστωρ και Πολυδεύκης, ο Ίδας και Λυνκέας, ο Ορφέας, ο Πηλέας, ο Μελέαγρος, ο Τυδέας, ο Αμφιάραος, όπως μπορεί κανείς να διαβάσει εδώ:
http://www.sikyon.com/mykinai/argonautes_gr.html
όπου βεβαίως αναφέρεται και η παρουσία της Αταλάντης.
Αν και πρόκειται για μυθολογική διήγηση και όχι για πραγματικό γεγονός, αποκαλύπτει ότι οι αρχαίοι μας πρόγονοι δεν ήταν αρνητικοί στην παρουσία της γυναίκας στα πλοία και δη στα ποντοπόρα, αφού η Αργώ, το θρυλικό καράβι του Ιάσονα, διέσχισε την πρώτη θάλασσα που έλαβε το όνομα Πόντος και συγκεκριμένα Εύξεινος Πόντος. Και μάλιστα την έβαλαν να συντροφεύει όχι όποιους κι όποιους, μα τους ήρωες της Ελλάδας! κι ανάμεσά τους κοτζάμ Ηρακλή.
Αυτή ήταν η πραγματική θέση της Ελληνίδας εκείνα τα χρόνια και γι' αυτό η πατρίδα μας τότε κατάφερε να φτάσει στο λαμπρότερο σημείο της ιστορίας της. Αργότερα, όταν ξένα ήθη και έθιμα επικράτησαν, οι γυναίκες κλείστηκαν στους γυναικωνίτες... Και μόνο σαν η πατρίδα κινδύνευε διάβαιναν την πόρτα του και έπιαναν όπλα δίπλα στους άντρες.
Να θυμίσω ότι η Μπουμπουλίνα φέρει το βαθμό του ναυάρχου; Ή να θυμίσω την τεράστια συμβολή της στο να έχουμε σήμερα ελεύθερη πατρίδα;
Φίλε Αργοναύτη, είναι παρατηρημένο πως όπου μπήκε η γυναίκα κατάφερε να δώσει νέα πνοή. Κι αν εσύ μας θεωρείς πέτρες του σκανδάλου εγώ από προσωπική πείρα λέγω πως ακόμη και με αυτή την έννοια η παρουσία της γυναίκας "αναγκάζει" τους άντρες του πληρώματος να συμπεριφέρονται πιο αντρίκεια. Ειδικά σε καταστάσεις δύσκολες. Γιατί το γονίδιο του αντρικού εγωισμού δεν τους επιτρέπεις μπροστά στη γυναίκα να φανούν κατώτεροι των περιστάσεων. Όσοι τουλάχιστον είναι αληθινοί άντρες. Για τους άλλους το καταλαβαίνω και το ασπάζομαι πως η παρουσία της γυναίκας στο πλοίο τους προκαλεί άγχος αξεπέραστο. Ίσως γι' αυτό και οι παλιοί έλληνες διάλεξαν την αφρόκρεμα για συντρόφους της Αταλάντης...
Εγραψες,αγαπητη μου!Ευφυεστατη απαντηση!Τυχεροι οσοι σε εχουν δασκαλα και συντροφια τους.Να εισαο καλα!
leodint63
23-05-2010, 02:12
argonauths
To post σου αποκαλύπτει μια αναδυόμενη (μάλλον δική σου καθότι δεν βλέπω να συμφωνεί κάποιος με την συνεισφορά σου στο τραπέζι) κοινωνική αντίληψη βάσει της οποίας οι εργαζόμενες εις τα πλοία γυναίκες ανήκουν σε κάποια «παραβατική» κοινωνική ομάδα.
Επίσης μου προκαλεί μεγάλη εντύπωση το ότι δεν υπαινίσσεσαι αλλά δείχνεις να είσαι απόλυτα πεπεισμένος ότι η παραβατικότητα (πέτρα του σκανδάλου) την οποία αναφέρεις αποτελεί και θεσμικό μόρφωμα .
Δεν θα έπρεπε αυτήν την θεωρητική σου διακήρυξη να την τεκμηριώσεις με την απαραίτητη ανάλυση εμπειρικού υλικού? Ίσως τότε θα μπορούσαμε οι συμμετέχοντες να την συζητήσουμε συνοπτικά και να αντιληφθούμε τις διαδικασίες και τις διεργασίες της κοινωνικής μεταβολής που συντελούνται σε ένα ποντοπόρο πλοίο όπου εργάζονται και γυναίκες συνάδελφοι και να προσπαθήσουμε να κινηθούμε σε ένα τρόπο ερμηνείας του υπό δημιουργία πολιτιστικού υποδείγματος(πέτρα του σκανδάλου) που αναφέρεις .
leodint63
23-05-2010, 12:54
Kapetanissa
Εξαιρετική η εκφορά του γραπτού σου λόγου. Δεν μπορείς παρά να έχεις την αναγνώριση μου για τις ικανότητες και δεξιότητες που διαθέτεις ,πιστεύω αποκτηθείσες μέσα από διαδικασία σπουδών ,μελέτης ,κατάρτισης και εμπειρίας. Όλα σου τα κείμενα είναι επιμελώς τεκμηριωμένα, μεστά σε νοήματα και ουσία και παραπέμπουν σε πολυσύνθετη και πολύπλευρη προσωπικότητα. Στο σημερινό περιβάλλον υποκουλτούρας και απαξίωσης το οποίο έχει ενστερνισθεί μεγάλο μέρος της Ελληνικής κοινωνίας ,σίγουρα αποτελείς πρότυπο εκπαιδευτικού.
Kapetanissa
23-05-2010, 17:01
xotiko και leodint63,
Ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια και με χαροποιούν ιδιαίτερα καθώς προέρχονται από ανθρώπους που και εκτιμώ και χειρίζονται με δεινότητα το λόγο.
Όσο για τις αναφορές σας στην επαγγελματική μου ιδιότητα, επιτρέψτε μου να μοιραστώ μαζί σας μια μεγάλη χαρά. Έπειτα από 25 χρόνια σε σχολικές αίθουσες της Αθήνας, ανοίγω επιτέλους τα φτερά μου και αναχωρώ. Δεν είναι όμως μόνο το ταξίδι... αν και μου ξαναφέρνει στο νου τις εποχές που έπαιρνα τη βαλιτσούλα μου για να μπαρκάρω. Είναι κυρίως ο προορισμός. Δίπλα στη θάλασσα... εκεί θα είναι από το Σεπτέμβρη η νέα μου θέση εργασίας. Ξανασμίγω με τη μεγάλη αγαπημένη.
http://sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc3/hs298.snc3/28560_1458522828548_1397716273_1256299_7591092_n.j pg
Το κόκκινο πλαίσιο δείχνει το νέο μου σχολείο. Ηγουμενίτσα. Ακριβώς εκεί που φεύγουν τα καραβάκια για την Κέρκυρα. Αν ποτέ κανείς περάσει από κει, θα χαρώ πολύ να τα πούμε και από κοντά.
Εννοείται πως θα στέλνω στο Ναυτιλία και όλα τα νέα από το λιμάνι της Ηγουμενίτσας.
Ξέρετε, για πλάκα έλεγα πολλές φορές στο παρελθόν πως αν μπορούσα θα μετέφερα την τάξη μου σε καράβι. Να γυρνάμε όλο τον κόσμο με τους μαθητές μου, κάνοντας μάθημα και ταξιδεύοντας ταυτόχρονα!
Ε, αφού αυτό είναι ανέφικτο, βρήκα τη λύση να μετακομίσω σε ένα σχολείο που είναι φάτσα αντίκρυ σε λιμάνι. Μόνο ένας μικρός δρόμος το χωρίζει απ' αυτό. Θα διδάσκω και θα ακούω τις σειρήνες των πλοίων! Τι άλλο θέλει μια πρώην ναυτικός για να νιώθει ευτυχισμένη;
argonauths
27-05-2010, 19:40
ΚΟΙΤΑΧΤΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΓΙΑΤΙ ΜΑΛΛΟΝ ΔΕΝ ΕΓΙΝΑ ΚΑΤΑΝΟΗΤΟΣ,ΕΠΑΝΑΔΙΑΤΥΠΩΝΩ ΛΟΙΠΟΝ ΟΤΙ ΔΕΝ ΑΦΟΡΙΖΩ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΑΛΛΑ ΤΟΙΣ ΚΡΙΝΩ ΩΣ ΜΗ ΙΚΑΝΕΣ ΣΤΑ ΠΟΝΤΟΠΟΡΑ ΛΟΓΩ ΦΥΛΛΟΥ ,ΛΟΓΩ ΠΡΟΚΑΤΑΛΗΠΨΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ, ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΛΟΓΩ ΑΔΥΝΑΜΙΑΣ ΕΙΤΕ ΜΥΙΚΗΣ ΕΙΤΕ ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΑΛΛΑ ΕΤΣΙ ΘΕΟΡΩ ΠΩΣ ΟΙ ΤΟΜΟΙΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΑΡΜΟΖΟΥΝ ΕΙΝΑΙ Η ΑΚΤΟΠΛΟΙΑ Η ΚΡΟΥΑΖΙΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΙΟ ΚΟΝΤΑ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥΣ ΔΙΧΩΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΦΤΟ ΥΠΟΤΙΜΗΤΙΚΟ ...
Kapetanissa
03-06-2010, 15:24
ΚΟΙΤΑΧΤΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΓΙΑΤΙ ΜΑΛΛΟΝ ΔΕΝ ΕΓΙΝΑ ΚΑΤΑΝΟΗΤΟΣ,ΕΠΑΝΑΔΙΑΤΥΠΩΝΩ ΛΟΙΠΟΝ ΟΤΙ ΔΕΝ ΑΦΟΡΙΖΩ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΑΛΛΑ ΤΟΙΣ ΚΡΙΝΩ ΩΣ ΜΗ ΙΚΑΝΕΣ ΣΤΑ ΠΟΝΤΟΠΟΡΑ ΛΟΓΩ ΦΥΛΛΟΥ ,ΛΟΓΩ ΠΡΟΚΑΤΑΛΗΠΨΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ, ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΛΟΓΩ ΑΔΥΝΑΜΙΑΣ ΕΙΤΕ ΜΥΙΚΗΣ ΕΙΤΕ ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΑΛΛΑ ΕΤΣΙ ΘΕΟΡΩ ΠΩΣ ΟΙ ΤΟΜΟΙΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΑΡΜΟΖΟΥΝ ΕΙΝΑΙ Η ΑΚΤΟΠΛΟΙΑ Η ΚΡΟΥΑΖΙΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΙΟ ΚΟΝΤΑ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥΣ ΔΙΧΩΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΦΤΟ ΥΠΟΤΙΜΗΤΙΚΟ ...
Διαβάζοντας προσεκτικά το μήνυμά σου καταλαβαίνω γιατί δεν κατάλαβες τις προηγούμενες απαντήσεις. Εκείνο το ΠΑΝ ΜΕΤΡΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ τι το ήθελες για τίτλο; Τουλάχιστον μάθε πως το αρχαίο ρητό είναι ΜΕΤΡΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ. Και σου εύχομαι μια μέρα να καταφέρεις και να το τηρήσεις.
xotiko και leodint63,
Ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια και με χαροποιούν ιδιαίτερα καθώς προέρχονται από ανθρώπους που και εκτιμώ και χειρίζονται με δεινότητα το λόγο.
Όσο για τις αναφορές σας στην επαγγελματική μου ιδιότητα, επιτρέψτε μου να μοιραστώ μαζί σας μια μεγάλη χαρά. Έπειτα από 25 χρόνια σε σχολικές αίθουσες της Αθήνας, ανοίγω επιτέλους τα φτερά μου και αναχωρώ. Δεν είναι όμως μόνο το ταξίδι... αν και μου ξαναφέρνει στο νου τις εποχές που έπαιρνα τη βαλιτσούλα μου για να μπαρκάρω. Είναι κυρίως ο προορισμός. Δίπλα στη θάλασσα... εκεί θα είναι από το Σεπτέμβρη η νέα μου θέση εργασίας. Ξανασμίγω με τη μεγάλη αγαπημένη.
http://sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc3/hs298.snc3/28560_1458522828548_1397716273_1256299_7591092_n.j pg
Το κόκκινο πλαίσιο δείχνει το νέο μου σχολείο. Ηγουμενίτσα. Ακριβώς εκεί που φεύγουν τα καραβάκια για την Κέρκυρα. Αν ποτέ κανείς περάσει από κει, θα χαρώ πολύ να τα πούμε και από κοντά.
Εννοείται πως θα στέλνω στο Ναυτιλία και όλα τα νέα από το λιμάνι της Ηγουμενίτσας.
Ξέρετε, για πλάκα έλεγα πολλές φορές στο παρελθόν πως αν μπορούσα θα μετέφερα την τάξη μου σε καράβι. Να γυρνάμε όλο τον κόσμο με τους μαθητές μου, κάνοντας μάθημα και ταξιδεύοντας ταυτόχρονα!
Ε, αφού αυτό είναι ανέφικτο, βρήκα τη λύση να μετακομίσω σε ένα σχολείο που είναι φάτσα αντίκρυ σε λιμάνι. Μόνο ένας μικρός δρόμος το χωρίζει απ' αυτό. Θα διδάσκω και θα ακούω τις σειρήνες των πλοίων! Τι άλλο θέλει μια πρώην ναυτικός για να νιώθει ευτυχισμένη;
Δε φανταζεσαι ποσο σε ζηλευω,καλη μου!Το μονιμο ονειρο μου ειναι αυτο που τωρα εσυ πραγματοποιησες.Ελπιζω και προσευχομαι,συντομα να υπηρετησουμε μαζι εκει.Ποσο πολυ θα το ηθελα!Δεν ειναι ανεφικτο,απλα ισως αργησει λιγο.Αν τα καταφερω,λογω δουλειας,θα σε επισκεφθω σιγουρα.Εισαι ευτυχισμενη.Ζηστο και για τις δυο μας!Θα σε σκεφτομαι και θα χαμογελω με ελπιδα.
argonauths
04-06-2010, 19:42
Διαβάζοντας προσεκτικά το μήνυμά σου καταλαβαίνω γιατί δεν κατάλαβες τις προηγούμενες απαντήσεις. Εκείνο το ΠΑΝ ΜΕΤΡΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ τι το ήθελες για τίτλο; Τουλάχιστον μάθε πως το αρχαίο ρητό είναι ΜΕΤΡΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ. Και σου εύχομαι μια μέρα να καταφέρεις και να το τηρήσεις.
ΘΑ ΠΡΟΤΙΜΟΥΣΑ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΜΙΑ ΤΕΚΜΗΡΙΩΜΕΝΗ ΑΠΟΨΗ ΠΑΡΑ ΜΕ ΦΛΙΑΡΕΣ ΥΠΟΔΕΙΞΕΙΣ.ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕΣ ΝΑ ΜΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ ΤΗΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΣΟΥ ΙΔΙΟΤΗΤΑ?
Kapetanissa
13-06-2010, 11:18
ΘΑ ΠΡΟΤΙΜΟΥΣΑ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΜΙΑ ΤΕΚΜΗΡΙΩΜΕΝΗ ΑΠΟΨΗ ΠΑΡΑ ΜΕ ΦΛΙΑΡΕΣ ΥΠΟΔΕΙΞΕΙΣ.ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕΣ ΝΑ ΜΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ ΤΗΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΣΟΥ ΙΔΙΟΤΗΤΑ?
Η τεκμηρίωση, αγαπητέ μου, προϋποθέτει και κοινό κώδικα επικοινωνίας. Επιπλέον έχει γίνει ήδη στις προηγούμενες σελίδες του θέματος. Δεν έχεις παρά να τις διαβάσεις.
Επαγγελματική ιδιότητα;
1. Διπλωματούχος ανθυποπλοίαρχος Εμπορικού Ναυτικού - απόφοιτος ΑΔΣΕΝ ΠΕΙΡΑΙΑ (1980) και με υπηρεσία κυρίως σε σούπερ τάνκερς.
http://i67.servimg.com/u/f67/11/67/15/71/iiuiii13.jpg
vlcc Andros Orion - διώρυγα Σουέζ
2. Παιδαγωγός - απόφοιτος Ραλλείου Παιδαγωγικής Ακαδημίας και 2ετούς Μετεκπαίδευσης ΜΔΔΕ - Μεταπτυχιακές σπουδές στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο Κύπρου με υποτροφία του ΙΚΥ και αντικείμενο την εκπαιδευτική έρευνα - Πιστοποίηση στις ΤΠΕ α΄επιπέδου και νυν σπουδάστρια του β΄επιπέδου πληροφορικής.
3. Εθελόντρια εκπαιδευτικός της Helmepa Junior (με πρώτο πανελλαδικό βραβείο στην ομάδα των μαθητών μου σε διαγωνισμό της οργάνωσης το 2006 http://mikrateratakia2.blogspot.com/2007/09/blog-post_8041.html και τιμητική συμμετοχή στον εορτασμό των 25χρονων της Helmepa στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, το 2007 http://mikrateratakia2.blogspot.com/2007/10/25-helmepa.html )
Εντάξει με το βιογραφικό μου;
Και λέω ότι με βάση αυτή την πορεία ζωής είμαι σε θέση να κρίνω αν οι γυναίκες κάνουν ή δεν κάνουν για τα καράβια. Όπως και να γνωρίζω τις διαφορές των δύο φύλων, σε τι υστερεί το καθένα και σε τι υπερτερεί.
Λαμβάνω επίσης υπόψη τα "βιογραφικά" πολλών άλλων φίλων, ανδρών και γυναικών, που έχουν αποφοιτήσει από σχολές πλοιάρχων. Η ανικανότητα να ανταποκριθούν στο επάγγελμα του ναυτικού είναι συνάρτηση ατομικών χαρακτηριστικών του καθενός και όχι του φύλου του. Έτσι από τους παλιούς συμμαθητές στην Εμποροπλοιάρχων υπάρχουν σήμερα αρκετοί που ακολούθησαν μια ανοδική καριέρα και άλλοι που εγκατέλειψαν τα καράβια για να γίνουν ταξιτζήδες, πωλητές κλπ.
Από τις γυναίκες, μια και αυτές αφορά το παρόν θέμα, έχουμε σήμερα αρκετές ανθυποπλοιάρχους, υποπλοιάρχους αλλά και στο βαθμό του Α΄ πλοιάρχου. Άλλες κατάφεραν να γίνουν καθηγήτριες ή και διευθύντριες σπουδών σε σχολές Εμπορικού Ναυτικού, στελέχη ναυτιλιακών εταιρειών ή και αξιωματικοί του λιμενικού. Εκτενή - και τεκμηριωμένη - αναφορά στο θεσμό της ελληνίδας καπετάνισσας μπορείς να διαβάσεις εδώ:
http://kapetanisses.blogspot.com/p/blog-page.html
Νομίζω όμως ότι και εσύ χρωστάς να τεκμηριώσεις την άποψή σου. Πού στηρίζεις την κρίση σου:
ΔΕΝ ΑΦΟΡΙΖΩ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΑΛΛΑ ΤΟΙΣ ΚΡΙΝΩ ΩΣ ΜΗ ΙΚΑΝΕΣ ΣΤΑ ΠΟΝΤΟΠΟΡΑ ΛΟΓΩ ΦΥΛΛΟΥ ,ΛΟΓΩ ΠΡΟΚΑΤΑΛΗΠΨΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ, ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΛΟΓΩ ΑΔΥΝΑΜΙΑΣ ΕΙΤΕ ΜΥΙΚΗΣ ΕΙΤΕ ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΑΛΛΑ ΕΤΣΙ ΘΕΟΡΩ ΠΩΣ ΟΙ ΤΟΜΟΙΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΑΡΜΟΖΟΥΝ ΕΙΝΑΙ Η ΑΚΤΟΠΛΟΙΑ Η ΚΡΟΥΑΖΙΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΙΟ ΚΟΝΤΑ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥΣ ΔΙΧΩΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΦΤΟ ΥΠΟΤΙΜΗΤΙΚΟ ...
Και είμαι υποχρεωμένη να σε στενοχωρήσω λέγοντας ότι στη συντριπτική τους πλειοψηφία οι γυναίκες αξιωματικοί γέφυρας προτιμούν τα ποντοπόρα πλοία και όχι τα επιβατικά κάθε μορφής. Αφενός γιατί υπάρχουν και γυναίκες χειροδύναμες και αφετέρου γιατί άλλο αξιωματικός και άλλο ναύτης. Αν και υπάρχουν και γυναίκες - ναύτες... πχ η Ματίνα Καλογεροπούλου, από τις Σπέτσες:
http://i17.servimg.com/u/f17/11/67/15/71/19640910.jpg
Ναι, καταλαβαίνω, την προκατάληψη που εκφράζεις σε βάρος των γυναικών, δεν είσαι δα και ο πρώτος, αλλά και τα στοιχεία από την πορεία των γυναικών στη ναυτιλία αποδεικνύουν πως η άποψη αυτή στερείται ερείσματος και επιπλέον η προκατάληψη είναι σύνηθες φαινόμενο αντίδρασης απέναντι σε κάθε τι καινούριο. Πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι που δεν μπορούν να αποδεχθούν την πρόοδο και θα επιμένουν στο παλαιό. Το πρόβλημα λοιπόν δεν είναι των γυναικών που τόλμησαν να ανοίξουν τα φτερά τους αλλά εκείνων που ζαλίζονται να τις βλέπουν να πετούν ψηλά.
Η ναυτιλία όμως - όπως και κάθε τομέας ανθρώπινης δραστηριότητας - έχει ανάγκη τον εκσυγχρονισμό, η αντίθετη τακτική οδηγεί στο μαρασμό και στην αποτυχία. Τα πλοία σήμερα δεν κινούνται ούτε με κουπιά ούτε με πανιά και επομένως τα μπράτσα περισσεύουν. Αντίθετα απαιτούν υψηλή θεωρητική κατάρτιση, ξένες γλώσσες, γνώσεις πληροφορικής κλπ. Να γιατί οι γυναίκες μπορούν ισότιμα να συναγωνιστούν τους άντρες συναδέλφους τους ως αξιωματικοί Ε.Ν. Γιατί μπορεί η φύση να δίνει προβάδισμα στη μυική δύναμη στους άντρες αλλά ανταποδίδει στις γυναίκες με εκείνο που και ο απλός λαός αναγνωρίζει, το θηλυκό μυαλό.
Και πάλι βέβαια θα τονίσω ότι δεν είναι όλα τα δάχτυλα ίσα. Υπάρχουν και άντρες καχεκτικοί στο σώμα αλλά και γυναίκες που αντί για μυαλό διαθέτουν πίτουρα. Άρα σε καμία περίπτωση δε θα ισχυριστώ πως κάνουν όλες οι γυναίκες για τα καράβια. Όπως το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με τους άντρες.
Το να εγκλωβιζόμαστε λοιπόν στο φύλο και μόνο του αξιωματικού μαρτυρά στενομυαλιά και οι στενόμυαλοι στη σημερινή ναυτιλία δεν έχουν θέση. Απόδειξη πως προκαταλήψεις σε βάρος των γυναικών εκφράζονται κύρια από τις μικρές ναυτιλιακές εταιρείες ενώ οι μεγάλες και επιτυχημένες εταιρείες δε διστάζουν να προσλάβουν στα πληρώματά τους και γυναίκες. Χαρακτηριστική περίπτωση ο όμιλος Αγγελικούση, που χρησιμοποιεί γυναίκες αξιωματικούς ακόμη και στα πλωτά του μεγαθήρια, φυσικά περνώντας την κάθε κοπέλα από "κόσκινο". Κι αν κι εφόσον αποδείξει την αξία της, της δίνει τα περιθώρια να συνεχίσει την καριέρα της.
Ο Αργο-ναύτης ...αργεί να απαντήσει...:mrgreen:
argonauths
30-06-2010, 16:21
Μάλιστα, οι απόψεις σου έχουν μια βάση και μπορώ να πω οτι ορισμένες απο τις θέσεις σου με βρήκαν σύμφωνο εν μέρει αλλά να σου πω την αλήθεια μου φαίνεται οτι θές να πάς αντίθετα με το ρεύμα πράγμα που είναι αδύνατων απο ώσο έχω καταλάβει γιατί στο τέλος θα σε παρασύρει, ο μόνος που πάει αντίθετα είναι ο Σολωμός (ψάρι) αλλά στο τέλος δεν τα καταφέρνει...
Μάλιστα, οι απόψεις σου έχουν μια βάση και μπορώ να πω οτι ορισμένες απο τις θέσεις σου με βρήκαν σύμφωνο εν μέρει αλλά να σου πω την αλήθεια μου φαίνεται οτι θές να πάς αντίθετα με το ρεύμα πράγμα που είναι αδύνατων απο ώσο έχω καταλάβει γιατί στο τέλος θα σε παρασύρει, ο μόνος που πάει αντίθετα είναι ο Σολωμός (ψάρι) αλλά στο τέλος δεν τα καταφέρνει...
Το μονο που εχω να απαντησω εγω σαυτο ειναι πως αυτοι ακριβως οι ανθρωποι,που πηγαν αντιθετα στο ρευμα και αφοριστηκαν απο το πληθος ειναι αυτοι που πηγαν το ανθρωπινο ειδος πιο μπροστα και του εδωσαν την περηφανια που τοσο ευκολα κι αβασανιστα οικειοποιειστε και χρησιμοποιειτε εσεις.Εγω νιωθω ευγνωμων σ αυτους και τους ευχαριστω που ακομα υπαρχουν!
Kapetanissa
30-06-2010, 19:30
Μάλιστα, οι απόψεις σου έχουν μια βάση και μπορώ να πω οτι ορισμένες απο τις θέσεις σου με βρήκαν σύμφωνο εν μέρει αλλά να σου πω την αλήθεια μου φαίνεται οτι θές να πάς αντίθετα με το ρεύμα πράγμα που είναι αδύνατων απο ώσο έχω καταλάβει γιατί στο τέλος θα σε παρασύρει, ο μόνος που πάει αντίθετα είναι ο Σολωμός (ψάρι) αλλά στο τέλος δεν τα καταφέρνει...
Ούτε να γελάσω δεν μπορώ με όσα γράφεις. Μόλις έμαθα το θάνατο φίλου καλού και αγαπημένου. Ένας από τους εξαιρετικούς τεχνικούς υπολογιστών μα και υπόδειγμα ήθους και εντιμότητας. Και για μια ακόμη φορά αναρωτήθηκα γιατί να φεύγουν τέτοιοι άνθρωποι και μάλιστα στο άνθος της ηλικίας τους. Που και τον κόσμο στολίζουν με την παρουσία τους και πολλά θα μπορούσαν ακόμη να προσφέρουν στο κοινωνικό σύνολο.
Από κει και πέρα τι να σχολιάσω από αυτά που γράφεις; Που μπλέκεις τον εθνικό ποιητή με τα ψάρια; Και δεν αρκεί η παρένθεση για τη διαφοροποίηση. Αφού Σολωμός με κεφαλαίο και ωμέγα είναι το επώνυμο του ποιητή ενώ το ψάρι γράφεται με μικρό σίγμα και όμικρον: σολομός.
Υπό άλλες συνθήκες και σε άλλο θέμα θα σου εξηγούσα αναλυτικά πόσο σημαντικό είναι στον άνθρωπο να γνωρίζει ορθογραφία, δεν είναι απλά κακοποίηση της γλώσσας, συνδέεται και με την ανάπτυξη της νοητικής ικανότητας.
Για ποια κόντρα στο ρεύμα να μιλήσουμε; Στα είπε ήδη το Ξωτικό. Και τόνισε την αντίθεση με το "πλήθος" εκείνων που τολμούν και τραβάνε ανάποδα από την πεπατημένη και αντί για τον κατήφορο επιλέγουν τις ανηφοριές.
Κι από το Σολωμό, μια και αναφέρθηκε εκ παραδρομής έστω το όνομά του, παραθέτω:
"Εγώ πιστεύω πως ό,τι συμβαίνει εδώ κάτω είναι πάντα στον καιρό του, οτιδήποτε κι αν νομίζουμε εμείς, που λίγη είναι η ζωή μας και λιγοστό εκείνο που βλέπουμε." (περισσότερα στο βιβλίο του Δημήτρη Λιαντίνη: "ΧΑΣΜΑ ΣΕΙΣΜΟΥ - Ο ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ" )
Έτσι και με τις καπετάνισσες. Αν είναι ο καιρός ώριμος θα ανέβουν και κόντρα στο ρεύμα στις γέφυρες. Αν όχι, θα μείνουν στη μέση της διαδρομής... Εσύ γιατί σκας;
Όμως από το Σολωμό αξίζει στο θέμα αυτό να αναφερθούν μερικοί στίχοι του γραμμένοι για τις γυναίκες της εποχής του... Στίχοι που εξηγούν γιατί τέτοιων γυναικών οι εγγόνες μπορούν και δικαιούνται να γίνονται καπετάνισσες:
Kαι βλέπω πέρα τα παιδιά και τες αντρογυναίκες
γύρου στη φλόγα π’ άναψαν, και θλιβερά τη θρέψαν
μ’ αγαπημένα πράματα και με σεμνά κρεβάτια,
ακίνητες, αστέναχτες, δίχως να ρίξουν δάκρυ·
και γγίζ’ η σπίθα τα μαλλιά και τα λιωμένα ρούχα.
Γλήγορα, στάχτη, να φανείς, οι φούχτες να γιομίσουν.
Δ. ΣΟΛΩΜΟΣ - ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ - γ΄σχεδίασμα
Και για τις καπετάνισσες ειδικά, καπετάνισσες της στεριάς και του Σουλίου, ο Σολωμός θα τραγουδήσει:
Εκαθότουνε εις τα όρη
ο Σουλιώτης ξακουστός.
Να τον διώξει δεν ημπόρει
πείνα, δίψα, και αριθμός.
Συχνά σπώντας τα θηκάρια
με τα χέρια τα λιγνά,
ορμούν σ' άπειρα κοντάρια.
Τες γυναίκες των συχνά,
μεγαλόψυχα τραβάει
τον ίδιον αίσθημα τιμής,
που κοιτώντας τον Κομβάυ
είχε ο ανδρείος Τραγουδιστής.
Τες εμάζωξε εις το μέρος
του Τσαλόγγου το ακρινό
της ελευθεριάς ο έρως
και τες έμπνευσε χορό.
Τέτοιο πήδημα δεν το είδαν
ούτε γάμοι, ούτε χαρές,
και άλλες μέσα τους επήδαν
αθωότερες ζωές.
Τα φορέματα εσφυρίζαν
και τα ξέπλεκα μαλλιά,
κάθε γύρο που εγυρίζαν
από πάνου έλειπε μια.
Χωρίς γόγγυσμα κι αντάρα
πάρα εκείνη μοναχά,
οπού έκαναν με την κάρα,
με τα στήθια, στα γκρεμά.
Στα ίδια όρη εγεννηθήκαν
και τα αδάμαστα παιδιά,
που την σήμερο εχυθήκαν
πάντα οι πρώτοι στη φωτιά.
Τέτοιων γυναικών απόγονοι είναι και οι καπετάνισσες της θάλασσας. Και λύπηση κανενός δε χρειάζονται όταν και αν φτάνουν στο χείλος του γκρεμού. Ένας έρωτας τις μάζωξε εκεί. Κι άνθρωπος που ευτύχησε να βιώσει τέτοιον έρωτα είναι έτσι κι αλλιώς κερδισμένος και νικητής.
Πώς να το καταλάβουν όμως αυτό όσοι ποτέ δεν τόλμησαν στη ζωή τους;
Τέτοια "πηδήματα" είναι έτσι κι αλλιώς για λίγους.
Για τους άλλους είναι η θλιβερή ρουτίνα και μια ζωή χωρίς τίποτε το αξιοσημείωτο.
Κι ο καθένας ας διαλέξει το δρόμο του. Που - μην το ξεχνάμε - έχει αναπόφευκτο τέρμα το θάνατο. Τι μένει λοιπόν; Μένει να ζήσεις όσο πιο ζωντανά μπορείς την κάθε στιγμή. Να μην την σπαταλήσεις άδικα. Μια θάλασσα και η ζωή. Ή θα μείνεις να την κοιτάς από τη σιγουριά της στεριάς ή θα πέσεις και θα κολυμπήσεις. Από το Σολωμό και ο επίλογος:
Tο παιδάκι όταν αρχίση
Tο κολύμπισμα να μάθη,
O κολυμπιστής στα βάθη
Mε το χέρι το οδηγά,
Tο αφήνει, το προσέχει,
Kι’ αν ιδή το οπώς δειλιάζει,
Eυθύς τρέχει και τ’ αρπάζει,
Kαι τον φόβον του ονειδά.
Ούτε να γελάσω δεν μπορώ με όσα γράφεις. Μόλις έμαθα το θάνατο φίλου καλού και αγαπημένου. Ένας από τους εξαιρετικούς τεχνικούς υπολογιστών μα και υπόδειγμα ήθους και εντιμότητας. Και για μια ακόμη φορά αναρωτήθηκα γιατί να φεύγουν τέτοιοι άνθρωποι και μάλιστα στο άνθος της ηλικίας τους. Που και τον κόσμο στολίζουν με την παρουσία τους και πολλά θα μπορούσαν ακόμη να προσφέρουν στο κοινωνικό σύνολο.
Από κει και πέρα τι να σχολιάσω από αυτά που γράφεις; Που μπλέκεις τον εθνικό ποιητή με τα ψάρια; Και δεν αρκεί η παρένθεση για τη διαφοροποίηση. Αφού Σολωμός με κεφαλαίο και ωμέγα είναι το επώνυμο του ποιητή ενώ το ψάρι γράφεται με μικρό σίγμα και όμικρον: σολομός.
Υπό άλλες συνθήκες και σε άλλο θέμα θα σου εξηγούσα αναλυτικά πόσο σημαντικό είναι στον άνθρωπο να γνωρίζει ορθογραφία, δεν είναι απλά κακοποίηση της γλώσσας, συνδέεται και με την ανάπτυξη της νοητικής ικανότητας.
Για ποια κόντρα στο ρεύμα να μιλήσουμε; Στα είπε ήδη το Ξωτικό. Και τόνισε την αντίθεση με το "πλήθος" εκείνων που τολμούν και τραβάνε ανάποδα από την πεπατημένη και αντί για τον κατήφορο επιλέγουν τις ανηφοριές.
Κι από το Σολωμό, μια και αναφέρθηκε εκ παραδρομής έστω το όνομά του, παραθέτω:
"Εγώ πιστεύω πως ό,τι συμβαίνει εδώ κάτω είναι πάντα στον καιρό του, οτιδήποτε κι αν νομίζουμε εμείς, που λίγη είναι η ζωή μας και λιγοστό εκείνο που βλέπουμε." (περισσότερα στο βιβλίο του Δημήτρη Λιαντίνη: "ΧΑΣΜΑ ΣΕΙΣΜΟΥ - Ο ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ" )
Έτσι και με τις καπετάνισσες. Αν είναι ο καιρός ώριμος θα ανέβουν και κόντρα στο ρεύμα στις γέφυρες. Αν όχι, θα μείνουν στη μέση της διαδρομής... Εσύ γιατί σκας;
Όμως από το Σολωμό αξίζει στο θέμα αυτό να αναφερθούν μερικοί στίχοι του γραμμένοι για τις γυναίκες της εποχής του... Στίχοι που εξηγούν γιατί τέτοιων γυναικών οι εγγόνες μπορούν και δικαιούνται να γίνονται καπετάνισσες:
Kαι βλέπω πέρα τα παιδιά και τες αντρογυναίκες
γύρου στη φλόγα π’ άναψαν, και θλιβερά τη θρέψαν
μ’ αγαπημένα πράματα και με σεμνά κρεβάτια,
ακίνητες, αστέναχτες, δίχως να ρίξουν δάκρυ·
και γγίζ’ η σπίθα τα μαλλιά και τα λιωμένα ρούχα.
Γλήγορα, στάχτη, να φανείς, οι φούχτες να γιομίσουν.
Δ. ΣΟΛΩΜΟΣ - ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ - γ΄σχεδίασμα
Και για τις καπετάνισσες ειδικά, καπετάνισσες της στεριάς και του Σουλίου, ο Σολωμός θα τραγουδήσει:
Εκαθότουνε εις τα όρη
ο Σουλιώτης ξακουστός.
Να τον διώξει δεν ημπόρει
πείνα, δίψα, και αριθμός.
Συχνά σπώντας τα θηκάρια
με τα χέρια τα λιγνά,
ορμούν σ' άπειρα κοντάρια.
Τες γυναίκες των συχνά,
μεγαλόψυχα τραβάει
τον ίδιον αίσθημα τιμής,
που κοιτώντας τον Κομβάυ
είχε ο ανδρείος Τραγουδιστής.
Τες εμάζωξε εις το μέρος
του Τσαλόγγου το ακρινό
της ελευθεριάς ο έρως
και τες έμπνευσε χορό.
Τέτοιο πήδημα δεν το είδαν
ούτε γάμοι, ούτε χαρές,
και άλλες μέσα τους επήδαν
αθωότερες ζωές.
Τα φορέματα εσφυρίζαν
και τα ξέπλεκα μαλλιά,
κάθε γύρο που εγυρίζαν
από πάνου έλειπε μια.
Χωρίς γόγγυσμα κι αντάρα
πάρα εκείνη μοναχά,
οπού έκαναν με την κάρα,
με τα στήθια, στα γκρεμά.
Στα ίδια όρη εγεννηθήκαν
και τα αδάμαστα παιδιά,
που την σήμερο εχυθήκαν
πάντα οι πρώτοι στη φωτιά.
Τέτοιων γυναικών απόγονοι είναι και οι καπετάνισσες της θάλασσας. Και λύπηση κανενός δε χρειάζονται όταν και αν φτάνουν στο χείλος του γκρεμού. Ένας έρωτας τις μάζωξε εκεί. Κι άνθρωπος που ευτύχησε να βιώσει τέτοιον έρωτα είναι έτσι κι αλλιώς κερδισμένος και νικητής.
Πώς να το καταλάβουν όμως αυτό όσοι ποτέ δεν τόλμησαν στη ζωή τους;
Τέτοια "πηδήματα" είναι έτσι κι αλλιώς για λίγους.
Για τους άλλους είναι η θλιβερή ρουτίνα και μια ζωή χωρίς τίποτε το αξιοσημείωτο.
Κι ο καθένας ας διαλέξει το δρόμο του. Που - μην το ξεχνάμε - έχει αναπόφευκτο τέρμα το θάνατο. Τι μένει λοιπόν; Μένει να ζήσεις όσο πιο ζωντανά μπορείς την κάθε στιγμή. Να μην την σπαταλήσεις άδικα. Μια θάλασσα και η ζωή. Ή θα μείνεις να την κοιτάς από τη σιγουριά της στεριάς ή θα πέσεις και θα κολυμπήσεις. Από το Σολωμό και ο επίλογος:
Tο παιδάκι όταν αρχίση
Tο κολύμπισμα να μάθη,
O κολυμπιστής στα βάθη
Mε το χέρι το οδηγά,
Tο αφήνει, το προσέχει,
Kι’ αν ιδή το οπώς δειλιάζει,
Eυθύς τρέχει και τ’ αρπάζει,
Kαι τον φόβον του ονειδά.
Θερμα συλλυπητηρια για την απωλεια του φιλου σου,καπετανισσα!Κι οταν μαλιστα,κατα κακη συγκυρια,ερχεσαι αντιμετωπη με τις δυο αληθειες της ζωης οπως τωρα,καταλαβαινω ποσο κουραγιο χρειαζεται μια αξιοπρεπης απαντηση.Ομως οσο υπαρχουν ανθρωποι που τολμουν να πετουν ψηλα,θα υπαρχει παντα μια ελπιδα στον κοσμο!Περισσοτερα λογια σε τετοιες στιγμες φαινονται και ειναι κουφια,γι αυτο σταματω εδω.
Respect...στην καπετάνισσα!
ΥΓ: Αν μη τι άλλο κέρδος είχε ο συνομιλητής σου...γνώρισε μερικά κείμενα του Σολωμού...γιατί από τον άλλο (τον σολομό) σίγουρα θα είχε μια ιδέα...:rolleyes:
Kapetanissa
01-07-2010, 00:25
Σας ευχαριστώ.
Ο Σολωμός σήμερα ήταν περισσότερο για μένα. Γιατί αυτός πιότερο από κάθε άλλον ποιητή μας μελέτησε το θάνατο.
Αν και μεγάλη ήταν η σχέση του και με τη θάλασσα και με τους ναυτικούς. Πρώτον γιατί έζησε τη ζωή του με τον ίδιο τρόπο που και ο ναυτικός ζει τη δική του. Ένας ναυβάτης της στεριάς υπήρξε ο εθνικός μας ποιητής. Ανέστιος κι αυτός όπως στην ουσία είναι κι εκείνοι και "κρεμασμένος" ανάμεσα ουρανό και γη... μια γη που για το Σολωμό γίνεται θάλασσα και την ταξιδεύει:
"Ξένος, περαστικός απάνω στη γη και στη θάλασσα είναι ο άνθρωπος."
Ίδια η ξενιτιά που βιώνει και ο κάθε ναυτικός. Στο καράβι να νοσταλγεί τη στεριά και στη στεριά να λαχταρά τη θάλασσα. Ένα συναίσθημα που οι γυναίκες ναυτικοί νιώθουν (ως γυναίκες) ακόμη πιο έντονα. Ένας διχασμός αγεφύρωτος. Ένας σπαραγμός χωρίς τέλος.
Ναι, με το Σολωμό και την ποίησή του έχουν πολλά κοινά και οι ναυτικοί και ειδικά οι γυναίκες ναυτικοί. Την Ευρυκόμη του την έχετε διαβάσει;
Ἡ Εὐρυκόμη
«Θάλασσα, πότε θέλ᾿ ἰδῶ τὴν ὄμορφη Εὐρυκόμη;
Πολὺς καιρὸς ἐπέρασε καὶ δὲν τὴν εἶδα ἀκόμη.
Πόσες φορὲς κοιτάζοντας ἀπὸ τὸ βράχο γέρνω
Καὶ τὸν ἀφρὸ τῆς θάλασσας γιὰ τὰ πανιά της παίρνω!
Φέρ᾿ τηνε, τέλος, φέρ᾿ τηνε». Αὐτὰ ὁ Θύρσης λέει,
Καὶ παίρνει ἀπὸ τὴ θάλασσα καὶ τὴ φιλεῖ καὶ κλαίει·
Καὶ δὲν ἠξέρει ὁ δύστυχος ὁποῦ φιλεῖ τὸ κῦμα
Ἐκεῖνο, ποὺ τῆς ἔδωσε καὶ θάνατο καὶ μνῆμα.
Μας το αφιέρωσε κάποτε στο μπλογκ Καπετάνισσες ένας πολύ ευαίσθητος άντρας. Που καταλάβαινε με την ευαισθησία του ποιητή το πάθος μας για το αρμυρό νερό:
http://kapetanisses.blogspot.com/2007/10/blog-post_09.html
Ένας Homo Navigatus και ο ίδιος. Γι' αυτό και ήξερε ποιος Σολωμός έχει σχέση με τις γυναίκες της θάλασσας...
Και μου έκανε μεγάλη εντύπωση που τον καιρό που η μεγάλη μου "κόρη" βρισκόταν σε καράβι και αλληλογραφούσαμε με μέιλς, ένα παιδί έξω καρδιά και χαρούμενο εδώ στη στεριά, άρχισε ξαφνικά να φιλοσοφεί κλεισμένη στις λαμαρίνες για ό,τι πιο βαρύ και σοβαρό απασχολεί τη φιλοσοφία. Το θάνατο.
Νομίζουν μερικοί τυχαίο που ο Καββαδίας ήταν και ναυτικός. Είναι που δεν ξέρουν ότι όλοι οι ναυτικοί είναι και ποιητές. Γιατί δε γίνουνται Καββαδίες; Και μένουν άγνωστοι; Μα γιατί τους λείπει η παιδεία. Και είναι κρίμα. Οι περισσότεροι ναυτικοί μας δεν έχουν εκείνη την παιδεία που διέθετε ο Νίκος Καββαδίας.
Έτσι το φουρτούνιασμα της ψυχής δε βρίσκει το σωστό μονοπάτι για να γίνει ρίμα στο χαρτί. Μένει συνήθως καημός και ενίοτε είναι αυτός που τους πνίγει, πιο συχνά που το πετυχαίνει το κύμα...
Μα όταν καθίσεις και τους κουβεντιάσεις, και μάλιστα με κουβέντες μεσοπέλαγες, το καταλαβαίνεις και το μαθαίνεις. Πως κάθε ναυτικός κρύβει μέσα του έναν ποιητή. Αν προσεχτικά μελετήσουμε τον Καββαδία, θα το διακρίνουμε αυτό που λέω πίσω από τα "αγάλματα" που λαξεύει. πχ Ο Γουίλυ ο μαύρος θερμαστής... Όμοια κι εγώ συνάντησα στον ελάχιστο χρόνο που ταξίδευα πολλούς Γουίληδες...
Ίσως και γιατί πιο εύκολα ανοίγονται σε μια γυναίκα. Και πετάν το προσωπείο του σκληροτράχηλου και θαλασσοδαρμένου. Βλέποντας στο δικό μας πρόσωπο τη μάνα, την αδερφή, την κόρη...
Έχει και αυτό το ρόλο η γυναίκα στο καράβι. Να κάνει πιο ανθρώπινη τη ζωή αυτών των ανθρώπων που ζουν μακριά από τις οικογένειές τους.
Για τον ίδιο λόγο στα αεροπλάνα οι συνοδοί είναι συνήθως γυναίκες. Αλλά γυναίκες είναι και οι νοσοκόμες. Και στα νοσοκομεία και στους πολέμους.
Ποιοι σολομοί που πάνε ανάποδα στο ρεύμα... Αυτά τα λένε όσοι ιδέα δεν έχουν για το τι σημαίνει γυναίκα στο πλοίο. Και δεν είναι ανάγκη να τα λένε μόνο άντρες. Έχουμε και γυναίκες που λάθος τελείως καταλαβαίνουν το ρόλο τους. Που νομίζουν ότι πρέπει να ανταγωνιστούν τα αρσενικά. Και αποβάλλουν τα θηλυκά τους γνωρίσματα.
Και χαίρομαι πολύ που τώρα πια μπήκαν και σαν μάθημα στις σχολές οι ανθρώπινες σχέσεις. Ίσως, ποιος ξέρει, σε ένα καλύτερο αύριο να μπει και η ποίηση... Και πριν βιαστούν κάποιοι να το θεωρήσουν υπερβολή, θα θυμίσω ότι κοτζάμ Μεγαλέξανδρος εκστράτευε έχοντας κάτω από το μαξιλάρι του ένα ποιητικό έργο, την Ιλιάδα του Ομήρου.
Και υπερβολή δε θα το έβρισκα αν πέρα από τα σεμινάρια για θέματα δουλειάς οργανώνονταν και βραδιές ποίησης στα καράβια. Αντί για την κλασική διασκέδαση με χιλιοπαιγμένες βιντεοκασέτες και αστυνομικά βίπερ.
Γιατί η ποίηση είναι το πιο ζεστό λιμάνι του πάσχοντα ανθρώπου. Αυτή γαληνεύει την ψυχή μας. Και οι ναυτικοί είναι πολύ βασανισμένοι άνθρωποι. Άσχετο που δεν αφήνουν τους άλλους να το καταλάβουν. Άμυνα είναι. Σαν και τα αγκάθια που σέρνει ο σκαντζόχοιρος...
Kapetanissa
01-07-2010, 00:32
Και ποιητικά θα προσθέσω:
Βλέπω ένα σολομό να σέρνεται και να σκαμπανεβάζει πάνω σε αγκάθια σκαντζόχοιρου...
Ίσως κάποια στιγμή τον δεις κι εσύ, Αργοναύτη. Και πώς δεν έχουμε τίποτε να μοιράσουμε μόνο να μοιραστούμε.
Ούτε να γελάσω δεν μπορώ με όσα γράφεις. Μόλις έμαθα το θάνατο φίλου καλού και αγαπημένου. Ένας από τους εξαιρετικούς τεχνικούς υπολογιστών μα και υπόδειγμα ήθους και εντιμότητας. Και για μια ακόμη φορά αναρωτήθηκα γιατί να φεύγουν τέτοιοι άνθρωποι και μάλιστα στο άνθος της ηλικίας τους. Που και τον κόσμο στολίζουν με την παρουσία τους και πολλά θα μπορούσαν ακόμη να προσφέρουν στο κοινωνικό σύνολο.
Από κει και πέρα τι να σχολιάσω από αυτά που γράφεις; Που μπλέκεις τον εθνικό ποιητή με τα ψάρια; Και δεν αρκεί η παρένθεση για τη διαφοροποίηση. Αφού Σολωμός με κεφαλαίο και ωμέγα είναι το επώνυμο του ποιητή ενώ το ψάρι γράφεται με μικρό σίγμα και όμικρον: σολομός.
Υπό άλλες συνθήκες και σε άλλο θέμα θα σου εξηγούσα αναλυτικά πόσο σημαντικό είναι στον άνθρωπο να γνωρίζει ορθογραφία, δεν είναι απλά κακοποίηση της γλώσσας, συνδέεται και με την ανάπτυξη της νοητικής ικανότητας.
Για ποια κόντρα στο ρεύμα να μιλήσουμε; Στα είπε ήδη το Ξωτικό. Και τόνισε την αντίθεση με το "πλήθος" εκείνων που τολμούν και τραβάνε ανάποδα από την πεπατημένη και αντί για τον κατήφορο επιλέγουν τις ανηφοριές.
Κι από το Σολωμό, μια και αναφέρθηκε εκ παραδρομής έστω το όνομά του, παραθέτω:
"Εγώ πιστεύω πως ό,τι συμβαίνει εδώ κάτω είναι πάντα στον καιρό του, οτιδήποτε κι αν νομίζουμε εμείς, που λίγη είναι η ζωή μας και λιγοστό εκείνο που βλέπουμε." (περισσότερα στο βιβλίο του Δημήτρη Λιαντίνη: "ΧΑΣΜΑ ΣΕΙΣΜΟΥ - Ο ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ" )
Έτσι και με τις καπετάνισσες. Αν είναι ο καιρός ώριμος θα ανέβουν και κόντρα στο ρεύμα στις γέφυρες. Αν όχι, θα μείνουν στη μέση της διαδρομής... Εσύ γιατί σκας;
Όμως από το Σολωμό αξίζει στο θέμα αυτό να αναφερθούν μερικοί στίχοι του γραμμένοι για τις γυναίκες της εποχής του... Στίχοι που εξηγούν γιατί τέτοιων γυναικών οι εγγόνες μπορούν και δικαιούνται να γίνονται καπετάνισσες:
Kαι βλέπω πέρα τα παιδιά και τες αντρογυναίκες
γύρου στη φλόγα π’ άναψαν, και θλιβερά τη θρέψαν
μ’ αγαπημένα πράματα και με σεμνά κρεβάτια,
ακίνητες, αστέναχτες, δίχως να ρίξουν δάκρυ·
και γγίζ’ η σπίθα τα μαλλιά και τα λιωμένα ρούχα.
Γλήγορα, στάχτη, να φανείς, οι φούχτες να γιομίσουν.
Δ. ΣΟΛΩΜΟΣ - ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ - γ΄σχεδίασμα
Και για τις καπετάνισσες ειδικά, καπετάνισσες της στεριάς και του Σουλίου, ο Σολωμός θα τραγουδήσει:
Εκαθότουνε εις τα όρη
ο Σουλιώτης ξακουστός.
Να τον διώξει δεν ημπόρει
πείνα, δίψα, και αριθμός.
Συχνά σπώντας τα θηκάρια
με τα χέρια τα λιγνά,
ορμούν σ' άπειρα κοντάρια.
Τες γυναίκες των συχνά,
μεγαλόψυχα τραβάει
τον ίδιον αίσθημα τιμής,
που κοιτώντας τον Κομβάυ
είχε ο ανδρείος Τραγουδιστής.
Τες εμάζωξε εις το μέρος
του Τσαλόγγου το ακρινό
της ελευθεριάς ο έρως
και τες έμπνευσε χορό.
Τέτοιο πήδημα δεν το είδαν
ούτε γάμοι, ούτε χαρές,
και άλλες μέσα τους επήδαν
αθωότερες ζωές.
Τα φορέματα εσφυρίζαν
και τα ξέπλεκα μαλλιά,
κάθε γύρο που εγυρίζαν
από πάνου έλειπε μια.
Χωρίς γόγγυσμα κι αντάρα
πάρα εκείνη μοναχά,
οπού έκαναν με την κάρα,
με τα στήθια, στα γκρεμά.
Στα ίδια όρη εγεννηθήκαν
και τα αδάμαστα παιδιά,
που την σήμερο εχυθήκαν
πάντα οι πρώτοι στη φωτιά.
Τέτοιων γυναικών απόγονοι είναι και οι καπετάνισσες της θάλασσας. Και λύπηση κανενός δε χρειάζονται όταν και αν φτάνουν στο χείλος του γκρεμού. Ένας έρωτας τις μάζωξε εκεί. Κι άνθρωπος που ευτύχησε να βιώσει τέτοιον έρωτα είναι έτσι κι αλλιώς κερδισμένος και νικητής.
Πώς να το καταλάβουν όμως αυτό όσοι ποτέ δεν τόλμησαν στη ζωή τους;
Τέτοια "πηδήματα" είναι έτσι κι αλλιώς για λίγους.
Για τους άλλους είναι η θλιβερή ρουτίνα και μια ζωή χωρίς τίποτε το αξιοσημείωτο.
Κι ο καθένας ας διαλέξει το δρόμο του. Που - μην το ξεχνάμε - έχει αναπόφευκτο τέρμα το θάνατο. Τι μένει λοιπόν; Μένει να ζήσεις όσο πιο ζωντανά μπορείς την κάθε στιγμή. Να μην την σπαταλήσεις άδικα. Μια θάλασσα και η ζωή. Ή θα μείνεις να την κοιτάς από τη σιγουριά της στεριάς ή θα πέσεις και θα κολυμπήσεις. Από το Σολωμό και ο επίλογος:
Tο παιδάκι όταν αρχίση
Tο κολύμπισμα να μάθη,
O κολυμπιστής στα βάθη
Mε το χέρι το οδηγά,
Tο αφήνει, το προσέχει,
Kι’ αν ιδή το οπώς δειλιάζει,
Eυθύς τρέχει και τ’ αρπάζει,
Kαι τον φόβον του ονειδά.
Eγω προσωπικα χαιρομαι πολυ που σ'εχουμε εδω!!! Καθε φορα που διαβαζω ενα μηνυμα σου νιωθω πως παιρνω κατι...γνωριζω κατι καινουριο και θελω να μαθω περισσοτερα!!! Να εισαι γερη εκει που εισαι!!!
Kapetanissa
03-07-2010, 12:09
Φαντάσου όμως Corazon,
αντί να τα λέμε εδώ να συνταξιδεύαμε ανάμεσα ουρανό και θάλασσα. Και να τα λέγαμε όπως κάποτε τα έλεγα με τη φίλη μου την Έφη. Γυναίκα του μαρκόνη μας ήταν η Έφη. Και νιόπαντρο κορίτσι. Και γνωριστήκαμε σε ένα σούπερ τάνκερ που για λίγες ώρες μόνο έπιανε λιμάνι και μετά ταξίδευε ασταμάτητα για βδομάδες.
Ατέλειωτες ώρες περνάγαμε κουβεντιάζοντας, δυο γυναίκες ανάμεσα σε τριάντα άντρες... Άλλοτε στις καμπίνες ή κάτω στο σαλόνι, άλλοτε βολτάροντας στην πλώρη, μερικές ψαρεύοντας πίσω στο πούπι αλλά και κάποιες γυρνώντας στο λιμάνι.
Δυστυχώς χαθήκαμε από τότε και δεν ξέρω τι απέγινε. Μα δεν ξεχνώ τις ωραίες στιγμές που μοιραστήκαμε. Ήταν πολύτιμη η συντροφιά της.
Δεν ξέρω αν πια επιτρέπουν οι εταιρείες στις γυναίκες των αξιωματικών να ταξιδεύουν. Η παρουσία τους είναι σημαντική για όλους, όχι μόνο για τις γυναίκες του πληρώματος. Και για τον ίδιο λόγο που υποστήριξα πριν σχετικά με την παρουσία γυναικών στα πλοία. Δεν έχει σημασία αν εργάζονται. Φτάνει να υπάρχει γυναίκα και κάτι μαγικό πλανάται στην ατμόσφαιρα. Όχι, δεν το λέω για ευλογήσω τα ... ανύπαρκτα γένια μας. Από άντρες συναδέλφους το έχω ακούσει. Πως και μία γυναίκα να υπάρχει στο καράβι βρίσκουν λόγο να εμφανίζονται περιποιημένοι και όχι όπως όπως.
Και οι γυναίκες - συνοδοί βρίσκουν πολλούς ακόμη τρόπους να γίνονται χρήσιμες. Με κάποιο γλυκό ή μεζεδάκι που θα ετοιμάσουν, με ένα μπάλωμα που θα κάνουν με τα έμπειρα χέρια της γυναίκας, με τη συμβουλή τους στο λιμάνι για τα δώρα προς τα παιδιά και τις συζύγους... Ακόμη, από μια συνάδελφο δασκάλα, την κ. Ρόη, σύζυγο πλοιάρχου, ξέρω πως αν και η εταιρεία ευνοεί την κατάσταση μπορεί ακόμη και την ψυχαγωγία να αναλάβει μία γυναίκα - συνοδός. Η κ. Ρόη, όταν συνταξίδευε με τον άντρα της στα νιάτα της, ανέλαβε και οργάνωσε στο καράβι δανειστική βιβλιοθήκη που θα τη ζήλευαν πολλές βιβλιοθήκες της στεριάς.
Ναι, ξέρω και την άλλη όψη. Των προβλημάτων. Μα δε συνάδει με την αλήθεια να στεκόμαστε μόνο στη σκοτεινή πλευρά. Υπάρχει και η άλλη, και είναι ολόφωτη.
Θα κλείσω με ένα περιστατικό από τα ταξίδια με την Έφη. Πλησιάζαμε Ισημερινό όταν ένα απόγευμα αποφασίσαμε να κάνουμε μια από τις καθιερωμένες βόλτες στην πλώρη. Ξεκινήσαμε τραγουδώντας και γελώντας, ευτυχώς το επέτρεπε και ο καιρός, φτάσαμε μπροστά, αράξαμε για ώρα αρκετή κοιτώντας τον ορίζοντα και κουβεντιάζοντας.
Στην επιστροφή, την ώρα που φτάναμε κάτω από το φτερό της γέφυρας, πιάνει το μάτι μου τον ανθυποπλοίαρχο να κάνει μια περίεργη κίνηση. Η Έφη ανυποψίαστη. Πού να ξέρει τα έθιμα των ναυτικών για όσους πρώτη φορά περνούν Ισημερινό.
Να ξεφύγουμε από το μπουγέλωμα αδύνατον...
Τουλάχιστον να τους ανταποδώσουμε την πλάκα, σκέφτηκα. Και με το που βλέπω το μπουγέλο να αδειάζει σωριάζομαι στο κατάστρωμα ακίνητη. Μάτια κλειστά και ψόφια τελείως...
Μόνο στην Έφη πρόλαβα και ψιθύρισα πως κάνω πλάκα ίσα ίσα για να βοηθήσει την κατάσταση.
Ο χαμός!
Άσε μετά το γέλιο που έγινε όταν κατάλαβαν πως τους την φέραμε.
Όταν μάλιστα υπήρχαν και παιδιά στο καράβι, κρουαζιέρα έμοιαζε το ταξίδι. Αν και έχω αρκετές αντιρρήσεις για την παρουσία ανήλικων στο σκάφος. Όπως και να το κάνεις η ζωή στη θάλασσα έχει πολλούς κινδύνους και σε μια δύσκολη στιγμή η παρουσία παιδιών κάνει τα πράγματα ακόμη πιο δύσκολα.
Kapetanissa
03-07-2010, 12:26
http://i37.servimg.com/u/f37/11/67/15/71/92894110.jpg
Πλάκες όμως μια χαρά ξέρουμε και μεταξύ μας να σκαρώνουμε οι γυναίκες. Εδώ είμαστε το εκπαιδευτικό σκάφος της σχολής, το ιστιοφόρος Ευγένιος Ευγενίδης, και έχουμε βουτήξει τη Σούλα τάχα και καλά πως θα την πετάξουμε στη θάλασσα.
Όχι, δεν κάναμε μόνο πλάκες στο Ευγενίδης. Αλλά σαν παιδιά κι εμείς φροντίζαμε μαζί με τη σκληρή εκπαίδευση να βρίσκουμε και τρόπους να διασκεδάζουμε.
http://i37.servimg.com/u/f37/11/67/15/71/iiio_i10.jpg
Χαρακτηριστικά στιγμιότυπα από τις άλλες στιγμές, της εκπαίδευσης, και μάλιστα με την παρουσία του τότε υπουργού ναυτιλίας...
http://i37.servimg.com/u/f37/11/67/15/71/iiiiii16.jpg
Kapetanissa
03-07-2010, 12:43
http://i37.servimg.com/u/f37/11/67/15/71/iiii_i10.jpg
στον Ευγενίδη και πάλι
Πρακτική άσκηση στις διοπτεύσεις...
Η νεαρή δόκιμος, και κολλητή μου φίλη εδώ και δεκαετίες, αν και κατάφερε να γίνει ανθυποπλοίαρχος και να κάνει αρκετά ταξίδια με φορτηγά, αναγκάστηκε λόγω οικογενειακών υποχρεώσεων να βγει στη στεριά.
Τη θάλασσα όμως δεν την αποχωρίστηκε. Σήμερα έχει δική της επιχείρηση στη σκάλα Χαλκίδας και ασχολείται με επιτυχία με το εμπόριο ψαριών.
Αρκετές από τις σπουδάστριες αν και εγκατέλειψαν τη θάλασσα βρήκαν τον τρόπο να κρατήσουν ζωντανή σχέση μαζί της. Αποδεικνύοντας πως η αγάπη τους για το αρμυρό νερό τις οδήγησε στη σχολή και όχι κάποιο καπρίτσιο να αποδείξουν ότι μπορούν να κατακτήσουν ένα αντρικό οχυρό.
Kapetanissa
03-07-2010, 12:50
http://i37.servimg.com/u/f37/11/67/15/71/iiiiii17.jpg
μια άλλη συνάδελφος στο τιμόνι του Ευγενίδη
σας βεβαιώνω ότι το σκάφος δεν έπεσε σε ξέρα...
Kapetanissa
03-07-2010, 12:56
http://i37.servimg.com/u/f37/11/67/15/71/ioiiii10.jpg
Τιμόνι μας έβαζαν και κάναμε ακόμη και όταν πηγαίναμε ταξιδάκια στον Αργοσαρωνικό με πλοία της γραμμής. Φορτωμένα δηλαδή με επιβάτες. Φυσικά με την επίβλεψη του αξιωματικού φυλακής.
Kapetanissa
03-07-2010, 13:02
http://i37.servimg.com/u/f37/11/67/15/71/iiiiii18.jpg
από περιοδικό της εποχής το άρθρο της Λιάνας Κανέλλη
Στο τιμόνι η φίλη και συνάδελφος Αμαλία Γ.
στο εκπαιδευτικό της ταξίδι και σε πλοίο της γραμμής Πάτρα - Ιταλία
Στα πλοία αυτά ταξιδεύουν και σήμερα γυναίκες δόκιμοι
Τριάντα ακριβώς χρόνια μετά την αποφοίτηση από δημόσιες σχολές πλοιάρχων των πρώτων ελληνίδων πλοιάρχων
Kapetanissa
03-07-2010, 13:17
http://i37.servimg.com/u/f37/11/67/15/71/iiiiii19.jpg
Από περιοδικό της εποχής και αυτή η φωτογραφία. Καλοκαίρι του 1979. Διακρίνονται μια ομάδα σπουδαστριών της Σχολής Πλοιάρχων Πειραιά που πραγματοποιούν το πρώτο τους εκπαιδευτικό ταξίδι και λαμβάνουν μέρος σε γυμνάσιο εγκατάλειψης πλοίου.
Δείτε τον αξιωματικό... με ένα τεράστιο χαμόγελο.
Απορώ γιατί υπάρχουν άνθρωποι που δε θέλουν τις γυναίκες στα καράβια.
Ούτε το ψωμί κανενός πήγανε να κλέψουν ούτε για να τεμπελιάσουν.
Εξάλλου το αποδεικνύει και η πορεία των κοριτσιών στη συνέχεια. Όπως είπα και πριν μπορεί να αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα καράβια, συνηθισμένο φαινόμενο και για άντρες συναδέλφους όταν δημιουργούν οικογενειακές υποχρεώσεις, μα απέδειξαν η κάθε μία στον τομέα που ασχολήθηκε τις ικανότητες που είχαν. Πχ η πρώτη κοπέλα από αριστερά, η Ελένη Μ., ασχολήθηκε με τροφοδοσία πλοίων και σήμερα έχει δικό της ξενοδοχείο στη Μύκονο ενώ ταυτόχρονα είναι πρόεδρος ομάδας σε μεγάλη πισίνα της Αττικής.
Χαμένες δεν πήγαν εκείνες οι πρώτες ελληνίδες καπετάνισσες από δημόσια σχολή. Η επίσημη ναυτιλία ήταν που δεν εκμεταλλεύτηκε όσο θα έπρεπε και τις ικανότητές τους και το μεράκι τους για τη θάλασσα.
Kapetanissa
03-07-2010, 13:56
Ακόμη καλύτερα από την πρώτη "φουρνιά" ελληνικών πλοιάρχων από δημόσιες σχολές εμπορικού ναυτικού, τα πήγαν οι κοπέλες της δεύτερης σειράς. Αρκετές από τις σπουδάστριες που ήταν πρωτοετείς όταν εμείς αποφοιτούσαμε (και θυμίζω ότι τότε η σχολή πλοιάρχων ήταν διετής) έφτασαν στο βαθμό του πρώτου πλοιάρχου. Όπως η καπετάν Μαριάννα Μαρούδα:
http://i37.servimg.com/u/f37/11/67/15/71/ep_aen10.jpg
που μάλιστα στη συνέχεια στράφηκε στη ναυτική εκπαίδευση και υπηρέτησε και ως διευθύντρια σπουδών στην ΑΕΝ ΟΙΝΟΥΣΩΝ.
http://i37.servimg.com/u/f37/11/67/15/71/aen_oi10.jpg
Εδώ η καπετάν Μαρούδα διακρίνεται ανάμεσα στα νέα φιντανάκια της σχολής. Και από μόνη της η φωτογραφία αυτή είναι μια κατάκτηση για το θεσμό της ελληνίδας καπετάνισσας και ένας σπουδαίος σταθμός στα τριάντα χρόνια της ιστορίας του. . Στις εύλογες αντιρρήσεις του παρελθόντος για το αν θα τα καταφέρουν οι γυναίκες στα καράβια, υπάρχει η έμπρακτη απόδειξη. Και μάλιστα οι παλιές καπετάνισσες έφτασαν σήμερα να εκπαιδεύουν τις νέες κοπέλες που επιθυμούν να ακολουθήσουν το επάγγελμα.
Τώρα οι νέες καπετάνισσες δε χρειάζεται να αποδείξουν τίποτε το καινούργιο. Μόνο να σταθούν άξιες του θεσμού και να προσφέρουν στη ναυτιλία με συνέπεια και ήθος τις υπηρεσίες τους.
Κι αν εμείς συναντήσαμε ατυχίες που μας απομάκρυναν από ό,τι περισσότερο αγαπήσαμε στη ζωή μας, τουλάχιστον νιώθουμε βαθιά ικανοποίηση να βλέπουμε τα νέα κορίτσια να συνεχίζουν στον ίδιο δρόμο. Το δρόμο προς τη γέφυρα των πλοίων και τους θαλάσσιους δρόμους σε όλους τους ωκεανούς της γης.
Είναι ίσως δύσκολο να το νιώσετε πόση ικανοποίηση μας προσφέρει το γεγονός ότι σήμερα ταξιδεύουν πολλά καράβια μας με αξιωματικούς γέφυρας γυναίκες. Και όχι μόνο ποστάλια. Το είχα ξαναγράψει και παλιότερα. Πως η μεγάλη αγάπη μας ήταν τα ποντοπόρα πλοία.
Και σ' αυτά προτίμησαν στο βαθμό που μπορούσαν να ταξιδέψουν οι περισσότερες από τις παλιές αλλά και στα ίδια πλοία επιδιώκουν να ναυτολογούνται και οι νέες καπετάνισσες.
Φουρτούνες και άλλες αντιξοότητες της ζωής στο καράβι δε μας τρομάζουν. Μόνο η άρνηση ναυτολόγησης απειλεί το θεσμό.
Μακάρι κάποιος αρμόδιος να είχε θυμηθεί πως στις 10 Ιουλίου κλείνουν ακριβώς τριάντα χρόνια από τη μέρα που παρέλαβαν το πτυχίο τους οι πρώτες καπετάνισσες. Και να πρόβαλλαν με κάποια εκδήλωση το γεγονός.
Δεν πειράζει όμως. Ανάγκη από φιέστες δεν έχουμε. Κι αν σήμερα κάναμε μια εκτεταμένη αναφορά είναι μόνο και μόνο για να βοηθήσουμε να αρθούν οι όποιες αντιρρήσεις για τις γυναίκες στα καράβια. Και να αποδείξουμε πως χωρίς ουσιαστική βοήθεια από πουθενά ο θεσμός της ελληνίδας πλοιάρχου κατάφερε με επιτυχία να κλείσει τρεις δεκαετίες...
Φανταστείτε τι θα συμβεί αν έστω και λίγο θελήσουν να υποστηρίξουν σήμερα το θεσμό. Όπως, οφείλουμε να το παραδεχθούμε έγινε στα δικά μας πρώτα βήματα. Τόσο από μεριάς υπουργείου, όσο και από μεγάλες ναυτιλιακές εταιρείες εκείνου του καιρού. Αλλά και από τη μεριά της σχολής και των καθηγητών μας. Που τους χρωστάμε ένα τεράστιο ευχαριστώ. Ιδιαίτερα στον κ. Λεωνίδα Γαβαλά, πλοίαρχο ΕΝ, και διευθυντή σπουδών στην ΑΔΣΕΝ ΠΕΙΡΑΙΑ.
Roger Rabbit
08-07-2010, 16:58
Μ' αρέσει αυτό το θέμα.!!:rolleyes:
Kapetanissa
08-07-2010, 21:27
Ευχάριστο. Που σου αρέσει.
Το δυσάρεστο είναι που δεν μπορώ να ανεβάσω υλικό και για νέες καπετάνισσες. Η προστασία προσωπικών δεδομένων γαρ.
Και όμως οι κοπέλες που ταξιδεύουν τώρα θα έπρεπε να προβληθούν. Ως ζωντανός κρίκος της ναυτιλίας.
Θα ήθελα για παράδειγμα να κάνω ένα αφιέρωμα σε μια φίλη που τώρα ταξιδεύει επιτέλους ως ανθυποπλοίαρχος σε ένα από τα μεγαλύτερα και πλέον σύγχρονα πλοία του ελληνικού εμπορικού στόλου.
Ή για το κορίτσι που προχτές μπάρκαρε για το δεύτερο εκπαιδευτικό της ταξίδι σε ένα σούπερ τάνκερ.
Αλλά αν μιλούσα για αυτές θα έπρεπε σίγουρα να πω και για τις άλλες. Που μένουν ακόμη στο μουράγιο. Άλλη ξέροντας πως δε συμπλήρωσε το 12μηνο της πρακτικής άσκησης και πως οι θυσίες της για να τα πρωτεύσει στη σχολή αλλά και να εξασφαλίσει το άριστα από τους καπεταναίους που δούλεψε στα καράβια τους, ναι μεν θα της δώσουν το δικαίωμα να κρατήσει του χρόνου την ελληνική σημαία στην παρέλαση αλλά δε θα την αφήσουν ούτε τον όρκο να πει κατά την αποφοίτηση ούτε καν να λάβει πτυχίο. Αγωνίζομαι αυτές τις μέρες να κρατήσω ψηλά την αυτοπεποίθησή της και να μην την καταβάλει η απογοήτευση αλλά είναι άδικο.
Ακόμη πιο άδικο είναι αυτό που συνέβη σε μια πρωτοετή. Δεν μπόρεσε να βρει καράβι για το πρώτο εκπαιδευτικό. Αναγκάστηκε στο τέλος μέσω γνωστού να μπαρκάρει σε κάποιο ακτοπλοϊκό αναλαμβάνοντας να πληρώσει η ίδια όλα τα έξοδα ναυτολόγησης.
Κι υπάρχει και το χειρότερο. Μια πρωτοετής και πάλι που ούτε αυτή τη λύση δεν μπόρεσε να βρει. Και πλέον χάνει το εξάμηνο στη σχολή της. Με ρωτάει με αγωνία γιατί να συμβαίνει αυτό και δεν ξέρω τι να της απαντήσω.
Γιατί το ίδιο ερώτημα το κουβαλάω δεκαετίες. Αναπάντητο. Πώς γίνεται να θέλεις και να μπορείς να προσφέρεις και να βρίσκεις τις πόρτες κλειστές.
Μήπως θα έπρεπε να μειώσουν τον αριθμό εισακτέων γυναικών στις σχολές; Αφού η ναυτιλία δε φαίνεται πρόθυμη να απορροφήσει μεγάλο αριθμό κοριτσιών. Προς τι να εισάγονται και μετά να εγκαταλείπουν τη σχολή γιατί δεν καταφέρνουν να ναυτολογηθούν;
Ίσα ίσα για να τις καμαρώνουμε στις αναμνηστικές φωτογραφίες ορκωμοσίας; Και να λέμε "πωπώ! για δες! γέμισαν οι ΑΕΝ γυναίκες!!!"
Ας παίρνουν λιγότερες αρκεί για όσες παίρνουν να υπάρχουν και μέτρα στήριξης στο θέμα της ναυτολόγησης. Είναι ασύμφορο από κάθε άποψη να υπάρχει το φαινόμενο της εγκατάλειψης των σπουδών και απαράδεκτο όταν αυτό συμβαίνει χωρίς υπαιτιότητα του ίδιου του σπουδαστή.
Επιπλέον λειτουργεί ως αρνητικός παράγοντας στην προσέλκυση νέων για τις ΑΕΝ και ρίχνει χαμηλά την ποιότητά τους. Κι αυτό το τελευταίο επηρεάζει περισσότερο το θέμα γυναίκα και ναυτιλία. Γιατί κακά τα ψέματα, δεν κάνει κάθε γυναίκα για τα καράβια. Αν λοιπόν πέσει χαμηλά ο πήχυς, τότε είναι αναμενόμενο να έχουμε στις ΑΕΝ κοπέλες που βρέθηκαν εκεί γιατί δεν μπορούσαν να μπουν πουθενά αλλού. Τέτοιες κοπέλες στα καράβια θα θέσουν σε κίνδυνο τον ίδιο το θεσμό της ελληνίδας καπετάνισσας. Καθώς η εξήγηση της αποτυχίας μιας γυναίκας σε ανδροκρατούμενο επάγγελμα ερμηνεύεται από τους άλλους σε συνάρτηση με το φύλο της.
Από κει και πέρα τι να σχολιάσω από αυτά που γράφεις; Που μπλέκεις τον εθνικό ποιητή με τα ψάρια; Και δεν αρκεί η παρένθεση για τη διαφοροποίηση. Αφού Σολωμός με κεφαλαίο και ωμέγα είναι το επώνυμο του ποιητή ενώ το ψάρι γράφεται με μικρό σίγμα και όμικρον: σολομός.
Α)το να επικρινεις καπιον ο οποιος δεν γνωριζει καλα ορθογραφια δεν σε τοποθετει ψηλοτερα απο αυτον.(γιατι απο ολο σου το post) ειναι ευδιακριτο
οτι αυτο προσπαθεις να κανεις.
Β) διαβαζω αυτο το θεμα γιατι απο τοτε που μπηκα στην σχολη παλευω για το συγκεκριμενο προβλημα με διαφορους τροπους και θα ηθελα να σου γνωστοποιησω οτι αν και αντρας (πραγμα που σημαινει οτι δεν με αφορα αμεσα),
αν και μηχανικος (που ειναι πιο δυσκολο να πετυχω το στοχο μου λογο του οτι απαιτει αρκετα πιο καλη σωματικη διαπλαση πραγμα στο οποιο αντικειμενικα υστερειτε), αντιμετωπισα πιο πολλα προβληματα ακομα και απο τις ιδιες τις ενδιαφερομενες.
παντα ερχομουν σε αντιπαραθεση στην κλασσικη αντιμετωπιση "τιιιιι να κανει το κοριτσακι μεσα στην θαλασσα μωρε......αντε ασε μας" χωρις να λαμβανουν εναν βασικο παραγοντα υποψιν
η γυναικα αντικειμενικα τα καταφερνει καλυτερα απο εναν αντρα τουλαχιστον οσον αφορα δουλειες εκτως μηχανοστασιου. αυτο ειναι νομος και εξηγειται πολυ ευκολα αν κατσει καπιος και αναλυσει βιολογικα τον εγκεφαλο της γυναικας.
τα προβληματα ομως που εχουν οδηγησει στην παρουσα κατασταση περισσοτερο κοινωνικα και εθιμοτυπικα θα μπορουσε να τα περιγραψει κανεις παρα οτιδιποτε αλλο
-Οι ελληνες ειμαστε ισως ο πιο κομπλεξικος λαος, δυστυχως.
πιστευουμε ακομα σε στερεωτυπα ξεπερασμενα για τα παγκοσμια δεδομενα εδω και δεκαετιες.ειδικα απο την περιοδο της τουρκοκρατιας και μετα τα πραγματα πολλαπλασιαστηκαν
-οι αντρες, καθ'οτι οντα που βιολογικα εχουμε μονοσταδιακο τροπο σκεψης, επηρεαζομενοι απο το ελληνικο κοινωνικο προτυπο σκευτομαστε στον τομεα αυτον σαν ζωα "ααααα....η γυναικα στα βαπορια κανει μονο για λατζα και καμαροτινα" (ουδεν σχολιο περι τουτου")
-οι γυναικες, καθ'οτι καταπιεσμενα οντα για χρονια εχουν αναπτυξει αμυνες (υποσυνειδητες) που δυστυχως τις χρησιμοποιουν εναντια στο κοινωνικο τους συνολο και ολα αυτα στον βωμο της θελησης τους για ηθικη ικανοποιηση και επιτευξη της αυτογνωσιας οτι ειναι ικανες για τα παντα.
-το κοινωνικο συνολο δεν ειναι ακομα σε τετοιο επιπεδο ωστε να δει οτι η γυναικα εχει υπερβει τα ορια της σε ΟΛΟΥΣ τους τομεις (και καλω τον/την οποιαδηποτε να μου αντιπαραθεσει κατι σε αυτο).Επισης το κοινωνικο συνολο πρεπει να αντιμετωπιζει πλεων εναν αντρα η μια γυναικα σαν εναν ΑΝΘΡΩΠΟ που θελει να κανει μια δουλεια που θελει και να το σεβεται αυτο βγενοντας εκτως απο στερεοτυπα και αντιληψεις του περασμενου αιωνα.
ΦΥΣΙΚΑ δεν χρειαζεται να πω οτι αναφερωμαι στις γυναικες που πραγματικα το εχουν στο αιμα τους να ταξιδεβουν και θελουν να παιξουν με ισους ορους (και οχι με την σαγινευτικοτητα που δεν διαθετει ενας αντρας)
Δεν πρεπει να αναφερομαστε πλεων στο παρελθων γιατι αυτο ειναι που καταστρεφει την ελλαδα. το παρελθων ειναι αυτο που εξακολουθει να κραταει της γυναικες εκτως της ναυτηλιας και αντιμετοπιζεται σαν "βιτρινα" στα Ε/Γ.
Θαυμασιο το μεγαλειο της ιστοριας της ελλαδας αλλα δεν ειναι αυτο που μας παει μπροστα.Μπροστα μας παει η γενικη εξελιξη του ανθρωπου.Μυαλο και κοινωνια.
Ολα τα παραπανω ειναι προσωπικες αποψεις που πιστευω να γινονται σεβαστες απο ολους ασχετα αν συμφωνειτε η οχι.
Σας ευχαριστω :)
Kapetanissa
14-07-2010, 06:50
Α)το να επικρινεις καπιον ο οποιος δεν γνωριζει καλα ορθογραφια δεν σε τοποθετει ψηλοτερα απο αυτον.(γιατι απο ολο σου το post) ειναι ευδιακριτο
οτι αυτο προσπαθεις να κανεις.
Δεκτές και σεβαστές οι απόψεις σου. Αλλά είναι δικές σου και δεν τις συμμερίζομαι. Ειδικά σε ό,τι με αφορά για το χαρακτηρισμό ψηλότερα. Ούτε ψηλότερα ούτε χαμηλότερα ισχύει. Απλώς διαφορετικός κώδικας επικοινωνίας. (* )
Κατά τα άλλα, τις προσωπικές απόψεις που καταθέτεις στη συνέχεια, πραγματικά βοηθάς τις γυναίκες να διαμορφώνουν άποψη για το πώς μπορεί να σκέφτεται κάποιος που συνταξιδεύει μαζί τους. Δεν έχει καμία σημασία αν συμφωνεί κάποια μαζί σου ή διαφωνεί. Με τον ίδιο σχεδόν τρόπο που δεν έχει καμία σημασία αν μου αρέσει που οι γλάροι είναι άσπροι.
Αντιπαράθεση θα μπορούσε να υπάρξει μόνο αν οι απόψεις αυτές ήταν στηριγμένες σε δεδομένα. Πχ η βιολογική ανάλυση του εγκεφάλου της γυναίκας. Ποια είναι αυτή; Ή ο "μονοσταδιακός" τρόπος σκέψης του άντρα - όρος που ισχύει για τους ενισχυτές αλλά ανύπαρκτος επιστημονικά για την ανθρώπινη σκέψη.
Και επαναλαμβάνω ότι οι απόψεις σου ως μια προσωπική περίπτωση ανθρώπου που ταξιδεύει έχουν ενδιαφέρον, μόνο όμως ως μια ατομική περίπτωση που βοηθά να γνωρίζουμε καλύτερα τι σκέφτεται ένας συνάδελφος και άσχετα αν οι απόψεις αυτές ευσταθούν αντικειμενικά.
____________________________________
* για το ψηλότερα και το χαμηλότερα:
Κι ένα βουνό είναι ψηλότερο από ένα λόφο. Ή ένα αστέρι στέκει ψηλότερα από ένα λυχνάρι στο τραπέζι μας.
Όμως ο λόφος μπορεί να είναι ο ιερός βράχος της Ακρόπολης και το λυχνάρι μάς είναι πολύ πιο χρήσιμο στο τραπέζι από τη γοητεία του αστεριού που μας γνέφει από ψηλά.
Ή ακόμη μιλώντας για ανθρώπους, ψηλούς και κοντούς, μια και αναφέρθηκε και η σωματική διάπλαση, υπάρχει η περίπτωση του ιδιαίτερα μικρόσωμου Κολοκοτρώνη για να ανατρέπει την πεποίθηση πως με το μέτρο και το ζύγι υπολογίζεται το δυναμικό ενός ανθρώπου. Σχετική και η παροιμία: Τα ακριβά αρώματα μπαίνουν σε μικρά μπουκάλια...
Ποιος είπε, τέλος, ότι πάντα ένας άντρας υπερτερεί σωματικά μιας γυναίκας; Τόσο στις σχολές όσο και στα καράβια συνάντησα πολλές φορές άντρες συναδέλφους που σωματικά είχαν μικρότερες διαστάσεις από τις δικές μου αλλά και γυναίκες συναδέλφους που με ξεπερνούσαν κατά πολύ... Και όμως ούτε το ένα ούτε το άλλο ήταν απόδειξη πως οι μεν τα κατάφερναν χειρότερα ή οι άλλες καλύτερα στα καθήκοντά τους στο πλοίο. Αν ήταν έτσι, εκτός από την οπτική οξύτητα θα μετρούσαν και το μπόι των υποψηφίων σπουδαστών στις ΑΕΝ ή θα τους έβαζαν να διαγωνιστούν στην άρση βαρών κλπ.
Megali alitheia einai i eksis oti paratirite stis ginaikes ploiarxous/mixanikous (kirios pliarxous) to oti den exoune to tsagano i tin sovarotita i den einai sinintopiimenes gia to pou vriskonte to pou pane kai ti pane na kanoune oson afora tin ergasia pou apovlepoune (vevaios kai yparxoune oi ekseresis ston kanona) to thema edo einai to oti tha eprepe na pernane apo elegxo andres kai ginaikes prin na ginoune apodekti stin sxoli den prepei oi sxoles mas na einai mpaste skili alleste. Etsi aytos o elegxos tha exei os epakoloutho oi efoplistes na empistevonte kai ginaikes kai andres naytikous kai kirios sto synolo tou ellines pleon osoi kinigane ta lefta pane stis aen nomizontas oti einai i eykoli lisi
Παναγιώτης
19-04-2013, 16:00
Το έχουμε συζητήσει το θέμα αρκετά στις προηγούμενες σελίδες. Αρκετές προβλέψεις και ερωτήματα της εποχής που πρωτοξεκινήσαμε να συζητάμε στις πρώτες σελίδες του θέματος έχουν ξεπεραστεί από τις εξελίξεις μια και πια έχουμε γυναίκες καπετάνισσες και Α μηχανικούς σε βαπόρια.
Το θέμα των γυναικών στη ναυτιλία απναπτυσεται στο παρακ;aτω βίντεο του IMO στο οπποίο ακούγονται ενδιεφέρουσες απόψεις.
http://www.youtube.com/watch?v=c-9LGMxHMGY
MesogeiosG
20-04-2013, 11:08
Α)το να επικρινεις καπιον ο οποιος δεν γνωριζει καλα ορθογραφια δεν σε τοποθετει ψηλοτερα απο αυτον.(γιατι απο ολο σου το post) ειναι ευδιακριτο
οτι αυτο προσπαθεις να κανεις.
Β) διαβαζω αυτο το θεμα γιατι απο τοτε που μπηκα στην σχολη παλευω για το συγκεκριμενο προβλημα με διαφορους τροπους και θα ηθελα να σου γνωστοποιησω οτι αν και αντρας (πραγμα που σημαινει οτι δεν με αφορα αμεσα),
αν και μηχανικος (που ειναι πιο δυσκολο να πετυχω το στοχο μου λογο του οτι απαιτει αρκετα πιο καλη σωματικη διαπλαση πραγμα στο οποιο αντικειμενικα υστερειτε), αντιμετωπισα πιο πολλα προβληματα ακομα και απο τις ιδιες τις ενδιαφερομενες.
παντα ερχομουν σε αντιπαραθεση στην κλασσικη αντιμετωπιση "τιιιιι να κανει το κοριτσακι μεσα στην θαλασσα μωρε......αντε ασε μας" χωρις να λαμβανουν εναν βασικο παραγοντα υποψιν
η γυναικα αντικειμενικα τα καταφερνει καλυτερα απο εναν αντρα τουλαχιστον οσον αφορα δουλειες εκτως μηχανοστασιου. αυτο ειναι νομος και εξηγειται πολυ ευκολα αν κατσει καπιος και αναλυσει βιολογικα τον εγκεφαλο της γυναικας.
τα προβληματα ομως που εχουν οδηγησει στην παρουσα κατασταση περισσοτερο κοινωνικα και εθιμοτυπικα θα μπορουσε να τα περιγραψει κανεις παρα οτιδιποτε αλλο
-Οι ελληνες ειμαστε ισως ο πιο κομπλεξικος λαος, δυστυχως.
πιστευουμε ακομα σε στερεωτυπα ξεπερασμενα για τα παγκοσμια δεδομενα εδω και δεκαετιες.ειδικα απο την περιοδο της τουρκοκρατιας και μετα τα πραγματα πολλαπλασιαστηκαν
-οι αντρες, καθ'οτι οντα που βιολογικα εχουμε μονοσταδιακο τροπο σκεψης, επηρεαζομενοι απο το ελληνικο κοινωνικο προτυπο σκευτομαστε στον τομεα αυτον σαν ζωα "ααααα....η γυναικα στα βαπορια κανει μονο για λατζα και καμαροτινα" (ουδεν σχολιο περι τουτου")
-οι γυναικες, καθ'οτι καταπιεσμενα οντα για χρονια εχουν αναπτυξει αμυνες (υποσυνειδητες) που δυστυχως τις χρησιμοποιουν εναντια στο κοινωνικο τους συνολο και ολα αυτα στον βωμο της θελησης τους για ηθικη ικανοποιηση και επιτευξη της αυτογνωσιας οτι ειναι ικανες για τα παντα.
-το κοινωνικο συνολο δεν ειναι ακομα σε τετοιο επιπεδο ωστε να δει οτι η γυναικα εχει υπερβει τα ορια της σε ΟΛΟΥΣ τους τομεις (και καλω τον/την οποιαδηποτε να μου αντιπαραθεσει κατι σε αυτο).Επισης το κοινωνικο συνολο πρεπει να αντιμετωπιζει πλεων εναν αντρα η μια γυναικα σαν εναν ΑΝΘΡΩΠΟ που θελει να κανει μια δουλεια που θελει και να το σεβεται αυτο βγενοντας εκτως απο στερεοτυπα και αντιληψεις του περασμενου αιωνα.
ΦΥΣΙΚΑ δεν χρειαζεται να πω οτι αναφερωμαι στις γυναικες που πραγματικα το εχουν στο αιμα τους να ταξιδεβουν και θελουν να παιξουν με ισους ορους (και οχι με την σαγινευτικοτητα που δεν διαθετει ενας αντρας)
Δεν πρεπει να αναφερομαστε πλεων στο παρελθων γιατι αυτο ειναι που καταστρεφει την ελλαδα. το παρελθων ειναι αυτο που εξακολουθει να κραταει της γυναικες εκτως της ναυτηλιας και αντιμετοπιζεται σαν "βιτρινα" στα Ε/Γ.
Θαυμασιο το μεγαλειο της ιστοριας της ελλαδας αλλα δεν ειναι αυτο που μας παει μπροστα.Μπροστα μας παει η γενικη εξελιξη του ανθρωπου.Μυαλο και κοινωνια.
Ολα τα παραπανω ειναι προσωπικες αποψεις που πιστευω να γινονται σεβαστες απο ολους ασχετα αν συμφωνειτε η οχι.
Σας ευχαριστω :)
Είμαι υπερ της ύπαρξης γυναικών αξιωματκών σε πλοία. Ας προσέχουν όμως όλες όσες κόπτονται υπερ αυτού του δικαιώματος, στην περίπτωση που γυναίκες αξιωματικοί δυσφημούν τον κλάδο. Όπως γυναίκες ανθυποπλοίαρχοι ακούγονται όχι για το ταλέντο τους όσο για τις προσπάθειές τους να μεταπηδήσουν στο Λιμενικό μέσω σχέσεων με ανώτατους αξιωματικούς του Σώματος. ...Όταν πλοίαρχος του πλέον γνωστού επιβατικού πλοίου δίνει εντολή (εξω από τον Πειραιά) στον ύπαρχο να ανοίξει όλες τις καμπίνες για να δει που κοιμόταν η ...τάδε ανθυποπλοίαρχος και δεν ήταν στο πόστο της κατά τον κατάπλου του διασημου πλοίου...
Ας μην ξεγελιόμαστε, αν οι γυναίκες αξιωματικού δεν αποβάλλουν τέτοια στοιχεία από το χώρο, ας μην περιμένουμε τις δεινοπαθούσες (οικονομκά) εταιρείες να το πράξουν.
Και εννοείται ότι δεν γενικεύω τα όσα περιέγραψα, όμως η αλήθεια ΠΡΕΠΕΙ να λέγεται όσο πικρή και αν είναι....
MesogeiosG
20-04-2013, 11:10
Α)το να επικρινεις καπιον ο οποιος δεν γνωριζει καλα ορθογραφια δεν σε τοποθετει ψηλοτερα απο αυτον.(γιατι απο ολο σου το post) ειναι ευδιακριτο
οτι αυτο προσπαθεις να κανεις.
Β) διαβαζω αυτο το θεμα γιατι απο τοτε που μπηκα στην σχολη παλευω για το συγκεκριμενο προβλημα με διαφορους τροπους και θα ηθελα να σου γνωστοποιησω οτι αν και αντρας (πραγμα που σημαινει οτι δεν με αφορα αμεσα),
αν και μηχανικος (που ειναι πιο δυσκολο να πετυχω το στοχο μου λογο του οτι απαιτει αρκετα πιο καλη σωματικη διαπλαση πραγμα στο οποιο αντικειμενικα υστερειτε), αντιμετωπισα πιο πολλα προβληματα ακομα και απο τις ιδιες τις ενδιαφερομενες.
παντα ερχομουν σε αντιπαραθεση στην κλασσικη αντιμετωπιση "τιιιιι να κανει το κοριτσακι μεσα στην θαλασσα μωρε......αντε ασε μας" χωρις να λαμβανουν εναν βασικο παραγοντα υποψιν
η γυναικα αντικειμενικα τα καταφερνει καλυτερα απο εναν αντρα τουλαχιστον οσον αφορα δουλειες εκτως μηχανοστασιου. αυτο ειναι νομος και εξηγειται πολυ ευκολα αν κατσει καπιος και αναλυσει βιολογικα τον εγκεφαλο της γυναικας.
τα προβληματα ομως που εχουν οδηγησει στην παρουσα κατασταση περισσοτερο κοινωνικα και εθιμοτυπικα θα μπορουσε να τα περιγραψει κανεις παρα οτιδιποτε αλλο
-Οι ελληνες ειμαστε ισως ο πιο κομπλεξικος λαος, δυστυχως.
πιστευουμε ακομα σε στερεωτυπα ξεπερασμενα για τα παγκοσμια δεδομενα εδω και δεκαετιες.ειδικα απο την περιοδο της τουρκοκρατιας και μετα τα πραγματα πολλαπλασιαστηκαν
-οι αντρες, καθ'οτι οντα που βιολογικα εχουμε μονοσταδιακο τροπο σκεψης, επηρεαζομενοι απο το ελληνικο κοινωνικο προτυπο σκευτομαστε στον τομεα αυτον σαν ζωα "ααααα....η γυναικα στα βαπορια κανει μονο για λατζα και καμαροτινα" (ουδεν σχολιο περι τουτου")
-οι γυναικες, καθ'οτι καταπιεσμενα οντα για χρονια εχουν αναπτυξει αμυνες (υποσυνειδητες) που δυστυχως τις χρησιμοποιουν εναντια στο κοινωνικο τους συνολο και ολα αυτα στον βωμο της θελησης τους για ηθικη ικανοποιηση και επιτευξη της αυτογνωσιας οτι ειναι ικανες για τα παντα.
-το κοινωνικο συνολο δεν ειναι ακομα σε τετοιο επιπεδο ωστε να δει οτι η γυναικα εχει υπερβει τα ορια της σε ΟΛΟΥΣ τους τομεις (και καλω τον/την οποιαδηποτε να μου αντιπαραθεσει κατι σε αυτο).Επισης το κοινωνικο συνολο πρεπει να αντιμετωπιζει πλεων εναν αντρα η μια γυναικα σαν εναν ΑΝΘΡΩΠΟ που θελει να κανει μια δουλεια που θελει και να το σεβεται αυτο βγενοντας εκτως απο στερεοτυπα και αντιληψεις του περασμενου αιωνα.
ΦΥΣΙΚΑ δεν χρειαζεται να πω οτι αναφερωμαι στις γυναικες που πραγματικα το εχουν στο αιμα τους να ταξιδεβουν και θελουν να παιξουν με ισους ορους (και οχι με την σαγινευτικοτητα που δεν διαθετει ενας αντρας)
Δεν πρεπει να αναφερομαστε πλεων στο παρελθων γιατι αυτο ειναι που καταστρεφει την ελλαδα. το παρελθων ειναι αυτο που εξακολουθει να κραταει της γυναικες εκτως της ναυτηλιας και αντιμετοπιζεται σαν "βιτρινα" στα Ε/Γ.
Θαυμασιο το μεγαλειο της ιστοριας της ελλαδας αλλα δεν ειναι αυτο που μας παει μπροστα.Μπροστα μας παει η γενικη εξελιξη του ανθρωπου.Μυαλο και κοινωνια.
Ολα τα παραπανω ειναι προσωπικες αποψεις που πιστευω να γινονται σεβαστες απο ολους ασχετα αν συμφωνειτε η οχι.
Σας ευχαριστω :)
..Αναλύσει βιολογικά τον εγκέφαλο μιας γυναίκας?? Σε ποιόν απευθύνεστε και λέτε τεοιες κουβέντες, έχετε συναίσθηση του τι λέτε???????????
Dream Star Glaros
20-04-2013, 11:28
..Αναλύσει βιολογικά τον εγκέφαλο μιας γυναίκας?? Σε ποιόν απευθύνεστε και λέτε τεοιες κουβέντες, έχετε συναίσθηση του τι λέτε???????????
...είναι πολύ παλιά αυτή η δημοσίευση. Αυτό το μέλος μπορεί να μη δει το μήνυμά σου... Πάντως, διαβάζοντας όλη τη δημοσίευσή του, και παρόλο που η έκφραση είναι ίσως ατυχής, δεν νομίζω ότι το εννοούσε υποτιμητικά... :confused:
Powered by vBulletin® Version 4.2.4 Copyright © 2026 vBulletin Solutions, Inc. All rights reserved.