Σελίδα 2 από 2 ΠρώτηΠρώτη 12
Εμφάνιση αποτελεσμάτων σε εξέλιξη 11 έως 15 από 15

Θέμα: Αδελφοί Μινιώτη (MINIOTIS LINES)

  1. #11

    Προεπιλογή

    Μία ενδιαφέρουσα συνέντευξη του Ξενοφώντα Μηνιώτη, η οποία είχε παρατεθεί παλαιότερα στο φόρουμ, στο θέμα του ΣΚΥΡΟΣ (ΧΙΟΝΗ). Έχω επισημάνει με μπλε γράμματα αναφορά στο ΑΦΡΟΔΙΤΗ με το οποίο ασχοληθήκαμε αυτές τις ημέρες.

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από gvaggelas Εμφάνιση μηνυμάτων
    Παραθέτω και μία συνέντευξη που είχε δώσει το 2005 σε τοπική εφημερίδα της Χίου:

    Εφημερίδα Πολίτης - 06/10/2005

    Μια εταιρία, μια ιστορία, μια ζωή - Ξενοφών Μηνιώτης - Ο παραδοσιακός ακτοπλόος

    Παιδί του ’40 δηλώνει ο ίδιος, που γνώρισε από μικρή ηλικία κι από πρώτο χέρι, την Εθνική Αντίσταση, τα πάνω και τα κάτω της ζωής

    Αφέντης του μπουγαζιού Χίου – Τουρκίας ήταν την 16ετία 1978-1994 η ακτοπλοϊκή εταιρία των αδελφών Μηνιώτη. Σήμερα, πλέει σε λιμνάζοντα νερά. Έχει διακόψει τις δραστηριότητες της και περιμένει να ενταχθεί σε πρόγραμμα χρηματοδότησης, μήπως και καταφέρει να ολοκληρώσει την κατασκευή πλοίου που επιχείρησε να ναυπηγήσει το 2003, με χρηματοδότηση κατά 80% από την αμερικάνικη εταιρία Κατερπίλαρ. Με εντολή της Αμερικανικής κυβέρνησης σταμάτησαν όλες οι χρηματοδοτήσεις εταιριών, μετά τον πρώτο πόλεμο στο Ιράκ. Το πλοίο έμεινε μισοχτισμένο αν και η εταιρία είχε δώσει προκαταβολές. Όλα χάθηκαν.

    Έβαλε και το χεράκι της η ΝΕΛ κι ο τότε ΥΕΝ κ. Στ. Σουμάκης απέρριψε την τότε αίτηση της Μηνιώτης Lines για ταχύπλοο σκάφος. «Το Κεντέρης που έφτιαξε η NEL ήταν δική μου ιδέα, αλλά αυτοί έκαναν λάθος επιλογές», λέει ο κ. Ξενοφών, ο οποίος το 2000 προσπάθησε να πάρει άδεια για τρία ταχύπλοα σκάφη. Υποστηρίζει ότι αν πετύχαινε κι εγκρινόταν ο σχεδιασμός του, θα έπιανε τα 45 μίλια το καθένα τελική ταχύτητα, με άλλο τύπο μηχανών, όχι όπως του «Κεντέρης». Στην προσπάθεια αυτή τότε, τον στήριζε κι ένας όμιλος Αμερικάνων ομογενών. Τώρα, απλά έχει σε αργία και τα τρία πλοία που κάποτε όργωναν το μπουγάζι και τις θάλασσες του ανατολικού Αιγαίου. Τα ονόματα «Καπετάν Σταμάτης», «Ψαρά» και «Χιόνη», λένε πολλά σε όλους μας.

    Η ιστορία της ναυτικής οικογένειας Μηνιώτη ξεκινάει πριν τον πόλεμο του 1940. Ήταν τέλος του 1940, όταν ο ¶γγλος πρόξενος στη Χίο, Νόελ Ρης, έφυγε και εγκαταστάθηκε απέναντι, στο Κιόστε (Αγ. Παρασκευή). Η Τουρκία έκανε την ουδέτερη. Εκεί είχαν καταφύγει πολλοί Έλληνες πατριώτες. Μεταξύ αυτών κι ο πατέρας του Στ. Μηνιώτης, ο οποίος μαζί με άλλους είχε ενταχθεί σε ένα παράρτημα της Inteligence Service. Ο Στ. Μηνιώτης ήταν έμπειρος θαλασσινός. Όπως κι άλλοι, μετείχε σε αποστολές που τους ανέθεταν. Ο ίδιος είχε οργανώσει ένα δίκτυο πληροφοριών ως κάτω τα Δωδεκάνησα.

    «Serena» λεγόταν το σκάφος που του είχαν δώσει. Μήκος 17 μ. και ταχύτητα 14 μίλια. Πολλές φορές στις αποστολές στα Δωδεκάνησα έπαιρνε μαζί του και το μεγάλο του γιο. Είχε βγάλει καλό όνομα, ανελάμβανε δύσκολες αποστολές και πάντα τα κατάφερνε. ¶λλοι, δεν γύριζαν ποτέ. Συχνά έβγαινε στη Βοκαριά και μετέφερε τρόφιμα και πολεμοφόδια σε άλλους πατριώτες που τα μοίραζαν με τη σειρά τους όπου έπρεπε.
    Κάποια στιγμή, ένας ενωματάρχης του Α/Τ Νενήτων τον πρόδωσε στους Γερμανούς. Στα μέσα του 1942, οι Γερμανοί συνέλαβαν την μάνα και τα αδέλφια του στα Νένητα. Μωρό ήταν εκείνος στην αγκαλιά της μάνας του. Γείτονες παρακάλεσαν και τους τον άφησαν εκεί. Μάνα και γιος φυλακίστηκαν. Προοριζόταν για Θεσσαλονίκη κι από εκεί για το Νταχάου. Περίμεναν να περάσει το καράβι να τους φορτώσουν. Μετά από κάποιο διάστημα τους απελευθέρωσαν, με την υποχρέωση να δίνουν το παρόν στο Αστυνομικό Τμήμα 2-3 φορές την εβδομάδα. Όταν το έμαθε ο πατέρας, ήλθε και τους πήρε κρυφά ένα βράδυ από τη Βοκαριά, μεταμφιεσμένος σε παπά. Πήγαν στον Τσεσμέ, όπου έμειναν ως το τέλος του πολέμου.

    Ριψοκίνδυνος ο πατέρας. Έκανε 35 αποστολές στα Δωδεκάνησα κι άλλες 35 στην Εύβοια, στις Πετριές. Μετέφερε πάνω από 1000 πατριώτες στην Τουρκία. Ορμητήριο ήταν το Κιόστε κι ο Αγρέλος, μια παραλία κάτω από τα Αλάτσατα. «Ένας Ιταλός ήταν εκπαιδευτής περιστεριών. Σε κάθε αποστολή του ‘δινε δύο μαζί του. Ό,τι έπρεπε το ‘γραφε σε ένα χαρτί, το ‘δενε στο πόδι του περιστεριού και αυτό γύριζε στο παράθυρο του εκπαιδευτή. Έτσι συνέλεγαν τις πληροφορίες», τονίζει ο κ. Ξενοφών.

    Μετά τον πόλεμο, ο Στέφανος βραβεύθηκε από την Αγγλία για τις υπηρεσίες που πρόσφερε, μαζί με άλλους πατριώτες, σε τελετή που έγινε στην αγγλική πρεσβεία στην Αθήνα. Η «Serena» εν τω μεταξύ είχε καεί στον κόλπο του Αγρέλα, το 1943-44, από λάθος ενός μηχανικού.
    Μετά τον πόλεμο, ο Στ. Μηνιώτης έκανε εμπόριο στα Δωδεκάνησα με ένα μικρό ξύλινο καΐκι. Σιγά – σιγά, απόκτησε κι άλλα. «Αγ. Γιώργης», «Ξενοφών» κι «Αφροδίτη» τα ονόματά τους. Έτσι άρχισε να χτίζεται η κατοπινή γερή εταιρία. Αργότερα απέκτησε τα μικρά επιβατηγά «Αγ. Ελευθέριος» και «Παντελεήμων». Το 1952 απέκτησε τη μηχανότρατα «Βασιλική». Την μετασκεύασε σε επιβατηγό κι έκανε για πρώτη φορά το δρομολόγια Χίος – Τσεσμές. Την ίδια εποχή απέκτησε άλλες δύο μηχανότρατες, τον «Αγ. Γεώργιο» και τον «Αγ. Γιάννη». Συνεταιρικά με το Χατζελένη, την τελευταία.

    Το 1955-56 πούλησε τις μηχανότρατες. Κράτησε μόνο τον «Αγ. Γεώργιο». Στην αρχή δεν χρειαζόταν βίζες και τέτοια. Όμως, από το 1955, με τα γεγονότα των βανδαλισμών στην Κωνσταντινούπολη, όλα άλλαξαν. Τεταμένες σχέσεις, φοβερές κρατικές κι επαγγελματικές κρίσεις. Πέρασε δύσκολες στιγμές η οικογένεια, αλλά άντεξε.

    Το 1961 αγόρασαν το πρώτο καθαρά επιβατηγό σκάφος. Ήταν το «Αφροδίτη», που ναυπηγήθηκε στη Σάμο. Δυσκολίες. Μικρή κίνηση, φραγμοί, κόστος, βίζα, απέφευγε ο κόσμος να πάει Τουρκία. Το 1966-68 παίρνουν άδεια να πηγαίνουν μία φορά την εβδομάδα σε Ψαρά και Οινούσσες.

    Το 1970 αγόρασαν το «Ψαρά». Ήταν τριών χρόνων πλοίο. Τσεσμέ και Οινούσσες πήγαινε, έως ότου οι Αιγνουσσιώτες αγόρασαν το δικό τους πλοίο. Περιορίστηκαν στα Ψαρά.

    Το 1976 αγόρασαν το «Καπετάν Σταμάτης». Ήταν τότε 8 χρόνων σκάφος. Και τα δύο αγοράστηκαν από τη Θεσσαλονίκη. Ως τότε εκτελούσαν περιηγητικά δρομολόγια Πειραιά – Μπαξέ Τσιφλίκ. Το έκαναν ολοκαίνουριο. Τα άλλαξαν όλα πάνω του. «Ήταν τα μόνα που είχαν Α/Α 100%. Πολύ λίγα πλοία το έχουν. Δηλαδή την τέλεια ναυσιπλοϊκή πληρότητα».

    Το «Χιόνη» αγοράστηκε το 1990 από την εταιρία Νομικού. Ήταν κατασκευής 1968. Έκανε δρομολόγια Βόλος – Σποράδες. «Αντέχαμε στον ανταγωνισμό τότε, τα πλοία μας και τα πληρώματα ενέπνεαν εμπιστοσύνη στο κράτος και στον κόσμο. Σιγά – σιγά ήλθε η κρίση. Αυξήσεις καυσίμων, κρίσεις οικονομικές, πολλά έξοδα, χαμηλά μισθώματα γραμμών, μεγάλη ηλικία πλοίων».

    Το 1987 νέες μηχανές στον «Καπετάν Σταμάτη» και το 1997 στο «Χιόνη». Δεν άντεξαν. Το 2003 αποσύρθηκαν και τα τρία στο καρνάγιο του Θόλου. Πέρσι, ο «Καπετάν Σταμάτης» έκανε κάποιο ταξιδάκια στην Τουρκία. Τώρα, η άπνοια έχει κρατήσει στη στεριά τα πανιά της εταιρίας.

    Η ζωή του είναι η θάλασσα και το πρακτορείο.

    Δυστυχώς η παράδοση της οικογένειας δεν συνεχίζεται από τα παιδιά και τα αδέλφια του.

    Έχει ένα μυστικό. Αν πετύχει αυτό που σχεδιάζει, θα είναι επανάσταση στα ναυτικά χρονικά.

  2. #12
    Εγγραφή
    Oct 2010
    Περιοχή
    ΠΕΙΡΑΙΑΣ
    Μηνύματα
    8.986

    Προεπιλογή

    Ο Ξενοφών Μινιώτης έχει πλέον αποδημήσει "εις τας αιωνίους μονάς". Η οικογένεια συνεχίζει να διατηρεί πρακτορείο ταξιδίων στη Χίο.
    Εντόπισα στο directory κάποιο φορτηγό ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Δ πλοιοκτησίας Μινιώτη αλλά ο Σταμάτης Μινιώτης μου είπε ότι ανήκε στα ξαδέλφια τους κ ήταν μετασκευή από ανεμότρατα.
    Να επισημάνω την ανορθογραφία στο επώνυμο είναι όπως το γράφω κ όχι Μηνιώτης.

  3. #13

    Προεπιλογή

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από ΒΙΚΤΩΡ ΧΙΩΤΗΣ Εμφάνιση μηνυμάτων
    Ο Ξενοφών Μινιώτης έχει πλέον αποδημήσει "εις τας αιωνίους μονάς".
    Σωστά φίλε ΒΙΚΤΩΡ ΧΙΩΤΗΣ, και μάλιστα πρόσφατα, τον περασμένο Αύγουστο. Εδώ η είδηση από την Χιώτικη Διαφάνεια, και παρακάτω παραθέτω και ένα σχετικό ενδιαφέρον αφιέρωμα από την Αλήθεια της Χίου.

    Ο Ξενοφών της… αγόνου γραμμής

    Γιάννης Τζούμας - Αληθινά - Πέμ, 30/08/2018 - 15:07

    Ο Ξενοφών, ο λεβέντης στην κορμοστασιά και στην ψυχή Ξενοφών, γεννήθηκε μέσα στη θάλασσα. Όχι μόνο γιατί έτσι κι’ αλλιώς κάθε Καστρουσάκι εκεί βαφτιζόταν, αλλά γιατί ο πατέρας του Σταμάτης Μηνιώτης καραβοκύρης της γενιάς του πολέμου, ήταν ένα με το πλοίο του, αυτό που με κίνδυνο της ζωής του, κάτω από τη μύτη των Γερμανών φυγάδευε από τη Χίο στην Αγρελιά (ακρωτήριο της Μ. Ασίας απέναντι από τη Χίο) Αξιωματικούς του ελληνικού αλλά και συμμαχικού Στρατού, αλλά και παλληκάρια, που για να αποφύγουν την επιστράτευση των Γερμανών έφευγαν για τη Μέσα Ανατολή.
    Για όλα αυτά ο Σταμάτης Μηνιώτης τιμήθηκε με παράσημα από την Μεγάλη Βρετανία.
    Αν αυτό ήταν ηρωϊκή παρακαταθήκη ο Ξενοφών πήρε από την οικογένεια του και κάτι άλλο, την παρακαταθήκη της ναυτοσύνης και της προσφοράς.
    Σε καιρούς δύσκολους προσπάθησε και για πολλά χρόνια στέριωσε με αξιόπλοα σκαριά και χωρίς μισό αιώνα να έχει ούτε ένα ναυτικό ατύχημα, μια ναυτιλιακή Εταιρεία μικρών σκαφών, που στην ουσία χρεώθηκε με 108 όλα τα μικρονήσια του Αιγαίου.
    «Αφροδίτη», «Ψαρά», «Καπετάν Σταμάτης» σημασία δεν έχει πόσες χιλιάδες φορές ο Ξενοφών πήγε στα Ψαρά, αλλά κάτω από τι καιρικές συνθήκες πήγε, πόσες φορές αψήφησε τα πάντα για να μην αφήσει το νησί χωρίς σύνδεση με τη ζωή.
    Σημασία δεν έχει πόσες χιλιάδες φουρτούνες έφαγε, αλλά πόσες φορές γύρισε ακόμα και πίσω στο λιμάνι, ενώ βρίσκονταν ας πούμε στο Καστέλλο για να πάρει έναν Ψαριανό, που είχε ξεμείνει στην Προκυμαία.
    Σημασία δεν έχει πόσες φορές πήγε στη Σάμο, στους Φούρνους, στους Λειψούς αλλά πόσες φορές του έλεγαν οι Καπετάνιοι του «Αφεντικό μπαίνομε μέσα» και δεν τους άκουγε, θέλοντας να πάει και στο ακριτικότερο μικρονήσι ακόμα και 10 μπάλες ζωοτροφή, για να μην πεθάνουν τα κατσίκια και του φτωχότερου βοσκού.
    Τον θυμάμαι σε δύο περιπτώσεις. Μια φαντάρος, ήμουνα ο μοναδικός επιβάτης με μετάθεση από τη Χίο στη Σάμο. Δύο φορές φύγαμε, με το Λιμεναρχείο να δίνει απαγορευτικό και τον Ξενοφώντα να εκδίδει… δικό του δελτίο, μέχρι που μας γύρισαν με το ζόρι πίσω για να φύγουμε την τρίτη.
    Η δεύτερη ήταν όταν ανοίξαμε με άλλους δημοσιογράφους μετά τα Ιμια την πόρτα της Τουρκίας. Πριν πάω στο περίφημο πρώτο ταξίδι συνάντησης με τους Τούρκους δημοσιογράφους στη Σμύρνη, αυτό που στην ουσία άνοιξε τις ελληνοτουρκικές επαφές, πήγα να τον συμβουλευτώ, αφού για χρόνια έκανε θλιβερά μόνος το δρομολόγιο Χίου – Τσεσμέ.
    Ακου μου είπε, είναι ωραίοι άνθρωποι, φιλόξενοι, φιλότιμοι, μας αγαπούν αλλά… μην ξεχνάς δύο πράγματα. Ότι υπάρχουν δυό Τουρκίες, μια απέναντι μας η μικρή και μια παραμέσα η μεγάλη, την μικρή την ξέρομε την μεγάλη όχι.
    Και κάτι άλλο, ο Τούρκος πρέπει να βλέπει πως φυλάς τον ταβά με τα κουλούρια, άμα τα φυλάς δεν τολμάει να ρίξει ματιά. Ετσι και τον αφήσεις τον ταβά αφύλακτο δεν θα βρείς ούτε ένα σπυρί σουσάμι.
    Χρόνια μετά, τα ίδια πράγματα, αυτά που είπε Δωρικά ο απλός αυτός ναυτικός, τα διάβασα στα βιβλία του Πρύτανη της εξωτερικής μας πολιτικής αείμνηστου Πρέσβη Βύρωνα Θεοδωρόπουλου.
    Καλό ταξίδι καλέ άνθρωπε Ξενοφώντα Μηνιώτη, σε κάθε μικρονήσι του Αιγαίου υπάρχει η σφραγίδα σου κι’ ας μην φαίνεται γιατί είναι… θαλασσινή.

  4. #14
    Εγγραφή
    Dec 2007
    Περιοχή
    Αθήνα
    Μηνύματα
    9.609

    Προεπιλογή

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από ΒΙΚΤΩΡ ΧΙΩΤΗΣ Εμφάνιση μηνυμάτων
    Συνημμένο Αρχείο 191095'Αρης Κοντογιάννης facebook

    Δεν ξέρω αν έχουμε θέμα γιά αυτό το καραβόσκαρο,πασίγνωστο στους παλιούς Χιώτες,γιάυτό κ το βάζω εδώ στην εταιρεία του Μινιώτη.
    Έκανε Χίο-Ψαρά κ Χίο-Τσεσμέ ( αρχαία Ελληνική Κρήνη ) . Το άνοιγμα μετά τα παράθυρα ήταν το "γκαράζ" στο οποίο έμπαιναν 2 ΙΧ με το ένα να ...εξέχει από το σκάφος επί του μισάνοιχτου ξύλινου καταπέλτη ( ! ) o oποίος δεν είχε τοποθετηθεί όταν ελήφθη η φωτό. 1 ακόμα αμάξι έμπαινε στην πρύμνη με σανίδες αλλά η φορτοεκφόρτωση γινόταν με πρυμνοδέτηση του συνήθως πλαγιοδετούμενου σκάφους!! Άλλες εποχές.
    Το καραβάκι πουλήθηκε στη Χάλκη κ έχω την εντύπωση ότι υπάρχει.
    Μια φωτογραφία του ΑΦΡΟΔΙΤΗ στον Τσεσμέ, με ένα βανάκι κάθετα φορτωμένο, μάλλον δεκαετία 70. Από τη συλλογή Jack P. Lewis του Harding University.

    afroditi at tsesme JPL_10_0355.jpg

  5. #15

    Προεπιλογή ΑΦΡΟΔΙΤΗ στην Πρωία της Χίου, 17/7/1963

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από ΒΙΚΤΩΡ ΧΙΩΤΗΣ Εμφάνιση μηνυμάτων
    Συνημμένο Αρχείο 191095
    'Αρης Κοντογιάννης facebook

    Δεν ξέρω αν έχουμε θέμα γιά αυτό το καραβόσκαρο,πασίγνωστο στους παλιούς Χιώτες,γιάυτό κ το βάζω εδώ στην εταιρεία του Μινιώτη.
    Έκανε Χίο-Ψαρά κ Χίο-Τσεσμέ ( αρχαία Ελληνική Κρήνη ) . Το άνοιγμα μετά τα παράθυρα ήταν το "γκαράζ" στο οποίο έμπαιναν 2 ΙΧ με το ένα να ...εξέχει από το σκάφος επί του μισάνοιχτου ξύλινου καταπέλτη ( ! ) o oποίος δεν είχε τοποθετηθεί όταν ελήφθη η φωτό. 1 ακόμα αμάξι έμπαινε στην πρύμνη με σανίδες αλλά η φορτοεκφόρτωση γινόταν με πρυμνοδέτηση του συνήθως πλαγιοδετούμενου σκάφους!! Άλλες εποχές.
    Το καραβάκι πουλήθηκε στη Χάλκη κ έχω την εντύπωση ότι υπάρχει.
    Δρομολόγια του ΑΦΡΟΔΙΤΗ απο την Πρωία της Χίου, 17/7/1963.

    19630717 Αφροδιτη Πρωια Χιου.jpg

Σελίδα 2 από 2 ΠρώτηΠρώτη 12

Δικαιώματα - Επιλογές

  • Δεν μπορείτε να αναρτήσετε νέα θέματα
  • Δεν μπορείτε να αναρτήσετε απαντήσεις
  • Δεν μπορείτε να αναρτήσετε συνημμένα
  • Δεν μπορείτε να επεξεργαστείτε τις αναρτήσεις σας
  •  
  • BB code είναι σε λειτουργία
  • Τα Smilies είναι σε λειτουργία
  • Ο κώδικας [IMG] είναι σε λειτουργία
  • [VIDEO] code is σε λειτουργία
  • Ο κώδικας HTML είναι εκτός λειτουργίας